इदं त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं नैमिशमुत्तमम। महादेवप्रियकरं महापातकनाशनम।।

idaṃ trailokyavikhyātaṃ tīrthaṃ naimiśamuttamam| mahādevapriyakaraṃ mahāpātakanāśanam||

एवमेष महादेवो देवदेवः पितामहः। करोति नियतं कालं कालात्मा ह्यैश्वरी तनुः।।

evameṣa mahādevo devadevaḥ pitāmahaḥ| karoti niyataṃ kālaṃ kālātmā hyaiśvarī tanuḥ||

तस्य ये रश्मयो विप्राः सर्वलोकप्रदीपकाः। तेषां श्रेष्ठाः पुनः सप्त रश्मयो ग्रहयोनयः।।

tasya ye raśmayo viprāḥ sarvalokapradīpakāḥ| teṣāṃ śreṣṭhāḥ punaḥ sapta raśmayo grahayonayaḥ||

महादेवं दिदृक्षूणामृषीणणां परमेष्ठिनाम। ब्रहामणा निर्मितं स्थानं तपस्तप्तुं द्विजोत्तमाः।।

mahādevaṃ didṛkṣūṇāmṛṣīṇaṇāṃ parameṣṭhinām| brahāmaṇā nirmitaṃ sthānaṃ tapastaptuṃ dvijottamāḥ||

मरीचयो ऽत्रयो विप्रा वसिष्ठाः क्रतवस्तथा। भृगवो ऽङ्गिरसः पूर्वा ब्रह्माणं कमलोद्भवम।।

marīcayo 'trayo viprā vasiṣṭhāḥ kratavastathā| bhṛgavo 'ṅgirasaḥ pūrvā brahmāṇaṃ kamalodbhavam||

सुषुम्नो हरिकेशश्च विश्वकर्मा तथैव च। विश्वव्यचाः पुनश्चान्यः संयद्वसुरतः परः।।

suṣumno harikeśaśca viśvakarmā tathaiva ca| viśvavyacāḥ punaścānyaḥ saṃyadvasurataḥ paraḥ||

समेत्य सर्ववरदं चतुर्मूर्ति चतुर्मुखम। पृच्छन्ति प्रणिपत्यैनं विश्वकर्माणमच्युतम।।

sametya sarvavaradaṃ caturmūrti caturmukham| pṛcchanti praṇipatyainaṃ viśvakarmāṇamacyutam||

अर्वावसुरिति ख्यातः स्वराडन्यः प्रकीर्तितः। सुपुम्नः सूर्यरश्मिस्तु पुष्णाति शिशिरद्युतिम।।

arvāvasuriti khyātaḥ svarāḍanyaḥ prakīrtitaḥ| supumnaḥ sūryaraśmistu puṣṇāti śiśiradyutim||

तिर्यगूर्ध्वप्रचारो ऽसौ सुषुम्नः परिपठ्यते। हरिकेशस्तु यः प्रोक्तो रश्मिर्नक्षत्रपोषकः।।

tiryagūrdhvapracāro 'sau suṣumnaḥ paripaṭhyate| harikeśastu yaḥ prokto raśmirnakṣatrapoṣakaḥ||

भगवन देवमीशानं भर्गमेकं कपर्दिनम। केनोपायेन पश्यामो ब्रूहि देवनमस्कृतम।।

bhagavan devamīśānaṃ bhargamekaṃ kapardinam| kenopāyena paśyāmo brūhi devanamaskṛtam||

सत्रं सहस्रमासध्वं वाङ्मनोदोषवर्जिताः। देशं च वः प्रवक्ष्यामि यस्मिन देशे चरिष्यथ।।

satraṃ sahasramāsadhvaṃ vāṅmanodoṣavarjitāḥ| deśaṃ ca vaḥ pravakṣyāmi yasmin deśe cariṣyatha||

विश्वकर्मा तथा रश्मिर्बुधं पुष्णाति सर्वदा। विश्वव्यचास्तु यो रश्मिः शुक्रं पुष्णाति नित्यदा।।

viśvakarmā tathā raśmirbudhaṃ puṣṇāti sarvadā| viśvavyacāstu yo raśmiḥ śukraṃ puṣṇāti nityadā||

संयद्वसुरिति ख्यातः स पुष्णाति च लोहितम। वृहस्पतिं प्रपुष्णाति रश्मिरर्वावसुः प्रभोः। शनैश्चरं प्रपुष्णाति सप्तमस्तु सुराट तथा।।

saṃyadvasuriti khyātaḥ sa puṣṇāti ca lohitam| vṛhaspatiṃ prapuṣṇāti raśmirarvāvasuḥ prabhoḥ| śanaiścaraṃ prapuṣṇāti saptamastu surāṭ tathā||

उक्त्वा मनोमयं चक्रं स सृष्ट्वा तानुवाच ह। क्षिप्तमेतन्मया चक्रमनुव्रजत मा चिरम। यत्रास्य नेमिः शीर्येत स देशः पुरुषर्षभाः।।

uktvā manomayaṃ cakraṃ sa sṛṣṭvā tānuvāca ha| kṣiptametanmayā cakramanuvrajata mā ciram| yatrāsya nemiḥ śīryeta sa deśaḥ puruṣarṣabhāḥ||

ततो मुमोच तच्चक्रं ते च तत्समनुव्रजन। तस्य वै व्रजतः क्षिप्रं यत्र नेमिरशीर्यत। नैमिसं तत्स्मृतं नाम्ना पुण्यं सर्वत्र पूजितम।।

tato mumoca taccakraṃ te ca tatsamanuvrajan| tasya vai vrajataḥ kṣipraṃ yatra nemiraśīryata| naimisaṃ tatsmṛtaṃ nāmnā puṇyaṃ sarvatra pūjitam||

एवं सूर्यप्रभावेन सर्वा नक्षत्रतारकाः। वर्धन्ते वर्धिता नित्यं नित्यमाप्याययन्ति च।।

evaṃ sūryaprabhāvena sarvā nakṣatratārakāḥ| vardhante vardhitā nityaṃ nityamāpyāyayanti ca||

सिद्धचारणसंकीर्णं यक्षगन्धर्वसेवितम। स्थानं भगवतः शंभोरेतन्नैमिशमुत्तमम।।

siddhacāraṇasaṃkīrṇaṃ yakṣagandharvasevitam| sthānaṃ bhagavataḥ śaṃbhoretannaimiśamuttamam||

दिव्यानां पार्थिवानां च नैशानां चैव सर्वशः। आदानान्नित्यमादित्यस्तेजसां तमसां प्रभुः।।

divyānāṃ pārthivānāṃ ca naiśānāṃ caiva sarvaśaḥ| ādānānnityamādityastejasāṃ tamasāṃ prabhuḥ||

आदत्ते स तु नाडीनां सहस्त्रेण समन्ततः। नादेयांश्चैव सामुद्रान कूप्यांश्चैव सहस्त्रदृक। स्थावराञ्जङ्गमांश्चैव यच्च कुल्यादिकं पयः।।

ādatte sa tu nāḍīnāṃ sahastreṇa samantataḥ| nādeyāṃścaiva sāmudrān kūpyāṃścaiva sahastradṛk| sthāvarāñjaṅgamāṃścaiva yacca kulyādikaṃ payaḥ||

अत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः। तपस्तप्त्वा पुरा देवा लेभिरे प्रवरान वरान।।

atra devāḥ sagandharvāḥ sayakṣoragarākṣasāḥ| tapastaptvā purā devā lebhire pravarān varān||

इमं देशं समाश्रित्य षट्कुलीयाः समाहिताः। सत्रेणाराध्य देवेशं दृष्टवन्तो महेश्वरम।।

imaṃ deśaṃ samāśritya ṣaṭkulīyāḥ samāhitāḥ| satreṇārādhya deveśaṃ dṛṣṭavanto maheśvaram||

तस्य रश्मिसहस्त्रं तच्छीतवर्षोष्णनिस्त्रवम। तासां चतुः शतं नाड्यो वर्षन्ते चित्रमूर्तयः।।

tasya raśmisahastraṃ tacchītavarṣoṣṇanistravam| tāsāṃ catuḥ śataṃ nāḍyo varṣante citramūrtayaḥ||

वन्दनाश्चैव याज्याश्च केतना भूतनास्तथा। अमृता नाम ताः सर्वा रश्मयो वृष्टिसर्जनाः।।

vandanāścaiva yājyāśca ketanā bhūtanāstathā| amṛtā nāma tāḥ sarvā raśmayo vṛṣṭisarjanāḥ||

अत्र दानं तपस्तप्तं स्नानं जप्यादिकं च यत। एकैकं पावयेत पापं सप्तजन्मकृतं द्विजाः।।

atra dānaṃ tapastaptaṃ snānaṃ japyādikaṃ ca yat| ekaikaṃ pāvayet pāpaṃ saptajanmakṛtaṃ dvijāḥ||

अत्र पूर्वं स भगवानृषीणां सत्रमासताम। प्रोवाच वायुर्ब्रह्माण्डं पुराणं ब्रह्मभाषितम।।

atra pūrvaṃ sa bhagavānṛṣīṇāṃ satramāsatām| provāca vāyurbrahmāṇḍaṃ purāṇaṃ brahmabhāṣitam||

हिमोद्वाहाश्च ता नाड्यो रश्मयस्त्रिशतं पुनः। रश्म्यो मेष्यश्च पौष्यश्च ह्लादिन्यो हिमसर्जनाः। चन्द्रास्ता नामतः सर्वाः पीताभाः स्युर्गभस्तयः।।

himodvāhāśca tā nāḍyo raśmayastriśataṃ punaḥ| raśmyo meṣyaśca pauṣyaśca hlādinyo himasarjanāḥ| candrāstā nāmataḥ sarvāḥ pītābhāḥ syurgabhastayaḥ||

शुक्राश्च ककुभश्चैव गावो विश्वभृतस्तथा। शुक्रास्ता नामतः सर्वास्त्रिविधा घर्मसर्जनाः।।

śukrāśca kakubhaścaiva gāvo viśvabhṛtastathā| śukrāstā nāmataḥ sarvāstrividhā gharmasarjanāḥ||

अत्र देवो महादेवो रुद्राण्या किल विश्वकृत। रमते ऽध्यापि भगवान प्रमथैः परिवारितः।।

atra devo mahādevo rudrāṇyā kila viśvakṛt| ramate 'dhyāpi bhagavān pramathaiḥ parivāritaḥ||

समं बिभर्ति ताभिः स मनुष्यपितृदेवताः। मनुष्यानौषधेनेह स्वधया च पितॄनपि। अमृतेन सुरान सर्वांस्त्रिभिस्त्ररिंस्तर्पयत्यसौ।।

samaṃ bibharti tābhiḥ sa manuṣyapitṛdevatāḥ| manuṣyānauṣadheneha svadhayā ca pitṝnapi| amṛtena surān sarvāṃstribhistrariṃstarpayatyasau||

अत्र प्राणान परित्यज्य नियमेन द्विजातयः। ब्रह्मलोकं गमिष्यन्ति यत्र गत्वा न जायते।।

atra prāṇān parityajya niyamena dvijātayaḥ| brahmalokaṃ gamiṣyanti yatra gatvā na jāyate||

अन्यच्च तीर्थप्रवरं जाप्येश्वरमितिश्रुतम। जजाप रुद्रमनिशं यत्र नन्दी महागणः।।

anyacca tīrthapravaraṃ jāpyeśvaramitiśrutam| jajāpa rudramaniśaṃ yatra nandī mahāgaṇaḥ||

वसन्ते ग्रैष्मिके चैव शतैः स तपति त्रिभिः। शरद्यपि च वर्षासु चतुर्भैः संप्रवर्षति। हेमन्ते शिशिरे चैव हिममुत्सृजति त्रिभिः।।

vasante graiṣmike caiva śataiḥ sa tapati tribhiḥ| śaradyapi ca varṣāsu caturbhaiḥ saṃpravarṣati| hemante śiśire caiva himamutsṛjati tribhiḥ||

प्रीतस्तस्य महादेवो देव्या सह पिनाकधृक। ददावात्मसमानत्वं मृत्युवञ्चनमेव च।।

prītastasya mahādevo devyā saha pinākadhṛk| dadāvātmasamānatvaṃ mṛtyuvañcanameva ca||

वरुणो माघमासे तु सूर्यः पूषा तु फल्गुने। चैत्रे मासि भवेदंशो धाता वैशाखतापनः।।

varuṇo māghamāse tu sūryaḥ pūṣā tu phalgune| caitre māsi bhavedaṃśo dhātā vaiśākhatāpanaḥ||

ज्येष्ठामूले भवेदिन्द्रः आषाढे सविता रविः। विवस्वान श्रावणे मासि प्रौष्ठपद्यां भगः स्मृतः।।

jyeṣṭhāmūle bhavedindraḥ āṣāḍhe savitā raviḥ| vivasvān śrāvaṇe māsi prauṣṭhapadyāṃ bhagaḥ smṛtaḥ||

अभूदृषिः स धर्मात्मा शिलादो नाम धर्मवित। आराधयन्महादेवं पुत्रार्थं वृषभध्वजम।।

abhūdṛṣiḥ sa dharmātmā śilādo nāma dharmavit| ārādhayanmahādevaṃ putrārthaṃ vṛṣabhadhvajam||

तस्य वर्षसहस्रान्ते तप्यमानस्य विश्वकृत। शर्वः सोमो गणवृतो वरदो ऽस्मीत्यभाषत।।

tasya varṣasahasrānte tapyamānasya viśvakṛt| śarvaḥ somo gaṇavṛto varado 'smītyabhāṣata||

पर्जन्यो ऽश्वयुजि त्वष्टाकार्तिके मासि भास्करः। मार्गशीर्ष भवेन्मित्रः पौषे विष्णुः सनातनः।।

parjanyo 'śvayuji tvaṣṭākārtike māsi bhāskaraḥ| mārgaśīrṣa bhavenmitraḥ pauṣe viṣṇuḥ sanātanaḥ||

पञ्चरश्मिसहस्त्राणि वरुणस्यार्ककर्मणि। षड्भिः सहस्त्रैः पूषा तु देवोंशः सप्तभिस्तथा।।

pañcaraśmisahastrāṇi varuṇasyārkakarmaṇi| ṣaḍbhiḥ sahastraiḥ pūṣā tu devoṃśaḥ saptabhistathā||

स वव्रे वरमीशानं वरेण्यं गिरिजापतिम। अयोनिजं मृत्युहीनं देहि पुत्रं त्वया समम।।

sa vavre varamīśānaṃ vareṇyaṃ girijāpatim| ayonijaṃ mṛtyuhīnaṃ dehi putraṃ tvayā samam||

तथास्त्वित्याह भगवान देव्या सह महेश्वरः। पश्यतस्तस्य विप्रर्षेरन्तर्धानं गतो हरः।।

tathāstvityāha bhagavān devyā saha maheśvaraḥ| paśyatastasya viprarṣerantardhānaṃ gato haraḥ||

धाताष्टभिः सहस्त्रैस्तु नवभिस्तु शतक्रतुः। विवस्वान दशभिः पाति पात्येकादशभिर्भगः।।

dhātāṣṭabhiḥ sahastraistu navabhistu śatakratuḥ| vivasvān daśabhiḥ pāti pātyekādaśabhirbhagaḥ||

सप्तभिस्तपते मित्रस्त्वष्टा चैवाष्टभिस्तपेत। अर्यमा दशभैः पाति पर्जन्यो नवभिस्तपेत। षड्भी रश्मिसहस्त्रैस्तु विष्णुस्तपति विश्वसृक।।

saptabhistapate mitrastvaṣṭā caivāṣṭabhistapet| aryamā daśabhaiḥ pāti parjanyo navabhistapet| ṣaḍbhī raśmisahastraistu viṣṇustapati viśvasṛk||

ततो यियक्षुः स्वां भूमिं शिलादो धर्मवित्तमः। चकर्ष लाङ्गलेनोर्वों भित्त्वादृश्यत शोभनः।।

tato yiyakṣuḥ svāṃ bhūmiṃ śilādo dharmavittamaḥ| cakarṣa lāṅgalenorvoṃ bhittvādṛśyata śobhanaḥ||

संवर्तकानलप्रख्यः कुमारः प्रहसन्निव। रूपलावण्यसंपन्नस्तेजसा भासयन दिशः।।

saṃvartakānalaprakhyaḥ kumāraḥ prahasanniva| rūpalāvaṇyasaṃpannastejasā bhāsayan diśaḥ||

वसन्ते कपिलः सूर्यो ग्रीष्मे काञ्चनसप्रभः। श्वेतो वर्षासु वर्णेन पाण्डुरः शरदि प्रभुः। हेमन्ते ताम्रवर्णः स्याच्छिशिरे लोहितो रविः।।

vasante kapilaḥ sūryo grīṣme kāñcanasaprabhaḥ| śveto varṣāsu varṇena pāṇḍuraḥ śaradi prabhuḥ| hemante tāmravarṇaḥ syācchiśire lohito raviḥ||

कुमारतुल्यो ऽप्रतिमो मेघगम्भीरया गिरा। शिलादं तात तातेति प्राह नन्दी पुनः पुनः।।

kumāratulyo 'pratimo meghagambhīrayā girā| śilādaṃ tāta tāteti prāha nandī punaḥ punaḥ||

ओषधीषु बलं धत्ते स्वधामपि पितृष्वथ। सूर्यो ऽमरत्वममृते त्रयं त्रिषु नियच्छति।।

oṣadhīṣu balaṃ dhatte svadhāmapi pitṛṣvatha| sūryo 'maratvamamṛte trayaṃ triṣu niyacchati||

तं दृष्ट्वा नन्दनं जातं शिलादः परिषस्वजे। मुनिभ्यो दर्शयामास ये तदाश्रमवासिनः।।

taṃ dṛṣṭvā nandanaṃ jātaṃ śilādaḥ pariṣasvaje| munibhyo darśayāmāsa ye tadāśramavāsinaḥ||

अन्ये चाष्टौ ग्रहा ज्ञेयाः सूर्येणाधिष्ठिता द्विजाः। चन्द्रमाः सोमपुत्रश्च शुक्रश्चैव बृहस्पतिः। भौमो मन्दस्तथा राहुः केतुमानपि चाष्टमः।।

anye cāṣṭau grahā jñeyāḥ sūryeṇādhiṣṭhitā dvijāḥ| candramāḥ somaputraśca śukraścaiva bṛhaspatiḥ| bhaumo mandastathā rāhuḥ ketumānapi cāṣṭamaḥ||

जातकर्मादिकाः सर्वाः क्रियास्तस्य चकार ह। उपनीय यथाशास्त्रं वेदमध्यापयत सुतम।।

jātakarmādikāḥ sarvāḥ kriyāstasya cakāra ha| upanīya yathāśāstraṃ vedamadhyāpayat sutam||

सर्वे ध्रुवे निबद्धा वै ग्रहास्ते वातरश्मिभिः। भ्राम्यमाणा यथायोगं भ्रमन्त्यनुदिवाकरम।।

sarve dhruve nibaddhā vai grahāste vātaraśmibhiḥ| bhrāmyamāṇā yathāyogaṃ bhramantyanudivākaram||

अलातचक्रवद यान्ति वातचक्रेरिता द्विजाः। यस्माद वहति तान वायुः प्रवहस्तेन स स्मृतः।।

alātacakravad yānti vātacakreritā dvijāḥ| yasmād vahati tān vāyuḥ pravahastena sa smṛtaḥ||

अधीतवेदो भगवान नन्दी मतिमनुत्तमाम। चक्रे महेश्वरं द्रष्टुं जेष्ये मृत्युमिति प्रभुम।।

adhītavedo bhagavān nandī matimanuttamām| cakre maheśvaraṃ draṣṭuṃ jeṣye mṛtyumiti prabhum||

रथस्त्रिचक्रः सोमस्य कुन्दाभास्तस्य वाजिनः। वामदक्षिणतो युक्ता दश तेन निशाकरः।।

rathastricakraḥ somasya kundābhāstasya vājinaḥ| vāmadakṣiṇato yuktā daśa tena niśākaraḥ||

स गत्वा सरितं पुण्यामेकाग्रश्रद्धयान्वितः। जजाप रुद्रमनिशं महेशासक्तमानसः।।

sa gatvā saritaṃ puṇyāmekāgraśraddhayānvitaḥ| jajāpa rudramaniśaṃ maheśāsaktamānasaḥ||

वीथ्याश्रयाणि चरति नक्षत्राणि रविर्यथा। ह्रासवृद्धी च विप्रेन्द्रा ध्रुवाधाराणि सर्वदा।।

vīthyāśrayāṇi carati nakṣatrāṇi raviryathā| hrāsavṛddhī ca viprendrā dhruvādhārāṇi sarvadā||

तस्य कोट्यां तु पूर्णायां शङ्करो भक्तवत्सलः। आगत्य साम्बः सगणो वरदो ऽस्मीत्युवाच ह।।

tasya koṭyāṃ tu pūrṇāyāṃ śaṅkaro bhaktavatsalaḥ| āgatya sāmbaḥ sagaṇo varado 'smītyuvāca ha||

स वव्रे पुनरेवाहं जपेयं कोटिमीश्वरम। तावदायुर्महादेव देहीति वरमीश्वर।।

sa vavre punarevāhaṃ japeyaṃ koṭimīśvaram| tāvadāyurmahādeva dehīti varamīśvara||

स सोमः शुक्लपक्षे तु भास्करे परतः स्थिते। आपूर्यते परस्यान्तः सततं दिवसक्रमात।।

sa somaḥ śuklapakṣe tu bhāskare parataḥ sthite| āpūryate parasyāntaḥ satataṃ divasakramāt||

क्षीणायितं सुरैः सोममाप्यायति नित्यदा। एकेन रश्मिना विप्राः सुषुम्नाख्येन भास्करः।।

kṣīṇāyitaṃ suraiḥ somamāpyāyati nityadā| ekena raśminā viprāḥ suṣumnākhyena bhāskaraḥ||

एवमस्त्विति संप्रोच्य देवो ऽप्यन्तरधीयत। जजाप कोटिं भगवान भूयस्तद्गतमानसः।।

evamastviti saṃprocya devo 'pyantaradhīyata| jajāpa koṭiṃ bhagavān bhūyastadgatamānasaḥ||

एषा सूर्यस्य वीर्येण सोमस्याप्यायिता तनुः। पौर्णमास्यां स दृश्येत संपूर्णे दिवसक्रमात।।

eṣā sūryasya vīryeṇa somasyāpyāyitā tanuḥ| paurṇamāsyāṃ sa dṛśyeta saṃpūrṇe divasakramāt||

द्वितीयायां च कोट्यां वै संपूर्णायां वृषध्वजः। आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः।।

dvitīyāyāṃ ca koṭyāṃ vai saṃpūrṇāyāṃ vṛṣadhvajaḥ| āgatya varado 'smīti prāha bhūtagaṇairvṛtaḥ||

तृतीयां जप्तुमिच्छामि कोटिं भूयो ऽपि शङ्कर। तथास्त्वित्याह विश्वात्मा देवो ऽप्यन्तरधीयत।।

tṛtīyāṃ japtumicchāmi koṭiṃ bhūyo 'pi śaṅkara| tathāstvityāha viśvātmā devo 'pyantaradhīyata||

संपूर्णमर्धमासेन तं सोमममृतात्मकम। पिबन्ति देवता विप्रा यतस्ते ऽमृतभोजनाः।।

saṃpūrṇamardhamāsena taṃ somamamṛtātmakam| pibanti devatā viprā yataste 'mṛtabhojanāḥ||

ततः पञ्चदशे भागे किञ्चिच्छिष्टे कलात्मके। अपराह्णे पितृगणा जघन्यं पर्युपासते।।

tataḥ pañcadaśe bhāge kiñcicchiṣṭe kalātmake| aparāhṇe pitṛgaṇā jaghanyaṃ paryupāsate||

कोटित्रये ऽथ संपूर्णे देवः प्रीतमना भृशम। आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः।।

koṭitraye 'tha saṃpūrṇe devaḥ prītamanā bhṛśam| āgatya varado 'smīti prāha bhūtagaṇairvṛtaḥ||

पिबन्ति द्विकलं कालं शिष्टा तस्य कला तुया। सुधामृतमयीं पुण्यां तामन्दोरमृतात्मिकाम।।

pibanti dvikalaṃ kālaṃ śiṣṭā tasya kalā tuyā| sudhāmṛtamayīṃ puṇyāṃ tāmandoramṛtātmikām||

जपेयं कोटिमन्यां वै भूयो ऽपि तव तेजसा। इत्युक्ते भगवानाह न जप्तव्यं त्वया पुनः।।

japeyaṃ koṭimanyāṃ vai bhūyo 'pi tava tejasā| ityukte bhagavānāha na japtavyaṃ tvayā punaḥ||

अमरो जरया त्यक्तो मम पार्श्वगतः सदा। महागणपतिर्देव्याः पुत्रो भव महेश्वरः।।

amaro jarayā tyakto mama pārśvagataḥ sadā| mahāgaṇapatirdevyāḥ putro bhava maheśvaraḥ||

निः सृतं तदमावास्यां गभस्तिभ्यः स्वधामृतम। मासतृप्तिमपाप्यग्र्यां पितरः सन्ति निर्वृताः।।

niḥ sṛtaṃ tadamāvāsyāṃ gabhastibhyaḥ svadhāmṛtam| māsatṛptimapāpyagryāṃ pitaraḥ santi nirvṛtāḥ||

न सोमस्य विनाशः स्यात सुधा देवैस्तु पीयते। एवं सूर्यनिमित्तस्य क्षयो वृद्धिश्च सत्तमाः।।

na somasya vināśaḥ syāt sudhā devaistu pīyate| evaṃ sūryanimittasya kṣayo vṛddhiśca sattamāḥ||

योगीश्वरो योगनेता गणानामीश्वरेश्वरः। सर्वलोकाधिपः श्रीमान सर्वज्ञो मद्बलान्वितः।।

yogīśvaro yoganetā gaṇānāmīśvareśvaraḥ| sarvalokādhipaḥ śrīmān sarvajño madbalānvitaḥ||

सोमपुत्रस्य चाष्टाभिर्वाजिभिर्वायुवेगिभिः। वारिजैः स्यन्दनो युक्तस्तेनासौ याति सर्वतः।।

somaputrasya cāṣṭābhirvājibhirvāyuvegibhiḥ| vārijaiḥ syandano yuktastenāsau yāti sarvataḥ||

ज्ञानं तन्मामकं दिव्यं हस्तामलकवत तव। आभूतसंप्लवस्थायी ततो यास्यसि मत्पदम।।

jñānaṃ tanmāmakaṃ divyaṃ hastāmalakavat tava| ābhūtasaṃplavasthāyī tato yāsyasi matpadam||

शुक्रस्य भूमिजैरश्वैः स्यन्दनो दशभिर्वृतः। अष्टबिश्चाथ भौमस्य रथो हैमः सुशोभनः।।

śukrasya bhūmijairaśvaiḥ syandano daśabhirvṛtaḥ| aṣṭabiścātha bhaumasya ratho haimaḥ suśobhanaḥ||

एतदुक्त्वा महादेवो गणानाहूय शङ्करः। अभिषेकेण युक्तेन नन्दीश्वरमयोजयत।।

etaduktvā mahādevo gaṇānāhūya śaṅkaraḥ| abhiṣekeṇa yuktena nandīśvaramayojayat||

बृहस्पतेरथाष्टाश्वः स्यन्दनो हेमनिर्मितः। रथस्तमोमयो ऽष्टाश्वो मन्दस्यायसनिर्मितः। स्वर्भानोर्भास्करारेश्च तथा षड्भिर्हयैर्वृतः।।

bṛhaspaterathāṣṭāśvaḥ syandano hemanirmitaḥ| rathastamomayo 'ṣṭāśvo mandasyāyasanirmitaḥ| svarbhānorbhāskarāreśca tathā ṣaḍbhirhayairvṛtaḥ||

उद्वाहयामास च तं स्वयमेव पिनाकधृक। मरुतां च शुभां कन्यां सुयशेति च विश्रुताम।।

udvāhayāmāsa ca taṃ svayameva pinākadhṛk| marutāṃ ca śubhāṃ kanyāṃ suyaśeti ca viśrutām||

एते महाग्रहाणां वै समाख्याता रथा नव। सर्वे ध्रुवे महाभागा निबद्धा वातरश्मिभिः।।

ete mahāgrahāṇāṃ vai samākhyātā rathā nava| sarve dhruve mahābhāgā nibaddhā vātaraśmibhiḥ||

एतज्जप्येश्वरं स्थानं देवदेवस्य शूलिनः। यत्र तत्र मृतो मर्त्यो रुद्रलोके महीयते।।

etajjapyeśvaraṃ sthānaṃ devadevasya śūlinaḥ| yatra tatra mṛto martyo rudraloke mahīyate||

ग्रहर्क्षताराधिष्ण्यानि ध्रुवे बद्धान्येशेषतः। भ्रमन्ति भ्रामयन्त्येनं सर्वाण्यनिलरश्मिभिः।।

graharkṣatārādhiṣṇyāni dhruve baddhānyeśeṣataḥ| bhramanti bhrāmayantyenaṃ sarvāṇyanilaraśmibhiḥ||