श्रीगरुडमहापुराणम- 25 सा द्वारदेशे श्रीनिवासस्य देवी स्वामिपुष्करिणीं ददृशे कैश्च सार्धम । स्वामिन्हरे श्रीनिवासेति सा तं ब्रह्मादीनां तारकं सम्प्रदध्यौ

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 25 sā dvāradeśe śrīnivāsasya devī svāmipuṣkariṇīṃ dadṛśe kaiśca sārdham / svāminhare śrīnivāseti sā taṃ brahmādīnāṃ tārakaṃ sampradadhyau

देवैः सार्धं पालनार्थं च विष्णुरस्त्येव नित्यं पुष्करिण्यां जलेषु । अतः स्वामिपुष्करिणीति चाहुस्तत्र स्नानं कन्यकान्याश्च चक्रुः

devaiḥ sārdhaṃ pālanārthaṃ ca viṣṇurastyeva nityaṃ puṣkariṇyāṃ jaleṣu / ataḥ svāmipuṣkariṇīti cāhustatra snānaṃ kanyakānyāśca cakruḥ

शुचिर्भूत्वा श्रीनिवासं च देवास्तुप्तुं विविशुः शुद्धभक्त्या खगेन्द्र । यथोपदिष्टं गुरुणा तथैव चक्रे कन्याश्च सर्वं खगेन्द्र

śucirbhūtvā śrīnivāsaṃ ca devāstuptuṃ viviśuḥ śuddhabhaktyā khagendra / yathopadiṣṭaṃ guruṇā tathaiva cakre kanyāśca sarvaṃ khagendra

तदा हरिं दर्शयामास तस्यै स्वकं रूपं सुप्रतीके सुपूर्णम । सा कन्यका श्रीनिवासस्य रूपं ददर्श भक्त्या स्वमनोभिरामम

tadā hariṃ darśayāmāsa tasyai svakaṃ rūpaṃ supratīke supūrṇam / sā kanyakā śrīnivāsasya rūpaṃ dadarśa bhaktyā svamanobhirāmam

सुवर्णचित्रं वसनं वसानं सोष्णीषकं कञ्चुकं संदधानम

suvarṇacitraṃ vasanaṃ vasānaṃ soṣṇīṣakaṃ kañcukaṃ saṃdadhānam

मृगोत्थमदगन्धेन सुरभीकृतदिङ्मुखम । पुण्डरीकविशालाक्षं कंबुग्रीवं महाभुजम

mṛgotthamadagandhena surabhīkṛtadiṅmukham / puṇḍarīkaviśālākṣaṃ kaṃbugrīvaṃ mahābhujam

हेमयज्ञोपवीताङ्गं साक्षात्कन्दर्पसन्निभम । जगन्मोहनसैन्दर्यं कोमलाङ्गं मनोहरम

hemayajñopavītāṅgaṃ sākṣātkandarpasannibham / jaganmohanasaindaryaṃ komalāṅgaṃ manoharam

दृष्ट्वा च कन्या मुमुदे रोमाञ्चितसुगात्रका

dṛṣṭvā ca kanyā mumude romāñcitasugātrakā

तद्दर्शनाह्लादपरिप्लुताशया प्रेम्णाथ रोमाश्रुकुलाकुलेक्षणा । ननर्त देवी पुरतस्तस्य विष्णोः सा ध्वस्तदोषा परमादरेण । आनन्द मां पाहि सुखं च दत्त्वा मुकुन्दा मां पाहि विमुक्तिदानात

taddarśanāhlādapariplutāśayā premṇātha romāśrukulākulekṣaṇā / nanarta devī puratastasya viṣṇoḥ sā dhvastadoṣā paramādareṇa / ānanda māṃ pāhi sukhaṃ ca dattvā mukundā māṃ pāhi vimuktidānāt

मां पाहि नित्यं ह्यरविन्दनेत्र प्रसन्नदृष्ट्या करुणासुधार्द्र । गोविन्द गोविन्द सुदुः खितां मां ज्ञानादिदानेन हि पाहि नित्यम

māṃ pāhi nityaṃ hyaravindanetra prasannadṛṣṭyā karuṇāsudhārdra / govinda govinda suduḥ khitāṃ māṃ jñānādidānena hi pāhi nityam

जनार्दन त्वं हि सुदुष्टसंगान्कामादिरूपान्सततं वर्जयित्वा । हरे हरे मां सततं पाहि दैत्यान्समाहृत्य प्रबलान्विघ्नरूपान

janārdana tvaṃ hi suduṣṭasaṃgānkāmādirūpānsatataṃ varjayitvā / hare hare māṃ satataṃ pāhi daityānsamāhṛtya prabalānvighnarūpān

रमेश मां पाहि चतुर्मुखेश विश्वेश मां पाहि सरस्वतीश । रमेश मां पाहि निदानमूर्ते वृन्दारवृन्दैर्वन्दितपादपद्म

rameśa māṃ pāhi caturmukheśa viśveśa māṃ pāhi sarasvatīśa / rameśa māṃ pāhi nidānamūrte vṛndāravṛndairvanditapādapadma

एवं तु नत्वा परमादरेण तुष्टाव विष्णुं परमं पुराणम । लक्ष्म्या सदा ये ऽविदिता गुणाश्च असंख्याताः संति विष्णौ च वीश

evaṃ tu natvā paramādareṇa tuṣṭāva viṣṇuṃ paramaṃ purāṇam / lakṣmyā sadā ye 'viditā guṇāśca asaṃkhyātāḥ saṃti viṣṇau ca vīśa

तेषां सकाशादतिबाहुल्यसंख्या गुणा हरौ ते ऽविदिता वै रमायाः । अतो हरे स्तवने क्वास्ति शक्तिस्तथापि यत्नं स्तवने ते करिष्ये

teṣāṃ sakāśādatibāhulyasaṃkhyā guṇā harau te 'viditā vai ramāyāḥ / ato hare stavane kvāsti śaktistathāpi yatnaṃ stavane te kariṣye

तव प्रसादाच्च रमाप्रसादाद्विधिप्रसादात्भारतीशप्रसादात । रुद्रप्रसादात्स्तवनं ते करिष्ये तथापि विष्णो मयि शान्तिं कुरुष्व

tava prasādācca ramāprasādādvidhiprasādātbhāratīśaprasādāt / rudraprasādātstavanaṃ te kariṣye tathāpi viṣṇo mayi śāntiṃ kuruṣva

यदि प्रसन्नोसि मयि त्वमीश त्वत्पादमूले देहि भक्तिं सदैव । त्वद्दर्शनाद्देव शुभाशुभं च नष्टं मदीयं ह्यशुभं च नित्यम

yadi prasannosi mayi tvamīśa tvatpādamūle dehi bhaktiṃ sadaiva / tvaddarśanāddeva śubhāśubhaṃ ca naṣṭaṃ madīyaṃ hyaśubhaṃ ca nityam

त्वन्मायया नष्टमिमं च लोकं मदेन मत्तं बधिरं चान्धभूतम । ऐश्वर्ययोगेन च यो हि मूको जातः सदा दीनागुर्वादिकेषु

tvanmāyayā naṣṭamimaṃ ca lokaṃ madena mattaṃ badhiraṃ cāndhabhūtam / aiśvaryayogena ca yo hi mūko jātaḥ sadā dīnāgurvādikeṣu

मा देहि ऐश्वर्यमनुत्तमं त्वत्पादारविन्दस्य विरुद्धभूतम । त्वं देव मे देहि सतां च संगं तव स्वरूपप्रतिपादकानाम

mā dehi aiśvaryamanuttamaṃ tvatpādāravindasya viruddhabhūtam / tvaṃ deva me dehi satāṃ ca saṃgaṃ tava svarūpapratipādakānām

पुत्रादीनामैहिकं वासुदेव दग्ध्वा च मे देहि पादारविन्दे । सद्वष्णवे क्रियमाणं च कोपं दग्ध्वा च मे देहि पादरविन्दे

putrādīnāmaihikaṃ vāsudeva dagdhvā ca me dehi pādāravinde / sadvaṣṇave kriyamāṇaṃ ca kopaṃ dagdhvā ca me dehi pādaravinde

द्रव्यादिके क्रियमाणं च लोभं दग्ध्वा वै मे देहि पादाब्जमूले । पुत्रादिके क्रियमाणं च मोहं दग्ध्वा च मे देहि पादाब्जमूले

dravyādike kriyamāṇaṃ ca lobhaṃ dagdhvā vai me dehi pādābjamūle / putrādike kriyamāṇaṃ ca mohaṃ dagdhvā ca me dehi pādābjamūle

विद्यां पुत्रं द्रव्यजातं मदं च दग्ध्वा च मे देहि पादाब्जमूले । सद्वैष्णवासहमानस्वरूपं दग्ध्वा मात्सर्यं पाहि मां वेङ्कटेश

vidyāṃ putraṃ dravyajātaṃ madaṃ ca dagdhvā ca me dehi pādābjamūle / sadvaiṣṇavāsahamānasvarūpaṃ dagdhvā mātsaryaṃ pāhi māṃ veṅkaṭeśa

मन्त्रं च मे देहि निदानमूर्ते येनैव मे स्यात्तव संगश्च भूयः । नान्यं वृणे तव पादाब्जसंगात्तदेव मे देहि मम प्रसन्नः

mantraṃ ca me dehi nidānamūrte yenaiva me syāttava saṃgaśca bhūyaḥ / nānyaṃ vṛṇe tava pādābjasaṃgāttadeva me dehi mama prasannaḥ

इतीरितः श्रीनिवासः प्रसन्न उवाच देवो ह्यमृतस्त्रवं च । अत्रैव कन्ये प्रजपस्व मन्त्रं सुगोप्यरूपं परमादरेण

itīritaḥ śrīnivāsaḥ prasanna uvāca devo hyamṛtastravaṃ ca / atraiva kanye prajapasva mantraṃ sugopyarūpaṃ paramādareṇa

वक्ष्यामि मन्त्रं परमादरेण शृण्वद्य भक्त्या परमादरेण । अन्तः स्थमन्त्यं ह्याद्यसंयुक्तमेव सबिन्दु तद्वत्स्पर्शकाद्येन युक्तम

vakṣyāmi mantraṃ paramādareṇa śṛṇvadya bhaktyā paramādareṇa / antaḥ sthamantyaṃ hyādyasaṃyuktameva sabindu tadvatsparśakādyena yuktam

एकारयुक्तं प्रथमान्तः स्थयुक्तं समत्रिकोणे चोष्मणा संयुतं च । तकारसक्तं स्वर्शमन्तः स्थयुक्तमाद्यन्त ओंकारसमन्वितं च

ekārayuktaṃ prathamāntaḥ sthayuktaṃ samatrikoṇe coṣmaṇā saṃyutaṃ ca / takārasaktaṃ svarśamantaḥ sthayuktamādyanta oṃkārasamanvitaṃ ca

अनेन मन्त्रेण तवेप्सितं च भवेद्धि कन्ये नान्त्र विचार्यमस्ति । एवं स उक्त्वा श्रीनिवासो हरिस्तु प्रतीकवद्दर्शयामास रूपम

anena mantreṇa tavepsitaṃ ca bhaveddhi kanye nāntra vicāryamasti / evaṃ sa uktvā śrīnivāso haristu pratīkavaddarśayāmāsa rūpam

नत्वा तु सा श्रीनिवासं च देवी उवास ह स्वामिसरः समीपे । तस्मिन्दिने ब्राह्मणादींश्च सर्वान्संतर्पयामास च षड्रसान्नैः

natvā tu sā śrīnivāsaṃ ca devī uvāsa ha svāmisaraḥ samīpe / tasmindine brāhmaṇādīṃśca sarvānsaṃtarpayāmāsa ca ṣaḍrasānnaiḥ

सायङ्काले श्रीनिवासस्य दृष्ट्वा उत्साहरूपैः श्रीनिवासप्रतीकैः । साकं भक्त्या संप्रणम्याथ देवी प्रदक्षिणं श्रीनिवासस्य सुष्ठु

sāyaṅkāle śrīnivāsasya dṛṣṭvā utsāharūpaiḥ śrīnivāsapratīkaiḥ / sākaṃ bhaktyā saṃpraṇamyātha devī pradakṣiṇaṃ śrīnivāsasya suṣṭhu

ननर्त देवी सुप्रतीकस्य चाग्रे लज्जां त्यक्त्वा जय देवेति चोक्त्वा । आनृत्तकाले च हरेश्च वक्त्रं दृष्ट्वा च दृष्ट्या तु परं ननर्त

nanarta devī supratīkasya cāgre lajjāṃ tyaktvā jaya deveti coktvā / ānṛttakāle ca hareśca vaktraṃ dṛṣṭvā ca dṛṣṭyā tu paraṃ nanarta

ममाद्य गात्रं पावितं श्रीनिवास ममाद्य नेत्रं सफलं संबभूव । ममाद्य पादौ सार्थकौ चैव जातौ प्रदक्षिणं श्रीनिवासेश कृत्वा

mamādya gātraṃ pāvitaṃ śrīnivāsa mamādya netraṃ saphalaṃ saṃbabhūva / mamādya pādau sārthakau caiva jātau pradakṣiṇaṃ śrīnivāseśa kṛtvā

हस्तौ च मे सार्थकावद्य जातौ अग्रे कृत्वा हस्तशब्दं मुरारेः । एवं वदन्ती प्रीणयन्ती च देवं जगामसा स्तोत्रवचः कदम्बैः

hastau ca me sārthakāvadya jātau agre kṛtvā hastaśabdaṃ murāreḥ / evaṃ vadantī prīṇayantī ca devaṃ jagāmasā stotravacaḥ kadambaiḥ

देवास्तदा दुन्दुंभयो विनेदिरे तन्मस्तके पुष्पवृष्टिं च चक्रुः । तस्मिन्काले उभयोः पार्श्वयोश्च नृत्यं चक्रुर्देवतावारनार्यः

devāstadā dunduṃbhayo vinedire tanmastake puṣpavṛṣṭiṃ ca cakruḥ / tasminkāle ubhayoḥ pārśvayośca nṛtyaṃ cakrurdevatāvāranāryaḥ

तथैव तास्तलशब्दं च कृत्वा तदा सर्वा नमनं चापि चक्रुः । आनन्दशैले सर्वदा त्वित्थमेव सा सर्वदा नर्तयन्ती च वीन्द्र

tathaiva tāstalaśabdaṃ ca kṛtvā tadā sarvā namanaṃ cāpi cakruḥ / ānandaśaile sarvadā tvitthameva sā sarvadā nartayantī ca vīndra

आनन्दमग्ना सापि देवी जगाम स्वमाश्रमं जैगिषव्येण सार्धम । यात्रामेवं ये न कुर्वन्ति वीन्द्र तेषां च सर्वं निष्फलं चाहुरार्याः

ānandamagnā sāpi devī jagāma svamāśramaṃ jaigiṣavyeṇa sārdham / yātrāmevaṃ ye na kurvanti vīndra teṣāṃ ca sarvaṃ niṣphalaṃ cāhurāryāḥ

गत्वाश्रमं जैगिषव्येण सार्धं गुरुं त्वपृच्छद्वेङ्कटेशस्य मन्त्रम । मन्त्रस्यार्थं ब्रूहि मे जैगिषव्य मन्त्रावृत्तिं कुर्वतां वै फलाय

gatvāśramaṃ jaigiṣavyeṇa sārdhaṃ guruṃ tvapṛcchadveṅkaṭeśasya mantram / mantrasyārthaṃ brūhi me jaigiṣavya mantrāvṛttiṃ kurvatāṃ vai phalāya

जैगीष्व्य उवाच । शृणुष्व भद्रे वेङ्कटे शस्य नाम्नस्त्वर्थं श्रुत्वा हृदये संनिधत्स्व

jaigīṣvya uvāca / śṛṇuṣva bhadre veṅkaṭe śasya nāmnastvarthaṃ śrutvā hṛdaye saṃnidhatsva

विति ह्युत्तमवाची स्याद्येति ज्ञानमुदाहृतम । ककारः सुखवाची स्याट्टेति चित्तमुदाहृतम

viti hyuttamavācī syādyeti jñānamudāhṛtam / kakāraḥ sukhavācī syāṭṭeti cittamudāhṛtam

ईशत्वमात्मवाचि स्यादेवं ज्ञेयं तु कन्यके । पूर्णज्ञानं सुखं वित्तं व्याप्तत्वाद्व्यङ्कटाभिधः

īśatvamātmavāci syādevaṃ jñeyaṃ tu kanyake / pūrṇajñānaṃ sukhaṃ vittaṃ vyāptatvādvyaṅkaṭābhidhaḥ

व्य (वे) मिन्द्रियादिकं प्रोक्तं व्यङ्गभूतं हरौ यतः । कटश्च समुदायार्थो व्यं (वें) कटश्चेन्द्रियौघकः

vya (ve) mindriyādikaṃ proktaṃ vyaṅgabhūtaṃ harau yataḥ / kaṭaśca samudāyārtho vyaṃ (veṃ) kaṭaścendriyaughakaḥ

स्वस्मिन्प्रेरयते यस्मात्तस्माद्व्यङ्कटनामकः । विषये प्रेषयेन्नित्यमतो व्यङ्कटनामकः

svasminprerayate yasmāttasmādvyaṅkaṭanāmakaḥ / viṣaye preṣayennityamato vyaṅkaṭanāmakaḥ

विशिष्टज्ञानरूपत्वाद्व्येति मुक्ताः सदा स्मृताः । मुक्तानां च समूहस्तु व्यङ्कटेति प्रकीर्तितः

viśiṣṭajñānarūpatvādvyeti muktāḥ sadā smṛtāḥ / muktānāṃ ca samūhastu vyaṅkaṭeti prakīrtitaḥ

सदा मुक्तसमूहानामीशत्वाद्व्यङ्कटाभिधः । लिङ्गदेहमतो जीवो व्यङ्कटेति समाहृतः

sadā muktasamūhānāmīśatvādvyaṅkaṭābhidhaḥ / liṅgadehamato jīvo vyaṅkaṭeti samāhṛtaḥ

लिङ्गानां चैव स्वामित्वाद्व्यङ्कटेशेति संज्ञितः । दैत्यानां च समूहास्तु ज्ञानादिविधुरा यतः । अतो दैत्यसमूहस्तु व्यङ्कटेति प्रकीर्तितः

liṅgānāṃ caiva svāmitvādvyaṅkaṭeśeti saṃjñitaḥ / daityānāṃ ca samūhāstu jñānādividhurā yataḥ / ato daityasamūhastu vyaṅkaṭeti prakīrtitaḥ

तेषां संहरणे ईशस्त्वतो व्यङ्कटनामकः । आनन्दस्य विरुद्धत्वात्कामक्रोधादयो गुणाः

teṣāṃ saṃharaṇe īśastvato vyaṅkaṭanāmakaḥ / ānandasya viruddhatvātkāmakrodhādayo guṇāḥ

व्यङ्कटा इति संप्रोक्तास्तेषां नाशयिता प्रभुः । अतस्तु व्यङ्कटेशाख्य एवं ज्ञात्वा जपं कुरु

vyaṅkaṭā iti saṃproktāsteṣāṃ nāśayitā prabhuḥ / atastu vyaṅkaṭeśākhya evaṃ jñātvā japaṃ kuru

एवं व्यङ्कटामाहात्म्यं श्रुत्वा देवी खगेश्वर । निद्रां चकार तत्रैव रात्रौ पित्रा सहैव च । ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थयि हृदि सस्मार कन्यका

evaṃ vyaṅkaṭāmāhātmyaṃ śrutvā devī khageśvara / nidrāṃ cakāra tatraiva rātrau pitrā sahaiva ca / brāhme muhūrte cotthayi hṛdi sasmāra kanyakā

(व्यङ्कटेशस्य प्रातः स्तुतिः) । श्रीव्यङ्कटेशश्च नृसिंहमूर्तिः श्रीवरदराजश्च वराहमूर्तिः । श्रीरङ्गशायी च अनन्तशायी कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम

(vyaṅkaṭeśasya prātaḥ stutiḥ) / śrīvyaṅkaṭeśaśca nṛsiṃhamūrtiḥ śrīvaradarājaśca varāhamūrtiḥ / śrīraṅgaśāyī ca anantaśāyī kurvantu sarve mama suprabhātam

श्रीकृष्णमूर्तिश्च गदाधरश्च श्रीविष्णुपादस्तु प्रयागवासः । नारायणः श्रीबदरीनिवासः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम

śrīkṛṣṇamūrtiśca gadādharaśca śrīviṣṇupādastu prayāgavāsaḥ / nārāyaṇaḥ śrībadarīnivāsaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam

दामोदरो वै त्रिजगन्निवासः श्रीपाण्डुरङ्गश्च नृसिंहदेवः । श्रीरामदेवश्च अमोघवासः कुदृ

dāmodaro vai trijagannivāsaḥ śrīpāṇḍuraṅgaśca nṛsiṃhadevaḥ / śrīrāmadevaśca amoghavāsaḥ kudṛ

श्रीधर्मपुत्रश्च नृसिंहमूर्तिः श्रीपिप्पलस्थश्च मुहल्लवासः । कोलानृसिंहः शूर्पकारस्थ सिंहः कुर्वन्तुदृ

śrīdharmaputraśca nṛsiṃhamūrtiḥ śrīpippalasthaśca muhallavāsaḥ / kolānṛsiṃhaḥ śūrpakārastha siṃhaḥ kurvantudṛ

चतुर्मुखश्चारुसरस्वती च स्वभारती शर्वसुपर्णशेषाः । अमामहेद्रश्च शचीमुखास्ताः कुर्वन्तु दृ

caturmukhaścārusarasvatī ca svabhāratī śarvasuparṇaśeṣāḥ / amāmahedraśca śacīmukhāstāḥ kurvantu dṛ

द्वारावती काशिकावन्तिका च प्रयागकाञ्च्यौ मथुरापुरी च । मायावती हस्तिमती पुरी च कुर्वन्तु स दृ

dvārāvatī kāśikāvantikā ca prayāgakāñcyau mathurāpurī ca / māyāvatī hastimatī purī ca kurvantu sa dṛ

भागीरथी चैव सरस्वती च गोदावरी सिंधुकृष्ण च वेणी । कलिन्दकन्या यमुना च नर्मदा कुर्व दृ

bhāgīrathī caiva sarasvatī ca godāvarī siṃdhukṛṣṇa ca veṇī / kalindakanyā yamunā ca narmadā kurva dṛ

वितस्तिकावेरिसतुङ्गभद्राः सुवञ्जरा भीमरथी विपाशा । सुताम्रपर्णी च पिनाकिनी च कु दृ

vitastikāverisatuṅgabhadrāḥ suvañjarā bhīmarathī vipāśā / sutāmraparṇī ca pinākinī ca ku dṛ

स्वामिपुष्करिणी चैव सुवर्णमुखरी तथा । श्रीपाण्डवी तौबरुश्च कपिला पापनाशनी

svāmipuṣkariṇī caiva suvarṇamukharī tathā / śrīpāṇḍavī taubaruśca kapilā pāpanāśanī

गुरुर्वसिष्ठः क्रतुरङ्गिराश्च मनुः पुलस्त्यः पुलहश्च गौतमः । रैभ्यो मरीचिश्च्यवनश्च दक्षः कुर्वन्तु सर्वे मम सुप्रभातम

gururvasiṣṭhaḥ kraturaṅgirāśca manuḥ pulastyaḥ pulahaśca gautamaḥ / raibhyo marīciścyavanaśca dakṣaḥ kurvantu sarve mama suprabhātam

सप्तार्णवाः सप्त कुलाचलाश्च द्वीपाश्च सप्तोपवनानि सप्त । भूरादिकानि भुवनानि सप्त कुर्वन्तु स दृ

saptārṇavāḥ sapta kulācalāśca dvīpāśca saptopavanāni sapta / bhūrādikāni bhuvanāni sapta kurvantu sa dṛ

मान्धात्रा नहुषोंबरीषसगरौ राजा नलो धर्मराट प्रह्लादः क्रतुराड विभीषणगयौ व्यासो हनूमानपि । अश्वत्थाम कृपावुमा द्रुपदजा श्रीजानकी तारका मन्दोदर्यखिलाः प्रभातसुमहं कुर्वन्तु नित्यं हरे

māndhātrā nahuṣoṃbarīṣasagarau rājā nalo dharmarāṭ prahlādaḥ kraturāḍ vibhīṣaṇagayau vyāso hanūmānapi / aśvatthāma kṛpāvumā drupadajā śrījānakī tārakā mandodaryakhilāḥ prabhātasumahaṃ kurvantu nityaṃ hare

अश्वत्थस्य वनानि किं च तुलसीधात्रीवनानि प्रभो पुन्नागस्य वनानि चंपकवनान्यन्यानि पुष्पाणि च । मन्दारस्य वनानि यानि च हरेः सौगन्धिकान्यप्यहो नित्यं तानि दिशन्तु मत्प्रमुदितं श्रीवेङ्कटेश प्रभो

aśvatthasya vanāni kiṃ ca tulasīdhātrīvanāni prabho punnāgasya vanāni caṃpakavanānyanyāni puṣpāṇi ca / mandārasya vanāni yāni ca hareḥ saugandhikānyapyaho nityaṃ tāni diśantu matpramuditaṃ śrīveṅkaṭeśa prabho

एवं स्मृत्वा श्रीनिवासस्य देवी कृत्वा शौचं जैगिषव्येण साकम । स्नातुं ययौ पुष्करिणीं हरेश्च स्नानं सम्यक तत्र चकार देशे । सम्यग जप्त्वा व्यङ्कटेशस्य मन्त्रमुवाच सा जैगिषव्यं गुरुं च

evaṃ smṛtvā śrīnivāsasya devī kṛtvā śaucaṃ jaigiṣavyeṇa sākam / snātuṃ yayau puṣkariṇīṃ hareśca snānaṃ samyak tatra cakāra deśe / samyag japtvā vyaṅkaṭeśasya mantramuvāca sā jaigiṣavyaṃ guruṃ ca