श्रीगरुडमहापुराणम- 178 हरिरुवाच । ब्रह्मदण्डीवचाकुष्ठं प्रियङ्गर्नागकेशरम । दद्यात्ताम्बूलसंयुक्तं स्त्रीणां मन्त्रेण तद्वशम । ओं नारायण्यै स्वाहा

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 178 hariruvāca / brahmadaṇḍīvacākuṣṭhaṃ priyaṅgarnāgakeśaram / dadyāttāmbūlasaṃyuktaṃ strīṇāṃ mantreṇa tadvaśam / oṃ nārāyaṇyai svāhā

ताम्बूलं यस्य दीयेत स वशी स्यात्सुमन्त्रतः । ओं हरिः हरिः स्वाहा

tāmbūlaṃ yasya dīyeta sa vaśī syātsumantrataḥ / oṃ hariḥ hariḥ svāhā

गोदन्तं हरितालञ्च संयुक्तं काकजिह्वया । चूर्णोकृत्य यस्य शिरे दीयते स वशी भवेत । श्वेतसर्षपनिर्माल्यं यद्गृहे तद्विनाशकृत

godantaṃ haritālañca saṃyuktaṃ kākajihvayā / cūrṇokṛtya yasya śire dīyate sa vaśī bhavet / śvetasarṣapanirmālyaṃ yadgṛhe tadvināśakṛt

वैभी तकं शाखोटकं मूलं पत्रेण संयुतम । स्थाप्यते यद्गृहद्वारे तत्र वै कलहो भवेत

vaibhī takaṃ śākhoṭakaṃ mūlaṃ patreṇa saṃyutam / sthāpyate yadgṛhadvāre tatra vai kalaho bhavet

खञ्जरीटस्य मांसं तु मधुना सह पेषयेत । ऋतुकालेयोनिलेपात्पुरुषो दासतामियात

khañjarīṭasya māṃsaṃ tu madhunā saha peṣayet / ṛtukāleyonilepātpuruṣo dāsatāmiyāt

अगुरुं गुग्गुलुं चैव नीलोत्पलसमन्वितम । गुडेन धूपयित्वा तु राजद्वारे प्रियो भवेत

aguruṃ gugguluṃ caiva nīlotpalasamanvitam / guḍena dhūpayitvā tu rājadvāre priyo bhavet

श्वेताप राजितामूलं पिष्टं रोचनया युतम । यं पश्येत्तिलकेनैव वशी कर्यान्नृपालये

śvetāpa rājitāmūlaṃ piṣṭaṃ rocanayā yutam / yaṃ paśyettilakenaiva vaśī karyānnṛpālaye

काकजङ्घा वचा कुष्ठं निम्बपत्रं सुकुङ्कुमम । आत्मरक्तसमायुक्तं वशी भवति मानवः

kākajaṅghā vacā kuṣṭhaṃ nimbapatraṃ sukuṅkumam / ātmaraktasamāyuktaṃ vaśī bhavati mānavaḥ

आरण्यस्य बिडालस्य गृहित्वा रुधिरं शुभम । करञ्जतैले तद्भाव्यं रुद्राग्नौ कज्जलं ततः । पातयेत्पद्मपत्रेण हादृश्यः स्यात्तदञ्जनात

āraṇyasya biḍālasya gṛhitvā rudhiraṃ śubham / karañjataile tadbhāvyaṃ rudrāgnau kajjalaṃ tataḥ / pātayetpadmapatreṇa hādṛśyaḥ syāttadañjanāt

ओं नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा । ओं रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या । ओं मातरः स्तम्भयस्वाहा । सहस्रं परिजप्यात्तु विद्येयं चौरवारिणी । महासुगन्धिकामूलं शुक्रं स्तम्भेत्कटौ स्थितम

oṃ namaḥ khaḍgavajrapāṇaye mahāyakṣasenāpataye svāhā / oṃ rudraṃ hrāṃ hrīṃ varaśaktā tvaritāvidyā / oṃ mātaraḥ stambhayasvāhā / sahasraṃ parijapyāttu vidyeyaṃ cauravāriṇī / mahāsugandhikāmūlaṃ śukraṃ stambhetkaṭau sthitam

ओं नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा । सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा करवीरस्य पुष्पकम । स्त्रीणामग्रे भ्रामयच्च क्षणाद्वै सा वशे भवेत

oṃ namaḥ sarvasattvebhyo namaḥ siddhiṃ kuru kuru svāhā / saptābhimantritaṃ kṛtvā karavīrasya puṣpakam / strīṇāmagre bhrāmayacca kṣaṇādvai sā vaśe bhavet

ब्रह्मदण्डीं वचां पत्रं मधुना सह पेषयेत । अङ्गलेपाच्च वनिता नान्यं भर्तारमिच्छति

brahmadaṇḍīṃ vacāṃ patraṃ madhunā saha peṣayet / aṅgalepācca vanitā nānyaṃ bhartāramicchati

ब्रह्मदण्डीशिखा वक्त्रे क्षिप्ता शुक्रस्य स्तम्भनम । मूलं जयन्त्या वक्त्रस्थं व्यवहारे जयप्रदम

brahmadaṇḍīśikhā vaktre kṣiptā śukrasya stambhanam / mūlaṃ jayantyā vaktrasthaṃ vyavahāre jayapradam

भृङ्गराजस्य मूलं तु पिष्टं शुक्रेण संयुतम । अक्षिणी चाञ्जयित्वा तु वशी कर्यान्नरं किल

bhṛṅgarājasya mūlaṃ tu piṣṭaṃ śukreṇa saṃyutam / akṣiṇī cāñjayitvā tu vaśī karyānnaraṃ kila

अपराजिताशिखान्तु नीलोत्पलसमन्विताम । ताम्बूलेन प्र (दाना) दद्याच्च वशीकरणमुत्तमम

aparājitāśikhāntu nīlotpalasamanvitām / tāmbūlena pra (dānā) dadyācca vaśīkaraṇamuttamam

अङ्गुष्ठे च पदे गुल्फे जानौ च जघने तथा । नाभौ वक्षसि कुक्षौ च कक्षे कण्ठे कपोलके

aṅguṣṭhe ca pade gulphe jānau ca jaghane tathā / nābhau vakṣasi kukṣau ca kakṣe kaṇṭhe kapolake

ओष्ठे नेत्रे ललाटे च मूर्ध्नि चन्द्रकलाः स्थिताः । स्त्रीणां पक्षे सिते कृष्णे ऊर्ध्वाधः संस्थिता नृणाम

oṣṭhe netre lalāṭe ca mūrdhni candrakalāḥ sthitāḥ / strīṇāṃ pakṣe site kṛṣṇe ūrdhvādhaḥ saṃsthitā nṛṇām

वामाङ्गे दक्षिणाङ्गे च क्रमाद्रुद्र द्रवादिकृत । चतुः षष्टि कलाः प्रोक्ताः कामशास्त्रे वशीकराः । आलिङ्गनाद्या नारीणां कमारीणां वशीकराः

vāmāṅge dakṣiṇāṅge ca kramādrudra dravādikṛt / catuḥ ṣaṣṭi kalāḥ proktāḥ kāmaśāstre vaśīkarāḥ / āliṅganādyā nārīṇāṃ kamārīṇāṃ vaśīkarāḥ

रोचनागन्धुपुष्पाणि निम्बपुष्पं प्रियङ्गवः । कुङ्कमं चन्दनञ्चैव तिलकेन जगद्वशेत

rocanāgandhupuṣpāṇi nimbapuṣpaṃ priyaṅgavaḥ / kuṅkamaṃ candanañcaiva tilakena jagadvaśet

ओं ह्रीं गौरि देवि सौभाग्यं पुत्रवशादि देहि मे । ओं ह्रीं लक्ष्मि! देवि सौभाग्यं सर्वं त्रैलोक्यमोहनम

oṃ hrīṃ gauri devi saubhāgyaṃ putravaśādi dehi me / oṃ hrīṃ lakṣmi! devi saubhāgyaṃ sarvaṃ trailokyamohanam

सगन्धस्य हरिद्रायाः कुङ्कमानां च लेपतः । वशयेद्रुद्र धूपश्च तथापुष्पसुगन्धयोः

sagandhasya haridrāyāḥ kuṅkamānāṃ ca lepataḥ / vaśayedrudra dhūpaśca tathāpuṣpasugandhayoḥ

दुरालभा वचा कुष्ठं कुङ्कुमञ्च शतावरी । तिलतैलेन संयुक्तं योनिलेपाद्वशी नरः

durālabhā vacā kuṣṭhaṃ kuṅkumañca śatāvarī / tilatailena saṃyuktaṃ yonilepādvaśī naraḥ

निम्बकाष्ठस्य धूमेन धूपयित्वा भगं वधूः । सुभगास्यात्साति रुद्र पतिर्दासो भविष्यति

nimbakāṣṭhasya dhūmena dhūpayitvā bhagaṃ vadhūḥ / subhagāsyātsāti rudra patirdāso bhaviṣyati

माहिषं नवनीतञ्च कष्टञ्च मधुयष्टिका । सौभाग्यं भगलेपात्स्यात पतिर्दासो भवेत्तथा

māhiṣaṃ navanītañca kaṣṭañca madhuyaṣṭikā / saubhāgyaṃ bhagalepātsyāt patirdāso bhavettathā

मधुयष्टिश्च गोक्षीरं तथा च कण्टकारिका । एतानि समभागानि पिबेदुष्णेन वारिणा । चतुर्भागावशेषेण गर्भसम्भवमुत्तमम

madhuyaṣṭiśca gokṣīraṃ tathā ca kaṇṭakārikā / etāni samabhāgāni pibeduṣṇena vāriṇā / caturbhāgāvaśeṣeṇa garbhasambhavamuttamam

मातुलुङ्गस्य बीजानि क्षीरेण सह भावयेत । तत्पीत्वा लभते गर्भं नात्र कार्या विचारणा

mātuluṅgasya bījāni kṣīreṇa saha bhāvayet / tatpītvā labhate garbhaṃ nātra kāryā vicāraṇā

मातुलुङ्गस्य बीजानि मूलान्येरण्डकस्य च । घृतेन सह संयोज्य पाययेत्पुत्रकाक्षिणी

mātuluṅgasya bījāni mūlānyeraṇḍakasya ca / ghṛtena saha saṃyojya pāyayetputrakākṣiṇī

पश्वगन्धा मृत दुग्ध क्वथितं मुत्रकारकम । पलाशस्य तु बीजानि क्षौद्रेण सह पेषयेत । रजस्वला तु पीत्वा स्यात्मुष्पगर्भविवर्जिता

paśvagandhā mṛta dugdha kvathitaṃ mutrakārakam / palāśasya tu bījāni kṣaudreṇa saha peṣayet / rajasvalā tu pītvā syātmuṣpagarbhavivarjitā