श्रीगरुडमहापुराणम- 36 हरिरुवाच । सन्ध्याविधिं प्रवक्ष्यामि शृणु रुद्राघनाशनम । प्राणायामत्रयं कृत्वा सन्ध्यास्नानमुपक्रमेत

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 36 hariruvāca / sandhyāvidhiṃ pravakṣyāmi śṛṇu rudrāghanāśanam / prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā sandhyāsnānamupakramet

सप्रणवां सव्याहृतिं गायत्त्रीं शिरसा सह । त्रिः पठेदायतप्रणः प्राणायामः स उच्यते

sapraṇavāṃ savyāhṛtiṃ gāyattrīṃ śirasā saha / triḥ paṭhedāyatapraṇaḥ prāṇāyāmaḥ sa ucyate

मनोवाक्रायजं दोषं प्राणायामैर्दहेद्द्विजः । तस्मात्सर्वेषु कालेषु प्राणायामपरो भवेत

manovākrāyajaṃ doṣaṃ prāṇāyāmairdaheddvijaḥ / tasmātsarveṣu kāleṣu prāṇāyāmaparo bhavet

सायमग्निश्च मेत्युक्ता प्रातः सूर्येत्यपः पिबेत । आपः पुनन्तु मध्याह्ने उपस्पृश्य यथाविधि

sāyamagniśca metyuktā prātaḥ sūryetyapaḥ pibet / āpaḥ punantu madhyāhne upaspṛśya yathāvidhi

आपोहिष्ठेत्यृचा कुर्यान्मार्जनं तु कुशोदकैः । प्रणवेन तु संयुक्तं क्षिपेद्वारि पदेपदे

āpohiṣṭhetyṛcā kuryānmārjanaṃ tu kuśodakaiḥ / praṇavena tu saṃyuktaṃ kṣipedvāri padepade

रजस्तमः स्वमोहोत्थाञ्जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिजान । वाङ्मनः कर्मजान्दोषान्नवैतान्नवभिर्दहेत

rajastamaḥ svamohotthāñjāgratsvapnasuṣuptijān / vāṅmanaḥ karmajāndoṣānnavaitānnavabhirdahet

समुद्धृत्योदकं पाणौ जप्त्वा च द्रुपदां क्षिपेत । त्रिपडष्टौ द्वादशधा वर्तयेदघमर्पणम

samuddhṛtyodakaṃ pāṇau japtvā ca drupadāṃ kṣipet / tripaḍaṣṭau dvādaśadhā vartayedaghamarpaṇam

उदुत्यञ्चित्रमित्याभ्यामुपतिष्ठेद्दिवाकरम । दिवा रात्रौ च यत्पापं सर्वं नश्यति तत्क्षणात

udutyañcitramityābhyāmupatiṣṭheddivākaram / divā rātrau ca yatpāpaṃ sarvaṃ naśyati tatkṣaṇāt

पूर्वसंध्यां जपंस्तिष्ठेत्पश्चिमामुपविश्य च । महाव्याहृतिसंयुक्तां गायत्त्रीं प्रणवान्विताम

pūrvasaṃdhyāṃ japaṃstiṣṭhetpaścimāmupaviśya ca / mahāvyāhṛtisaṃyuktāṃ gāyattrīṃ praṇavānvitām

दशभिर्जन्मजनितं शतेन तु पुरा कृतम । त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्त्री हन्ति दुष्कृतम

daśabhirjanmajanitaṃ śatena tu purā kṛtam / triyugaṃ tu sahasreṇa gāyattrī hanti duṣkṛtam

रक्ता भवति गायत्त्री सावित्री शुक्लवर्णिका । कृष्णा सरस्वती ज्ञेया संध्यात्रयमुदाहृतम

raktā bhavati gāyattrī sāvitrī śuklavarṇikā / kṛṣṇā sarasvatī jñeyā saṃdhyātrayamudāhṛtam

ओं भूर्विन्यस्य हृदये ओं भुवः शिरसि न्यसेत । ओं स्वरिति शिखायां च गायत्त्र्याः प्रथमं पदम

oṃ bhūrvinyasya hṛdaye oṃ bhuvaḥ śirasi nyaset / oṃ svariti śikhāyāṃ ca gāyattryāḥ prathamaṃ padam

विन्यसेत्कवचे विद्वान्द्वितीयं नेत्रयोर्न्यसेत । तृतीयेनाङ्गविन्यासं चतुर्थं सर्वतो न्यसेत

vinyasetkavace vidvāndvitīyaṃ netrayornyaset / tṛtīyenāṅgavinyāsaṃ caturthaṃ sarvato nyaset

संध्याकाले तु विन्यस्य जपेद्वै वेदमातरम । शिवस्तस्यास्तु सर्वाह्ने प्राणायामपरं न्यसेत

saṃdhyākāle tu vinyasya japedvai vedamātaram / śivastasyāstu sarvāhne prāṇāyāmaparaṃ nyaset

त्रिपदा या तु गायत्त्री ब्रह्मविष्णुमहेश्वरी । विनियोगमृषिच्छन्दो ज्ञात्वा तु जपमारभेत

tripadā yā tu gāyattrī brahmaviṣṇumaheśvarī / viniyogamṛṣicchando jñātvā tu japamārabhet

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकमवाप्नुयात । परोरजसि सावदों तुरीयपदमीरितम

sarvapāpavinirmukto brahmalokamavāpnuyāt / parorajasi sāvadoṃ turīyapadamīritam

तं हन्ति सूर्यः सन्ध्यायां नोपास्तिं कुरुते तु यः । तुरीयस्य पदस्यापि ऋषिर्निर्मल एव च

taṃ hanti sūryaḥ sandhyāyāṃ nopāstiṃ kurute tu yaḥ / turīyasya padasyāpi ṛṣirnirmala eva ca

छन्दस्तु देवी गायत्त्री परमात्मा च देवता

chandastu devī gāyattrī paramātmā ca devatā