श्राद्धकल्पो नाम विंशतितमो ऽध्यायः।। 20।। समाप्तश्चायं श्राद्धकल्पः। इत्थं प्रवर्त्तमानस्य जमदग्नेर्महात्मनः। वर्षाणि कतिचिद्राजन्व्यतीयुरमितौजसः।।

śrāddhakalpo nāma viṃśatitamo 'dhyāyaḥ|| 20|| samāptaścāyaṃ śrāddhakalpaḥ| itthaṃ pravarttamānasya jamadagnermahātmanaḥ| varṣāṇi katicidrājanvyatīyuramitaujasaḥ||

रामो ऽपि नृपशार्दूल सर्वधर्मभृतां वरः। वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः।।

rāmo 'pi nṛpaśārdūla sarvadharmabhṛtāṃ varaḥ| vedavedāṅgatattvajñaḥ sarvaśāstraviśāradaḥ||

पित्रोश्चकार शुश्रूषां विनीतात्मा महामतिः। प्रीतिं च निजचेष्टाभिरन्वहं पर्यवर्त्तयत।।

pitroścakāra śuśrūṣāṃ vinītātmā mahāmatiḥ| prītiṃ ca nijaceṣṭābhiranvahaṃ paryavarttayat||

इत्थं प्रवर्त्तमानस्य वर्षाणि कतिचिन्नृप। पित्रोः शुश्रूषयानैषीद्रामो मतिमतां वरः।।

itthaṃ pravarttamānasya varṣāṇi katicinnṛpa| pitroḥ śuśrūṣayānaiṣīdrāmo matimatāṃ varaḥ||

स कदाचिन्महातेजाः पितामह गुहं प्रति। गन्तुं व्यवसितो राजन्दैवेन च नियोजितः।।

sa kadācinmahātejāḥ pitāmaha guhaṃ prati| gantuṃ vyavasito rājandaivena ca niyojitaḥ||

निपीड्य शिरसा पित्रोश्चरणौ भृगुपुङ्गवः। उवाच प्राञ्जलिर्भूतवा सप्रश्रयमिदं वचः।।

nipīḍya śirasā pitroścaraṇau bhṛgupuṅgavaḥ| uvāca prāñjalirbhūtavā sapraśrayamidaṃ vacaḥ||

कञ्चिदर्थमहं तात मातरं त्वां च साम्प्रतम। विज्ञापयितुमिच्छामि मम तच्छ्रोतुमर्हथः।।

kañcidarthamahaṃ tāta mātaraṃ tvāṃ ca sāmpratam| vijñāpayitumicchāmi mama tacchrotumarhathaḥ||

पितामहमहं द्रष्टुमुत्कण्ठितमनाश्चिरम। तस्मात्तत्पार्श्वमधुना गमिष्ये वामनुज्ञया।।

pitāmahamahaṃ draṣṭumutkaṇṭhitamanāściram| tasmāttatpārśvamadhunā gamiṣye vāmanujñayā||

आहूतश्चासकृत्तात सोत्कण्ठं प्रीयमाणया। पितामह्या बहुमुखैरिच्छन्त्या मम दर्शनम।।

āhūtaścāsakṛttāta sotkaṇṭhaṃ prīyamāṇayā| pitāmahyā bahumukhairicchantyā mama darśanam||

पितॄन्पितामहस्यापि प्रियमेव प्रदर्शनम। सदीयं तेन तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत।।

pitṝnpitāmahasyāpi priyameva pradarśanam| sadīyaṃ tena tatpārśvaṃ gantuṃ māmanujānata||

इति तस्य वचः श्रुत्वा संभ्रान्तं समुदीरितम। हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः।।

iti tasya vacaḥ śrutvā saṃbhrāntaṃ samudīritam| harṣeṇa mahatā yuktau sāśrunetrau babhūvatuḥ||

तमालिङ्ग्य महाभागं मूर्ध्न्युपाघ्राय सादरम। अभिनन्द्याशिषा तात ह्युभौ ताविदमाहतुः।।

tamāliṅgya mahābhāgaṃ mūrdhnyupāghrāya sādaram| abhinandyāśiṣā tāta hyubhau tāvidamāhatuḥ||

पितामहगृहं तात प्रयाहि त्वं यथासुखम। पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च।।

pitāmahagṛhaṃ tāta prayāhi tvaṃ yathāsukham| pitāmahapitāmahyoḥ prītaye darśanāya ca||

तत्र गत्वा यथान्यायं तं शुश्रूषा परायणः। कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे।।

tatra gatvā yathānyāyaṃ taṃ śuśrūṣā parāyaṇaḥ| kañcitkālaṃ tayorvatsa prītaye vasa tadgṛhe||

स्थित्वा नातिचिरं कालं तयोर्भूयो ऽप्यनुशय। अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया।।

sthitvā nāticiraṃ kālaṃ tayorbhūyo 'pyanuśaya| atrāgaccha mahābhāga kṣemeṇāsmaddidṛkṣayā||

क्षणार्द्धमपि शक्ताः स्थो न विना पुत्रदर्शनम। तस्मात्पितामह गृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि।।

kṣaṇārddhamapi śaktāḥ stho na vinā putradarśanam| tasmātpitāmaha gṛhe na cirātsthātumarhasi||

तदाज्ञयाथ वा पुत्र प्रपितामहसन्निधिम। गतो ऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया।।

tadājñayātha vā putra prapitāmahasannidhim| gato 'pi śīghramāgaccha krameṇa tadanujñayā||

इत्युक्तस्तौ परिक्रम्य प्रणम्य च महामतिः। पितरावप्यनुज्ञाप्य पितामहगृहं ततः।।

ityuktastau parikramya praṇamya ca mahāmatiḥ| pitarāvapyanujñāpya pitāmahagṛhaṃ tataḥ||

स गत्वा भृगुवर्यस्य ऋचीकस्य महात्मनः। प्रविवेशाश्रमं रामो मुनिशिष्योपशोभितम।।

sa gatvā bhṛguvaryasya ṛcīkasya mahātmanaḥ| praviveśāśramaṃ rāmo muniśiṣyopaśobhitam||

स्वाध्यायघोषैर्विपुलैः सर्वतः प्रतिनादितम। प्रशान्तवैर सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम।।

svādhyāyaghoṣairvipulaiḥ sarvataḥ pratināditam| praśāntavaira sattvāḍhyaṃ sarvasattvamanoharam||

स प्रविश्यश्रमं रम्यमृचीकं स्थितमासने। ददर्श रामो राजेन्द्र स पितामहमग्रतः।।

sa praviśyaśramaṃ ramyamṛcīkaṃ sthitamāsane| dadarśa rāmo rājendra sa pitāmahamagrataḥ||

जाज्वल्यमानं तपसा धिष्ण्यस्थमिव पावकम। उपासितं सत्यवत्या यथा दक्षिणायऽध्वरम।।

jājvalyamānaṃ tapasā dhiṣṇyasthamiva pāvakam| upāsitaṃ satyavatyā yathā dakṣiṇāya'dhvaram||

स्वसमीपमुपायान्तं राममालोक्य तौ नृप। सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ।।

svasamīpamupāyāntaṃ rāmamālokya tau nṛpa| suciraṃ taṃ vimarśetāṃ samājñāpūrvadarśanau||

को ऽयमेष तपोराशिः सर्वलत्रणपूजितः। बालो ऽयं बलवान्भातिगांभीर्यात्प्रश्रयेण च।।

ko 'yameṣa taporāśiḥ sarvalatraṇapūjitaḥ| bālo 'yaṃ balavānbhātigāṃbhīryātpraśrayeṇa ca||

एवं तयोश्चिन्तयतोः सहर्षं हृदि कौतुकात। आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः।।

evaṃ tayościntayatoḥ saharṣaṃ hṛdi kautukāt| āsasāda śanai rāmaḥ samīpe vinayānvitaḥ||

स्वनामगोत्रे मतिमानुक्त्वा पित्रोर्मुदान्वितः। संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत।।

svanāmagotre matimānuktvā pitrormudānvitaḥ| saṃspṛśaṃścaraṇau mūrdhnā hastābhyāṃ cābhyavādayat||

ततस्तौ प्रीतमनसौ समुथाप्य च सत्तमम। आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक पृथगुभावपि।।

tatastau prītamanasau samuthāpya ca sattamam| āśīrbhirabhinandetāṃ pṛthak pṛthagubhāvapi||

तमाश्लिष्याङ्कमारोप्य हर्णाश्रुप्लुतलोचनौ। वीक्षन्तौ तन्मुखांभोजं परं हर्षमवापतुः।।

tamāśliṣyāṅkamāropya harṇāśruplutalocanau| vīkṣantau tanmukhāṃbhojaṃ paraṃ harṣamavāpatuḥ||

ततः सुखोपविष्टं तमात्मवंशसमुद्वहम। अनामयमपृच्छेतां तावुभौ दंपती तदा।।

tataḥ sukhopaviṣṭaṃ tamātmavaṃśasamudvaham| anāmayamapṛcchetāṃ tāvubhau daṃpatī tadā||

पितरौ ते कुशलिनो वत्स किंभ्रातरस्तथा। अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित।।

pitarau te kuśalino vatsa kiṃbhrātarastathā| anāyāsena te vṛttirvartate cātha karhicit||

समस्ताभ्यां ततो राजन्नाचचक्षे यथोदितः। तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम।।

samastābhyāṃ tato rājannācacakṣe yathoditaḥ| tathā svānugataṃ pitrorbhrātṝṇāṃ caiva ceṣṭitam||

एवं तयोर्महाराज सत्प्रीतिजनितैगुणैः। प्रीयमाणो ऽवसद्रामः पितुः पित्रोर्न्निवेशने।।

evaṃ tayormahārāja satprītijanitaiguṇaiḥ| prīyamāṇo 'vasadrāmaḥ pituḥ pitrornniveśane||

स तस्मिन्सर्वभूतानां मनोनयननन्दनः। उवास कतिचिन्मासांस्तच्छुश्रूषापरायणः।।

sa tasminsarvabhūtānāṃ manonayananandanaḥ| uvāsa katicinmāsāṃstacchuśrūṣāparāyaṇaḥ||

अथानुज्ञाप्य तौ राजन्भृगुवर्यो महामनाः। पितामहगुरोर्गन्तुमियेषाश्रयमाश्रमम।।

athānujñāpya tau rājanbhṛguvaryo mahāmanāḥ| pitāmahagurorgantumiyeṣāśrayamāśramam||

स ताभ्यां प्रीतियुक्ताभ्यामाशीर्भिरभिनन्दितः। यथा चाभ्यां प्रदिष्टेन यया वौर्वाश्रमं प्रति।।

sa tābhyāṃ prītiyuktābhyāmāśīrbhirabhinanditaḥ| yathā cābhyāṃ pradiṣṭena yayā vaurvāśramaṃ prati||

तं नमस्कृत्य विधिवच्च्यवनं च महातपाः। सप्रहर्षं तदाज्ञातः प्रययावाश्रमं भृगोः।।

taṃ namaskṛtya vidhivaccyavanaṃ ca mahātapāḥ| sapraharṣaṃ tadājñātaḥ prayayāvāśramaṃ bhṛgoḥ||

स गत्वामुनिमुख्यस्य भृगोराश्रममण्डलम। ददर्श शान्तचेतोभिर्मुनिभिः सर्वतो वृतम।।

sa gatvāmunimukhyasya bhṛgorāśramamaṇḍalam| dadarśa śāntacetobhirmunibhiḥ sarvato vṛtam||

सुस्निग्धशीतलच्छायैः सर्वर्तुकगुणान्वितैः। तरुभिः संवृतं प्रीतः फलपुष्पोत्तरान्वितैः।।

susnigdhaśītalacchāyaiḥ sarvartukaguṇānvitaiḥ| tarubhiḥ saṃvṛtaṃ prītaḥ phalapuṣpottarānvitaiḥ||

नानाखगकुलारावैर्मनःश्रोत्रसुखावहैः। ब्रह्मघोषैश्च विविधैः सर्वतः प्रतिनादितम।।

nānākhagakulārāvairmanaḥśrotrasukhāvahaiḥ| brahmaghoṣaiśca vividhaiḥ sarvataḥ pratināditam||

समन्त्राहुतिहोमोत्थधूमगन्धेन सर्वतः। निरस्तनिखिलाघौघं वनान्तरविसर्पिणा।।

samantrāhutihomotthadhūmagandhena sarvataḥ| nirastanikhilāghaughaṃ vanāntaravisarpiṇā||

समित्कुशाहरैर्दण्डमेखलाजिनमण्डितैः। अभितः शोभितं राजन्रम्यैर्मुनिकुमारकैः।।

samitkuśāharairdaṇḍamekhalājinamaṇḍitaiḥ| abhitaḥ śobhitaṃ rājanramyairmunikumārakaiḥ||

प्रसूनजलसंपूर्मपात्रहस्ताभिरन्तरा। शोभितं मुनिकल्याभिश्चरन्तीभिरितस्ततः।।

prasūnajalasaṃpūrmapātrahastābhirantarā| śobhitaṃ munikalyābhiścarantībhiritastataḥ||

सपोतहरिणीयूथैर्विस्रंभादविशङ्किभिः। उटजाङ्गणपर्यन्ततरुच्छायास्वधिष्ठितम।।

sapotahariṇīyūthairvisraṃbhādaviśaṅkibhiḥ| uṭajāṅgaṇaparyantatarucchāyāsvadhiṣṭhitam||

रोमन्थतः परामृष्टियूथ साक्षिकमुत्प्रदैः। प्रारब्धताण्डवं केकीमयूरैर्मधुरस्वरैः।।

romanthataḥ parāmṛṣṭiyūtha sākṣikamutpradaiḥ| prārabdhatāṇḍavaṃ kekīmayūrairmadhurasvaraiḥ||

प्रविकीर्णकणोद्देशं मृगशब्दैः समीपगैः। अनालीढातपच्छायाशुष्यन्नीवारराशिभिः।।

pravikīrṇakaṇoddeśaṃ mṛgaśabdaiḥ samīpagaiḥ| anālīḍhātapacchāyāśuṣyannīvārarāśibhiḥ||

हूयमानानलं काले पूज्यमानातिथिव्रजम। अभ्यस्यमानच्छन्दौघं चिन्त्यमानगमोदितम।।

hūyamānānalaṃ kāle pūjyamānātithivrajam| abhyasyamānacchandaughaṃ cintyamānagamoditam||

पठ्यमानाखिलस्मार्त्तं श्रौतार्थप्रविचारणम। प्रारब्धपितृदेवेज्यं सर्वभूतमनोहरम।।

paṭhyamānākhilasmārttaṃ śrautārthapravicāraṇam| prārabdhapitṛdevejyaṃ sarvabhūtamanoharam||

तपस्विजनभूयिष्ठमाकापुरुषसेवितम। तपोवृद्धिकरं पुण्यं सर्वसत्त्वसुखास्पदम।।

tapasvijanabhūyiṣṭhamākāpuruṣasevitam| tapovṛddhikaraṃ puṇyaṃ sarvasattvasukhāspadam||

तपोधनानन्दकरं ब्रह्मलोकमिवापरम। प्रसूनसौरभभ्राम्यन्मधुपारावनादितम।।

tapodhanānandakaraṃ brahmalokamivāparam| prasūnasaurabhabhrāmyanmadhupārāvanāditam||

सर्वतो वीज्यमानेन विविधेन नभस्वता। एवंविधगुणोपेतं पश्यन्नाश्रममुत्तमम।।

sarvato vījyamānena vividhena nabhasvatā| evaṃvidhaguṇopetaṃ paśyannāśramamuttamam||

प्रविवेश विनीतात्मा सुकृतीवामरालयम। संप्रविश्यश्रमोपान्तं रामः स्वप्रपितामहम।।

praviveśa vinītātmā sukṛtīvāmarālayam| saṃpraviśyaśramopāntaṃ rāmaḥ svaprapitāmaham||

ददर्श परितो राजन्मुनिशिष्यशतावृतम। व्याख्यानवेदिकामध्ये निविष्टं कुशविष्टरे। सितश्मश्रुजटाकूर्चब्रह्मसूत्रोपशोभितम।।

dadarśa parito rājanmuniśiṣyaśatāvṛtam| vyākhyānavedikāmadhye niviṣṭaṃ kuśaviṣṭare| sitaśmaśrujaṭākūrcabrahmasūtropaśobhitam||

वामेतरोरुमध्यास्त वामजङ्घेन जानुना।।

vāmetarorumadhyāsta vāmajaṅghena jānunā||

योगपट्टेन संवीतस्वदेहमृषिपुङ्गवम। व्याख्यानमुद्राविलसत्सव्यपाणितलांबुजम।।

yogapaṭṭena saṃvītasvadehamṛṣipuṅgavam| vyākhyānamudrāvilasatsavyapāṇitalāṃbujam||

योगपट्टोपरिन्यस्तविभ्राजद्वामपाणिकम। सम्यगारण्यवाक्यानां सूक्ष्मतत्त्वार्थसंहतिम।।

yogapaṭṭoparinyastavibhrājadvāmapāṇikam| samyagāraṇyavākyānāṃ sūkṣmatattvārthasaṃhatim||

विवृत्य मुनिमुख्येभ्यः श्रावयन्तं तपोनिधिम। पितुः पितामहं द्दष्ट्वा रामस्तस्य महात्मनः।।

vivṛtya munimukhyebhyaḥ śrāvayantaṃ taponidhim| pituḥ pitāmahaṃ ddaṣṭvā rāmastasya mahātmanaḥ||

शनैरिवमहाराज समीपं समुपागमत। तमागतमुपालक्ष्य तत्प्रभावप्रधर्षिताः।।

śanairivamahārāja samīpaṃ samupāgamat| tamāgatamupālakṣya tatprabhāvapradharṣitāḥ||

शङ्कामवापुर्मुनयो दूरादेवाखिला नृप। तावदूभृगुरमेयात्मा तदागमनतोषितः।।

śaṅkāmavāpurmunayo dūrādevākhilā nṛpa| tāvadūbhṛgurameyātmā tadāgamanatoṣitaḥ||

निवृत्तान्यकथालापस्तं पश्यन्नास पार्थिव। रामो ऽपि तमुपागम्य विनयावनताननः।।

nivṛttānyakathālāpastaṃ paśyannāsa pārthiva| rāmo 'pi tamupāgamya vinayāvanatānanaḥ||

अवन्दत यथान्ययमुपेन्द्र इव वेधसम। अभिवाद्य यथान्यायं ख्यातिं च विनयान्वितः।।

avandata yathānyayamupendra iva vedhasam| abhivādya yathānyāyaṃ khyātiṃ ca vinayānvitaḥ||

तांश्च संभावयामास मुनीन्रामोयथावयः। तैश्च सर्वैर्मुदोपेतैराशीर्भिरभिवर्द्धितः।।

tāṃśca saṃbhāvayāmāsa munīnrāmoyathāvayaḥ| taiśca sarvairmudopetairāśīrbhirabhivarddhitaḥ||

उपाविवेश मेधावी भूमौ तेषामनुज्ञया। उपविष्टं ततो राममाशीर्भिरभिनन्दितम।।

upāviveśa medhāvī bhūmau teṣāmanujñayā| upaviṣṭaṃ tato rāmamāśīrbhirabhinanditam||

पप्रच्छकुशलप्रश्नं तमालोक्य भृगुस्तदा। कुशलं खलु ते वत्स पित्रोश्च किमनामयम।।

papracchakuśalapraśnaṃ tamālokya bhṛgustadā| kuśalaṃ khalu te vatsa pitrośca kimanāmayam||

भ्रातॄणां चैव भवतःपितुः पित्रोस्तथैव च। किमर्थमागतो ऽत्र त्वमधुनामम सन्निधिम।।

bhrātṝṇāṃ caiva bhavataḥpituḥ pitrostathaiva ca| kimarthamāgato 'tra tvamadhunāmama sannidhim||

केनापि वा त्वमादिष्टः स्वयमेवाथवागतः। ततोरामो यथान्यायं तस्मै सर्वमशेषतः।।

kenāpi vā tvamādiṣṭaḥ svayamevāthavāgataḥ| tatorāmo yathānyāyaṃ tasmai sarvamaśeṣataḥ||

कथयामास यत्पृष्टं तदा तेन महात्मना। पितुर्मातुश्च वृत्तान्त भ्रातॄणां च महात्मनाम।।

kathayāmāsa yatpṛṣṭaṃ tadā tena mahātmanā| piturmātuśca vṛttānta bhrātṝṇāṃ ca mahātmanām||

पितुः प्रित्रोश्चकौशल्य दर्शनं च तयोर्नृप। एतदन्यच्च सकलं भृगोः सप्रश्रयं मुदा।।

pituḥ pritroścakauśalya darśanaṃ ca tayornṛpa| etadanyacca sakalaṃ bhṛgoḥ sapraśrayaṃ mudā||

न्यवेदयद्यथान्यायमात्मनश्च समीहितम। श्रुत्वैतदखिलं राजन्रामेण समुदीरितम।।

nyavedayadyathānyāyamātmanaśca samīhitam| śrutvaitadakhilaṃ rājanrāmeṇa samudīritam||

तं च दृष्ट्वा विशेषेण भृगुः प्रीतो ऽभ्यनन्दत। एवं तस्य प्रियं कुर्वन्नुत्कृष्टैरात्मकर्मभिः।।

taṃ ca dṛṣṭvā viśeṣeṇa bhṛguḥ prīto 'bhyanandata| evaṃ tasya priyaṃ kurvannutkṛṣṭairātmakarmabhiḥ||

तत्राश्रमे ऽवसद्रामो दिनानि कतिचिन्नृप। ततः कदाचिदेकान्ते रामं मुनिवरोत्तमः।।

tatrāśrame 'vasadrāmo dināni katicinnṛpa| tataḥ kadācidekānte rāmaṃ munivarottamaḥ||

वत्सागच्छेति तं राजन्नुपाह्वयदुपह्वरे। सो ऽभिगम्य तमासीनमभिवाद्य कृताञ्जलिः।।

vatsāgaccheti taṃ rājannupāhvayadupahvare| so 'bhigamya tamāsīnamabhivādya kṛtāñjaliḥ||

तस्थौ तत्पुरतो रामः सुप्रीतेनान्तरात्मना। आशीर्भिरभिनन्द्याथ भृगुस्तं प्रीत मानसः।।

tasthau tatpurato rāmaḥ suprītenāntarātmanā| āśīrbhirabhinandyātha bhṛgustaṃ prīta mānasaḥ||

प्राह नाधिगताशङ्कं राममालोक्य सादरम। श्रुणु वत्स वचो मह्य यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम।।

prāha nādhigatāśaṅkaṃ rāmamālokya sādaram| śruṇu vatsa vaco mahya yattvāṃ vakṣyāmi sāṃpratam||

हितार्थं सर्वलोकानां तव चास्माकमेव च। गच्छ पुत्र ममादेशाद्धिमवन्तं महागिरिम।।

hitārthaṃ sarvalokānāṃ tava cāsmākameva ca| gaccha putra mamādeśāddhimavantaṃ mahāgirim||

अधुनैवाश्रमादस्मात्तपसे धृतमानसः। तत्रगत्वा महाभाग कृत्वाश्रमापदं शुभम।।

adhunaivāśramādasmāttapase dhṛtamānasaḥ| tatragatvā mahābhāga kṛtvāśramāpadaṃ śubham||

आराधय महादेवं तपसा नियमेन च। प्रीतिमुत्पाद्य तस्य त्वं भक्त्यानन्यगया चिरात।।

ārādhaya mahādevaṃ tapasā niyamena ca| prītimutpādya tasya tvaṃ bhaktyānanyagayā cirāt||

श्रेयो महदवाप्नोषि नात्र कार्या विजारणा। तरसा तव भक्त्या च प्रीतो भवति शङ्करः।।

śreyo mahadavāpnoṣi nātra kāryā vijāraṇā| tarasā tava bhaktyā ca prīto bhavati śaṅkaraḥ||

करिष्यति च ते सर्वं मनसा यद्यदिच्छसि। तुष्टे तस्मिञ्जगन्नाथे शङ्करे भक्तवत्सले।।

kariṣyati ca te sarvaṃ manasā yadyadicchasi| tuṣṭe tasmiñjagannāthe śaṅkare bhaktavatsale||

अस्त्रग्राममशेषं त्वं वणु पुत्र यथेप्सितम। त्वया हितार्थं देवानां करणीयं सुदुष्करम।।

astragrāmamaśeṣaṃ tvaṃ vaṇu putra yathepsitam| tvayā hitārthaṃ devānāṃ karaṇīyaṃ suduṣkaram||

विद्यते ऽभ्यधिकं कर्म शस्त्रसाध्यमनेकशः। तस्मात्त्वं देवदेवेशं समाराधय शङ्करम।।

vidyate 'bhyadhikaṃ karma śastrasādhyamanekaśaḥ| tasmāttvaṃ devadeveśaṃ samārādhaya śaṅkaram||

भक्त्या परमया युक्तस्ततो ऽभीष्टमवाप्स्यसि।।

bhaktyā paramayā yuktastato 'bhīṣṭamavāpsyasi||