श्रीगरुडमहापुराणम- 9 गरुड उवाच । उक्तमाद्यां क्रियां यावन्नृपो ऽपीतित्वयानघ । कस्यचित्केनचिद्राज्ञा किमाद्या सा कृता पुरा

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 9 garuḍa uvāca / uktamādyāṃ kriyāṃ yāvannṛpo 'pītitvayānagha / kasyacitkenacidrājñā kimādyā sā kṛtā purā

श्रीकृष्ण उवाच । सुपर्ण शृणु वक्ष्यामि यथा राज्ञा क्रिया कृता । आसीत कृतयुगे राजा वाङ्गो वै बभ्रुवाहनः

śrīkṛṣṇa uvāca / suparṇa śṛṇu vakṣyāmi yathā rājñā kriyā kṛtā / āsīt kṛtayuge rājā vāṅgo vai babhruvāhanaḥ

पृथिव्याश्चतुरन्ताया गोप्ता पक्षीन्द्र धर्मतः । चतुर्भागां भुवं कृत्स्नां स भुङ्के वसुधाधिपः

pṛthivyāścaturantāyā goptā pakṣīndra dharmataḥ / caturbhāgāṃ bhuvaṃ kṛtsnāṃ sa bhuṅke vasudhādhipaḥ

न पापकृत्कश्चिदासीत्तस्मिन्राज्यं प्रशासति । नासीच्चौरभयं तार्क्ष्य न क्षुद्रभयमेव हि

na pāpakṛtkaścidāsīttasminrājyaṃ praśāsati / nāsīccaurabhayaṃ tārkṣya na kṣudrabhayameva hi

नासीद्व्याधिभयञ्चापि तस्मिञ्जनपदेश्वरे । स्वधर्मे रेमिरे चासीत्तेजसा भास्करोपमः

nāsīdvyādhibhayañcāpi tasmiñjanapadeśvare / svadharme remire cāsīttejasā bhāskaropamaḥ

अक्षुब्धत्वेरऽचलसमः सहिष्णुत्वे धरासमः । स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः

akṣubdhatver'calasamaḥ sahiṣṇutve dharāsamaḥ / sa kadācinmahābāhuḥ prabhūtabalavāhanaḥ

वनं जगाम गहनं हयानाञ्च शतैर्वृतः । सिंहनादैश्च योधानां शङ्खदुन्दुभिनिः स्वनैः

vanaṃ jagāma gahanaṃ hayānāñca śatairvṛtaḥ / siṃhanādaiśca yodhānāṃ śaṅkhadundubhiniḥ svanaiḥ

आसीत्किलकिलाशब्दस्तस्मिन गच्छती पार्थिवे । तत्रतत्र च विप्रेन्द्रैः स्तूयमानः समन्ततः

āsītkilakilāśabdastasmin gacchatī pārthive / tatratatra ca viprendraiḥ stūyamānaḥ samantataḥ

निर्ययौ परया प्रीत्या वनं मृगजिघांसया । स गच्छन्ददृशे धीमान्नन्दनप्रतिमं वनम

niryayau parayā prītyā vanaṃ mṛgajighāṃsayā / sa gacchandadṛśe dhīmānnandanapratimaṃ vanam

बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थध्वजसंयुतम । विषमैः पर्वतैश्चैव सर्वतश्च समन्वितम

bilvārkakhadirākīrṇaṃ kapitthadhvajasaṃyutam / viṣamaiḥ parvataiścaiva sarvataśca samanvitam

निर्जलं निर्मनुष्यञ्च बहुयोजनमायतम । मृगसिंहैर्महाघोरैन्यैश्चापि वनेचरैः

nirjalaṃ nirmanuṣyañca bahuyojanamāyatam / mṛgasiṃhairmahāghorainyaiścāpi vanecaraiḥ

तद्वनं मनुज व्याघ्रः सभृत्यबलवाहनः । लीलया लोडयामास सूदयन्विविधान्मृगान

tadvanaṃ manuja vyāghraḥ sabhṛtyabalavāhanaḥ / līlayā loḍayāmāsa sūdayanvividhānmṛgān

मृगस्य कस्यचित्कुक्षिं ततो विव्याध भूमिपः । राजा मृगप्रसङ्गेन तमनु प्राविशद्वनम

mṛgasya kasyacitkukṣiṃ tato vivyādha bhūmipaḥ / rājā mṛgaprasaṅgena tamanu prāviśadvanam

एकाकी वै हृतबलः क्षुत्प्रिपासासमन्वितः । स वनस्यान्तमासाद्य महच्चारण्यमासदत

ekākī vai hṛtabalaḥ kṣutpripāsāsamanvitaḥ / sa vanasyāntamāsādya mahaccāraṇyamāsadat

तृषया परयाविष्टो ऽन्विष्यज्जलमितस्ततः । स दूरात्पूरचक्राह्वं हंससारसनादितैः

tṛṣayā parayāviṣṭo 'nviṣyajjalamitastataḥ / sa dūrātpūracakrāhvaṃ haṃsasārasanāditaiḥ

सूचितं सर आगत्य साश्व एव व्यगाहत । पद्मानाञ्च परागेण उत्पलानां रजेन च

sūcitaṃ sara āgatya sāśva eva vyagāhata / padmānāñca parāgeṇa utpalānāṃ rajena ca

सुगन्धममलं शीतं पीत्वाम्भो निर्जगाम ह । मार्गश्रमपरिश्रान्तस्तडागतटमण्डपम

sugandhamamalaṃ śītaṃ pītvāmbho nirjagāma ha / mārgaśramapariśrāntastaḍāgataṭamaṇḍapam

न्यग्रोधं वीक्ष्य तस्याशु जटास्वश्वं बबन्ध ह । स तत्रास्तरमास्तीर्य खेटकानुपधाय च

nyagrodhaṃ vīkṣya tasyāśu jaṭāsvaśvaṃ babandha ha / sa tatrāstaramāstīrya kheṭakānupadhāya ca

सूष्वाप वायुना तत्र सेव्यामातस्तदा क्षणम । क्षणं सुप्ते नृपे तत्र प्रेतो वै प्रेतवाहनः

sūṣvāpa vāyunā tatra sevyāmātastadā kṣaṇam / kṣaṇaṃ supte nṛpe tatra preto vai pretavāhanaḥ

कश्चिदत्राजगामाथ युक्तः प्रेतशतेन च । अस्थिचर्मशिराशेषशरीरः परिविभ्रमन

kaścidatrājagāmātha yuktaḥ pretaśatena ca / asthicarmaśirāśeṣaśarīraḥ parivibhraman

भक्ष्यंपेयं मार्गमाणो न बध्नाति धृतिं क्वचित । तमपूर्वं नृपो दृष्ट्वाकरोदस्त्रं शरासने

bhakṣyaṃpeyaṃ mārgamāṇo na badhnāti dhṛtiṃ kvacit / tamapūrvaṃ nṛpo dṛṣṭvākarodastraṃ śarāsane

दृष्ट्वा सो ऽपि चिरं भूपं तस्थौ स्थाणुपिवाग्रतः । तमवस्थितमालोक्य राजा प्राप्तकुतूहलः

dṛṣṭvā so 'pi ciraṃ bhūpaṃ tasthau sthāṇupivāgrataḥ / tamavasthitamālokya rājā prāptakutūhalaḥ

पप्रच्छ तञ्च को ऽसीति कुतो वा विकृतिं गतः । प्रेत उवाच । प्रेतभावो मया त्यक्तो गतिं प्राप्तो ऽरम्यहं पराम

papraccha tañca ko 'sīti kuto vā vikṛtiṃ gataḥ / preta uvāca / pretabhāvo mayā tyakto gatiṃ prāpto 'ramyahaṃ parām

त्वत्संयोगान्महाबाहो नास्ति धन्यतरो मया । बभ्रुवाहन उवाच । किमेतत्दिपिने घोरे सर्वत्रातिभयानके

tvatsaṃyogānmahābāho nāsti dhanyataro mayā / babhruvāhana uvāca / kimetatdipine ghore sarvatrātibhayānake

दोधूयमाने वातेन वात्यारूपेण कोणप । पतङ्गा मशकाः क्षुद्राः कवन्धाश्च शिरांसि च

dodhūyamāne vātena vātyārūpeṇa koṇapa / pataṅgā maśakāḥ kṣudrāḥ kavandhāśca śirāṃsi ca

मत्स्याः कूर्माः कृकलासा वृश्चिका भ्रमराहयः । अधोमुखोर्ध्वपादास्ते क्रन्दमानाः सुदारुणम

matsyāḥ kūrmāḥ kṛkalāsā vṛścikā bhramarāhayaḥ / adhomukhordhvapādāste krandamānāḥ sudāruṇam

प्रवान्ति वायवो रूक्षा ज्वलन्तो विद्युदग्नयः । इतस्ततो भ्रमन्तीव वायुना तृणसन्ततिः

pravānti vāyavo rūkṣā jvalanto vidyudagnayaḥ / itastato bhramantīva vāyunā tṛṇasantatiḥ

दृश्यन्ते विविधा जीवा नागाश्च शलभव्रजाः । श्रूयन्ते बहुधा रावा न दृश्यन्ते क्वचित्क्वचित

dṛśyante vividhā jīvā nāgāśca śalabhavrajāḥ / śrūyante bahudhā rāvā na dṛśyante kvacitkvacit

दृष्ट्वेदं विकृतं सर्वं वेपते हृदयंमम । प्रते उवाच । येषां नैवाग्निसंस्कारो न श्राद्धं नोदकक्रियाः

dṛṣṭvedaṃ vikṛtaṃ sarvaṃ vepate hṛdayaṃmama / prate uvāca / yeṣāṃ naivāgnisaṃskāro na śrāddhaṃ nodakakriyāḥ

षट पिण्डा दश गात्राणि सपिण्डीकरणं न हि । विश्वासघातिनो ये च सुरापाः स्वर्णहारिणः

ṣaṭ piṇḍā daśa gātrāṇi sapiṇḍīkaraṇaṃ na hi / viśvāsaghātino ye ca surāpāḥ svarṇahāriṇaḥ

मृता दुर्मरणाद्ये च ये चासूयापरा जनाः । प्रायश्चित्तविहीना ये अगम्यागमने रताः

mṛtā durmaraṇādye ca ye cāsūyāparā janāḥ / prāyaścittavihīnā ye agamyāgamane ratāḥ

कर्मभिर्भ्राम्यमाणास्ते प्राणिनः स्वकृतैरिह । दुर्लभाहारपानीया दृश्यन्ते पीडिता भृशम

karmabhirbhrāmyamāṇāste prāṇinaḥ svakṛtairiha / durlabhāhārapānīyā dṛśyante pīḍitā bhṛśam

एतेषां कृपया राजंस्त्वं कुरुष्वौर्ध्वदेहिकम । येषां न माता न पिता न पुत्रो न च बान्धवाः

eteṣāṃ kṛpayā rājaṃstvaṃ kuruṣvaurdhvadehikam / yeṣāṃ na mātā na pitā na putro na ca bāndhavāḥ

तेषा राजा स्वयं कुर्यात्कर्माणि तु यतो नृपः । आत्मनश्च शुभं कर्म कर्तव्यं पारलौकिकम

teṣā rājā svayaṃ kuryātkarmāṇi tu yato nṛpaḥ / ātmanaśca śubhaṃ karma kartavyaṃ pāralaukikam

विमुक्तः सर्वदुः खेभ्यो येनाञ्जो दुर्गातिं तरेत । भ्रातरः कस्य के पुत्रास्त्रियो ऽपि स्वार्थकोविदाः

vimuktaḥ sarvaduḥ khebhyo yenāñjo durgātiṃ taret / bhrātaraḥ kasya ke putrāstriyo 'pi svārthakovidāḥ

न कार्यस्तेषु विश्रम्भ स्वकृतं भुज्यतेयतः । गृहेष्वर्था निवर्न्त्तन्ते श्मशाने चैव बान्धवाः

na kāryasteṣu viśrambha svakṛtaṃ bhujyateyataḥ / gṛheṣvarthā nivarnttante śmaśāne caiva bāndhavāḥ

शरीरं काष्ठामादत्ते पापं पुण्यं सह व्रजेत । तस्मादाशु त्वया सम्यगात्मनः श्रेय इच्छता

śarīraṃ kāṣṭhāmādatte pāpaṃ puṇyaṃ saha vrajet / tasmādāśu tvayā samyagātmanaḥ śreya icchatā

अस्थिरेण शरीरेण कर्तव्यञ्चौर्ध्वदोहिकम । राजोवाच । कृशरूपः करालाक्षस्त्वं प्रेत इव लक्ष्यसे

asthireṇa śarīreṇa kartavyañcaurdhvadohikam / rājovāca / kṛśarūpaḥ karālākṣastvaṃ preta iva lakṣyase

कथयस्वः मम प्रीत्या प्रेतराज यथातथम । तथा पृष्टः स वै राज्ञा उवाच सकलं स्वकम

kathayasvaḥ mama prītyā pretarāja yathātatham / tathā pṛṣṭaḥ sa vai rājñā uvāca sakalaṃ svakam

प्रेत उवाच । कथयामि नृपश्रेष्ठ सर्वमेवादितस्तव । प्रेतत्वे कारणं श्रुत्वा दयां कर्तुमिहार्हसि

preta uvāca / kathayāmi nṛpaśreṣṭha sarvamevāditastava / pretatve kāraṇaṃ śrutvā dayāṃ kartumihārhasi

वैदिशं नाम नगरं सर्वसम्पत्सुखावहम । नानाजनपदाकीर्णं नानारत्नसमाकुलम

vaidiśaṃ nāma nagaraṃ sarvasampatsukhāvaham / nānājanapadākīrṇaṃ nānāratnasamākulam

नानापुष्पवनाकीर्णं नानापुण्यजनावृतम । तत्राहं न्यवसं भूप देवार्चनरतः सदा

nānāpuṣpavanākīrṇaṃ nānāpuṇyajanāvṛtam / tatrāhaṃ nyavasaṃ bhūpa devārcanarataḥ sadā

वैश्यजातिः सुदेवो ऽहं नाम्ना विदितमस्तु ते । हव्येन तर्पिता देवाः कव्येन पितरो मया

vaiśyajātiḥ sudevo 'haṃ nāmnā viditamastu te / havyena tarpitā devāḥ kavyena pitaro mayā

विविधैर्दानयोगैश्च विप्राः सन्तर्पिता मया । आहारश्च विहारश्च मया वै सुनिवेशितः

vividhairdānayogaiśca viprāḥ santarpitā mayā / āhāraśca vihāraśca mayā vai suniveśitaḥ

दीनानाथविशिष्टेभ्यो मया दत्तमनेकधा । तत्सर्वं निष्फलं जातं मम दैवादुपागतम

dīnānāthaviśiṣṭebhyo mayā dattamanekadhā / tatsarvaṃ niṣphalaṃ jātaṃ mama daivādupāgatam

न मे ऽस्ति सन्ततिस्तात न सुहृन्न च बान्धवाः । न च मित्रं हितस्तादृग्यः कुर्यादौर्ध्वदैहिकम

na me 'sti santatistāta na suhṛnna ca bāndhavāḥ / na ca mitraṃ hitastādṛgyaḥ kuryādaurdhvadaihikam

प्रेतत्वं सुस्थिरं तेन मम जातं नृपोत्तम । एकादशं त्रिपक्षञ्च षाण्मासिकमथाब्दिकम

pretatvaṃ susthiraṃ tena mama jātaṃ nṛpottama / ekādaśaṃ tripakṣañca ṣāṇmāsikamathābdikam

प्रतिमास्यानि चान्या नि ह्येवं श्राद्धानि षोडश । यस्यैतानि न दीयन्ते प्रेतश्राद्धानि भूपते

pratimāsyāni cānyā ni hyevaṃ śrāddhāni ṣoḍaśa / yasyaitāni na dīyante pretaśrāddhāni bhūpate

प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्यः दत्तैः श्राद्धशतैरपि । एवं ज्ञात्वा महाराज प्रेतत्वादुद्धरस्व माम

pretatvaṃ susthiraṃ tasyaḥ dattaiḥ śrāddhaśatairapi / evaṃ jñātvā mahārāja pretatvāduddharasva mām

वर्णानाञ्चैव सर्वेषां राजा बन्धुरिहोच्यते । तन्मां तारय राजेन्द्र मणिरत्नं ददामि ते

varṇānāñcaiva sarveṣāṃ rājā bandhurihocyate / tanmāṃ tāraya rājendra maṇiratnaṃ dadāmi te

यथा मम शुभावाप्तिर्भवेन्नृपवरोत्तम । तथा कार्यं महीपाल दयां कृत्वा मयि प्रभो

yathā mama śubhāvāptirbhavennṛpavarottama / tathā kāryaṃ mahīpāla dayāṃ kṛtvā mayi prabho

सपिण्डैर्वा सगोत्रैर्वा निष्टुरैर्न कृतो हिमे । वृषोत्सर्गस्ततो दुष्टं प्रेतत्वं प्राप्तवानहम

sapiṇḍairvā sagotrairvā niṣṭurairna kṛto hime / vṛṣotsargastato duṣṭaṃ pretatvaṃ prāptavānaham

क्षुत्तृषाविष्टदेहश्च भक्ष्यं पानं न चाप्नुयाम । अतो विकृतिरेषा वै कृशात्वादिरमांसका

kṣuttṛṣāviṣṭadehaśca bhakṣyaṃ pānaṃ na cāpnuyām / ato vikṛtireṣā vai kṛśātvādiramāṃsakā

क्षुत्तृड्जन्यं महादुः खमनुभवामि पुनः पुनः । अकल्याणं हि प्रेतत्वं वृषोत्सर्गं विना कृतम

kṣuttṛḍjanyaṃ mahāduḥ khamanubhavāmi punaḥ punaḥ / akalyāṇaṃ hi pretatvaṃ vṛṣotsargaṃ vinā kṛtam

तस्माद्राजन्दयासिन्धो प्रार्थयामि तवाग्रतः । राजोवाच । वर्तते मत्कुले प्रेत इति ज्ञेयं कथं नरैः

tasmādrājandayāsindho prārthayāmi tavāgrataḥ / rājovāca / vartate matkule preta iti jñeyaṃ kathaṃ naraiḥ

तन्ममाचक्ष्व हि प्रेत प्रेतत्वान्मुच्यते कथम । प्रेत उवाच । लिङ्गेन पीडया प्रेतो ऽनुमातव्यो नरैः सदा

tanmamācakṣva hi preta pretatvānmucyate katham / preta uvāca / liṅgena pīḍayā preto 'numātavyo naraiḥ sadā

वक्ष्यामि पीडास्ता राजन्या वै प्रेतकृता भुवि । ऋतुः स्यादफलः स्त्रीणां यदा वंशो न वर्धते

vakṣyāmi pīḍāstā rājanyā vai pretakṛtā bhuvi / ṛtuḥ syādaphalaḥ strīṇāṃ yadā vaṃśo na vardhate

मियन्ते चाल्पवयसः सा पीडा पेतसम्भवा । अकस्माद्वृत्तिहरणमप्रतिष्ठा जनेषु वै

miyante cālpavayasaḥ sā pīḍā petasambhavā / akasmādvṛttiharaṇamapratiṣṭhā janeṣu vai

अकस्माद्गहदाहः स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा । स्वगेहे कलहो नित्यं स्याच्च मिथ्याभिशंसनप

akasmādgahadāhaḥ syātsā pīḍā pretasambhavā / svagehe kalaho nityaṃ syācca mithyābhiśaṃsanapa

गजयक्ष्मादिसम्भूतिः सा पीडा प्रेतसम्भवा । अपि स्वयं धनं मुक्तं प्रयत्नादनवे पथि

gajayakṣmādisambhūtiḥ sā pīḍā pretasambhavā / api svayaṃ dhanaṃ muktaṃ prayatnādanave pathi

नैव लभ्येत नश्येतः सा पीडा प्रेतसंमवा । सुवृष्टौ कृषिनाशः स्याद्वाणिज्याद्वृत्तिनाशनम

naiva labhyeta naśyetaḥ sā pīḍā pretasaṃmavā / suvṛṣṭau kṛṣināśaḥ syādvāṇijyādvṛttināśanam

कलत्रं पतिकूलं स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा । एवन्तु पीडया राजन्प्रेतज्ञानं भवेन्नृणाम

kalatraṃ patikūlaṃ syātsā pīḍā pretasambhavā / evantu pīḍayā rājanpretajñānaṃ bhavennṛṇām

वृषोत्सर्गो यदि भवेत्प्रेतत्वान्मुच्यते तदा । तस्मान्नप त्वमप्येवं वृषोत्सर्गं कुरु प्रभो

vṛṣotsargo yadi bhavetpretatvānmucyate tadā / tasmānnapa tvamapyevaṃ vṛṣotsargaṃ kuru prabho

मामुद्दिश्य नृपे ऽप्यत्राधिकारो ऽत्यनुकम्पया । राजपुत्रो हतः कश्चिन्मयैवाप्तस्ततो मया

māmuddiśya nṛpe 'pyatrādhikāro 'tyanukampayā / rājaputro hataḥ kaścinmayaivāptastato mayā

कुरुष्व त्वं गृहीत्वा मे तद्धनेन वृषोत्सवम । कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वाऽश्वयुङ्मध्ये ऽथवा नृप

kuruṣva tvaṃ gṛhītvā me taddhanena vṛṣotsavam / kārtikyāṃ paurṇamāsyāṃ vā'śvayuṅmadhye 'thavā nṛpa

रेवतीयुक्तदिवसे कृषीष्ठा मे वृषोत्सवम । पुण्यान्विप्रान्समाहूय वह्निं स्थाप्य विधानतः

revatīyuktadivase kṛṣīṣṭhā me vṛṣotsavam / puṇyānviprānsamāhūya vahniṃ sthāpya vidhānataḥ

मन्त्रैर्हेमस्तथा कार्यः षड्भिर्नृप विधानतः । बहून्विप्रान भोजयेथास्तद्रत्नाप्तधनेन वै । एवं कृते महीपाल मम मुक्तिर्भविष्यति

mantrairhemastathā kāryaḥ ṣaḍbhirnṛpa vidhānataḥ / bahūnviprān bhojayethāstadratnāptadhanena vai / evaṃ kṛte mahīpāla mama muktirbhaviṣyati

श्रीकृष्ण उवाच । तथेति प्रतिजग्राह मणिं राजा ततः खग

śrīkṛṣṇa uvāca / tatheti pratijagrāha maṇiṃ rājā tataḥ khaga

क्रियाधिकारस्तस्यैव यो धनग्राहको भवेत । कुर्वतोस्तु तयोर्वार्तामेवं प्रेतमहीक्षितोः

kriyādhikārastasyaiva yo dhanagrāhako bhavet / kurvatostu tayorvārtāmevaṃ pretamahīkṣitoḥ

झणत्कारस्तु घण्टानां भेरीणां भाङ्कृतिस्तथा । जातस्तदा राजसेना चतुरङ्गा समापतत

jhaṇatkārastu ghaṇṭānāṃ bherīṇāṃ bhāṅkṛtistathā / jātastadā rājasenā caturaṅgā samāpatat

तस्यामागतमात्रायां प्रेतश्चादृश्यतां गतः । तस्माद्वनाद्विनिः सृत्य राजापि पुरमागमत

tasyāmāgatamātrāyāṃ pretaścādṛśyatāṃ gataḥ / tasmādvanādviniḥ sṛtya rājāpi puramāgamat

स कार्तिक्यां पूर्णिमायां प्रेतमुद्दिश्य संव्यधात । वृषोत्सर्गं विधानेन तन्मण्याप्तधनेन च

sa kārtikyāṃ pūrṇimāyāṃ pretamuddiśya saṃvyadhāt / vṛṣotsargaṃ vidhānena tanmaṇyāptadhanena ca

प्रेतो ऽप्ययं सपदिलब्धसुवर्णदेहः कर्मान्त आगत इति प्रणनाम भूपम । देव त्वदीयमहिमायमिति स्तुवन स यातो दिवं गरुड भूपतिना कृतज्ञः

preto 'pyayaṃ sapadilabdhasuvarṇadehaḥ karmānta āgata iti praṇanāma bhūpam / deva tvadīyamahimāyamiti stuvan sa yāto divaṃ garuḍa bhūpatinā kṛtajñaḥ

एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा भूपतिनापि सः । उद्धृतः प्रेतभावाद्वै किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

etatte sarvamākhyātaṃ yathā bhūpatināpi saḥ / uddhṛtaḥ pretabhāvādvai kimanyacchrotumicchasi