श्रीगरुडमहापुराणम- 9 हरिरुवाच । समये (या) दीक्षितः शिष्यो बद्धनेत्रस्तु वाससा । अष्टाहुतिशतं तस्य मूलमन्त्रेण होमयेत

śrīgaruḍamahāpurāṇam- 9 hariruvāca / samaye (yā) dīkṣitaḥ śiṣyo baddhanetrastu vāsasā / aṣṭāhutiśataṃ tasya mūlamantreṇa homayet

द्विगुणं पुत्रके होमं त्रिगुणं साधके मतम । निर्वाणदेशिके रुद्र! चतुर्गुणमुदाहृतम

dviguṇaṃ putrake homaṃ triguṇaṃ sādhake matam / nirvāṇadeśike rudra! caturguṇamudāhṛtam

गुरुविष्णुद्विजस्त्रीणां हन्ता बध्यस्त्व(श्च)दीक्षितैः । अथ दीक्षां प्रवक्ष्यामि धर्माधर्मक्षयङ्करीम

guruviṣṇudvijastrīṇāṃ hantā badhyastva(śca)dīkṣitaiḥ / atha dīkṣāṃ pravakṣyāmi dharmādharmakṣayaṅkarīm

उपवेश्य बहिः शिष्यान्धारणं तेषु कारयेत । वायव्या कलया रुद्र शोष्यमाणान्विचिन्तयेत

upaveśya bahiḥ śiṣyāndhāraṇaṃ teṣu kārayet / vāyavyā kalayā rudra śoṣyamāṇānvicintayet

आग्रेय्या दह्यमानांश्च प्लावितानम्भसा पुनः । तेजस्तेजासि तं जीवमेकीकृत्य समाक्षिपेत

āgreyyā dahyamānāṃśca plāvitānambhasā punaḥ / tejastejāsi taṃ jīvamekīkṛtya samākṣipet

प्राणवं चिन्तयेव्द्योम्नि शरीरे ऽन्यत्तु कारणम । एकैकं यो जयेत्तत्र क्षेत्रज्ञं देहकारणात

prāṇavaṃ cintayevdyomni śarīre 'nyattu kāraṇam / ekaikaṃ yo jayettatra kṣetrajñaṃ dehakāraṇāt

उत्पाद्य योजयेत्पश्चादेकैकं वृषभध्वज । मण्डलादिष्वशक्तस्तु कल्पयित्वारऽचयेद्धरिम

utpādya yojayetpaścādekaikaṃ vṛṣabhadhvaja / maṇḍalādiṣvaśaktastu kalpayitvār'cayeddharim

चतुर्द्वारं भवेत्तच्च ब्रह्मतीर्थादनुक्रमात । हस्तं पद्मं समाख्यातं पत्राण्यङ्गुलयः स्मृताः

caturdvāraṃ bhavettacca brahmatīrthādanukramāt / hastaṃ padmaṃ samākhyātaṃ patrāṇyaṅgulayaḥ smṛtāḥ

कर्णिका तलहस्तन्तु नखान्यस्य तु केसराः । तत्रार्चयेद्धरिं ध्यात्वा सूर्यन्द्वग्नयन्तरेव च

karṇikā talahastantu nakhānyasya tu kesarāḥ / tatrārcayeddhariṃ dhyātvā sūryandvagnayantareva ca

तं हस्तं पातयेन्मूर्ध्नि शिष्यस्य तु समाहितः । हस्ते विष्णुः स्थितो यस्माद्विष्णुहस्तस्ततस्त्वयम । नश्यन्ति स्पर्शनात्तस्य पातकान्यखिलानि च

taṃ hastaṃ pātayenmūrdhni śiṣyasya tu samāhitaḥ / haste viṣṇuḥ sthito yasmādviṣṇuhastastatastvayam / naśyanti sparśanāttasya pātakānyakhilāni ca

गुरुः शिष्यं समभ्यर्च्य नेत्रे बद्धे तु वाससा । देवस्य प्रमुखं कृत्वा पुष्पमेवार्पयेत्ततः । पुष्पं निपतितं यत्र मूर्ध्नो देवस्य शार्ङ्गिणः

guruḥ śiṣyaṃ samabhyarcya netre baddhe tu vāsasā / devasya pramukhaṃ kṛtvā puṣpamevārpayettataḥ / puṣpaṃ nipatitaṃ yatra mūrdhno devasya śārṅgiṇaḥ

तन्नाम कारयेत्तस्य स्त्रीणां नामाङ्कितं स्वयम । शूद्राणां दाससंयुक्तं कारयेत्तु विचक्षणः

tannāma kārayettasya strīṇāṃ nāmāṅkitaṃ svayam / śūdrāṇāṃ dāsasaṃyuktaṃ kārayettu vicakṣaṇaḥ