आग्नेयं ब्रह्मरूपन्ते पुराणं कथतं मया । सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं विद्याद्वयमयं महत ।।

āgneyaṃ brahmarūpante purāṇaṃ kathataṃ mayā | saprapañcaṃ niṣprapañcaṃ vidyādvayamayaṃ mahat ||

ऋग्यजुःसामाथर्वाख्या विद्या विष्णुर्जगज्जनिः । छन्दः शिक्षा व्याकरणं निघण्टुज्योतिराख्यकाः ।।

ṛgyajuḥsāmātharvākhyā vidyā viṣṇurjagajjaniḥ | chandaḥ śikṣā vyākaraṇaṃ nighaṇṭujyotirākhyakāḥ ||

निरुक्तधर्मशास्त्रादि मीमांसान्यायविस्तराः । आयुर्वेदपुराणाख्या धनुर्गन्धर्वविस्तराः ।।

niruktadharmaśāstrādi mīmāṃsānyāyavistarāḥ | āyurvedapurāṇākhyā dhanurgandharvavistarāḥ ||

विद्या सैवार्थशास्त्राख्या देवान्तान्या हरिर्महान । इत्येषा चापरा विद्या परिविद्याक्षरं परं ।।

vidyā saivārthaśāstrākhyā devāntānyā harirmahān | ityeṣā cāparā vidyā parividyākṣaraṃ paraṃ ||

यस्य भावो ऽखिलं विष्णुस्तस्य नो बाधते कलिः । अनिष्ट्वा तु महायज्ञानकृत्वापि पितृस्वधां ।।

yasya bhāvo 'khilaṃ viṣṇustasya no bādhate kaliḥ | aniṣṭvā tu mahāyajñānakṛtvāpi pitṛsvadhāṃ ||

कृष्णमभ्यर्चयन्भक्त्या नैनसो भाजनं भवेत । सर्वकारणमत्यन्तं विष्णुं ध्यायन्न सीदति ।।

kṛṣṇamabhyarcayanbhaktyā nainaso bhājanaṃ bhavet | sarvakāraṇamatyantaṃ viṣṇuṃ dhyāyanna sīdati ||

अन्यतन्त्रादिदोषोत्थो विषयाकृष्टमानसः । कृत्वापि पापं गोविन्दं ध्यायन्पापैः प्रमुच्यते ।।

anyatantrādidoṣottho viṣayākṛṣṭamānasaḥ | kṛtvāpi pāpaṃ govindaṃ dhyāyanpāpaiḥ pramucyate ||

तद्ध्यानं यत्र गोविन्दः स कथा यत्र केशवः । तत कर्म यत्तदर्थीयं किमन्यैर बहुभाषितैः ।।

taddhyānaṃ yatra govindaḥ sa kathā yatra keśavaḥ | tat karma yattadarthīyaṃ kimanyair bahubhāṣitaiḥ ||

न तत पिता तु पुत्राय न शिष्याय गुरुर्द्विज । परमार्थं परं ब्रूयाद्यदेतत्ते मयोदितं ।।

na tat pitā tu putrāya na śiṣyāya gururdvija | paramārthaṃ paraṃ brūyādyadetatte mayoditaṃ ||

संसारे भ्रमता लभ्यं पुत्रदारधनं वसु । सुहृदश च तथैवान्ये नोपदेशो द्विजेदृशः ।।

saṃsāre bhramatā labhyaṃ putradāradhanaṃ vasu | suhṛdaś ca tathaivānye nopadeśo dvijedṛśaḥ ||

किं पुत्रदारैर मित्रैर वा किं मित्रक्षेत्रवान्धवैः । उपदेशः परो वन्धुरीदृशो यो विमुक्तये ।।

kiṃ putradārair mitrair vā kiṃ mitrakṣetravāndhavaiḥ | upadeśaḥ paro vandhurīdṛśo yo vimuktaye ||

द्विविधो भूतमार्गीयं दैव आसुर एव च । विष्णुभक्तिपरो दैवो विपरीतस तथासुरः ।।

dvividho bhūtamārgīyaṃ daiva āsura eva ca | viṣṇubhaktiparo daivo viparītas tathāsuraḥ ||

एतत पवित्रमारोग्यं धन्यं दुःस्वप्ननाशनं । सुखप्रीतिकरं नॄणां मोक्षकृद्यत्तवेरितं ।।

etat pavitramārogyaṃ dhanyaṃ duḥsvapnanāśanaṃ | sukhaprītikaraṃ nṝṇāṃ mokṣakṛdyattaveritaṃ ||

येषां गृहेषु लिखितमाग्नेयं हि पुराणकं । पुस्तकं स्थास्यति सदा तत्र नेशुरुपद्रवाः ।।

yeṣāṃ gṛheṣu likhitamāgneyaṃ hi purāṇakaṃ | pustakaṃ sthāsyati sadā tatra neśurupadravāḥ ||

किं तीर्थैर गोप्रदानैर वा किं यज्ञैः किमुपोषितैः । आग्नेयं ये हि शृण्वन्ति अहन्यहनि मानवाः ।।

kiṃ tīrthair gopradānair vā kiṃ yajñaiḥ kimupoṣitaiḥ | āgneyaṃ ye hi śṛṇvanti ahanyahani mānavāḥ ||

ये ददाति तिलप्रस्थं सुवर्णस्य च माषकं । शृणोति श्लोकमेकञ्च आग्नेयस्य तदाप्नुयात ।।

ye dadāti tilaprasthaṃ suvarṇasya ca māṣakaṃ | śṛṇoti ślokamekañca āgneyasya tadāpnuyāt ||

अध्यायपठनञ्चास्य गोप्रदानाद विशिष्यते । अहोरात्रकृतं पापं श्रोतुमिच्छोः प्रणश्यति ।।

adhyāyapaṭhanañcāsya gopradānād viśiṣyate | ahorātrakṛtaṃ pāpaṃ śrotumicchoḥ praṇaśyati ||

कपिलानां शते दत्ते यद भवेज्ज्येष्ठपुष्करे । तदाग्नेयं पुराणं हि पठित्वा फलमाप्नुयात ।।

kapilānāṃ śate datte yad bhavejjyeṣṭhapuṣkare | tadāgneyaṃ purāṇaṃ hi paṭhitvā phalamāpnuyāt ||

प्रवृत्तञ्च निवृत्तञ्च धर्मं विद्याद्वयात्मकं । आग्नेयस्य पुराणस्य शास्त्रस्यास्य समं न हि ।।

pravṛttañca nivṛttañca dharmaṃ vidyādvayātmakaṃ | āgneyasya purāṇasya śāstrasyāsya samaṃ na hi ||

पठन्नाग्नेयकं नित्यं शृण्वन वापि पुराणकं । भक्तो वशिष्ठ मनुजः सर्वपापैः प्रमुच्यते ।।

paṭhannāgneyakaṃ nityaṃ śṛṇvan vāpi purāṇakaṃ | bhakto vaśiṣṭha manujaḥ sarvapāpaiḥ pramucyate ||

नोपसर्गा न चानर्था न चौरारिभयं गृहे । तस्मन स्याद यत्र चाग्नेयपुराणस्य हि पुस्तकं ।।

nopasargā na cānarthā na caurāribhayaṃ gṛhe | tasman syād yatra cāgneyapurāṇasya hi pustakaṃ ||

न गर्भहारिणीभीतिर्न च बालग्रहा गृहे । यत्राग्नेयं पुराणं स्यान्न पिशाचादिकं भयं ।।

na garbhahāriṇībhītirna ca bālagrahā gṛhe | yatrāgneyaṃ purāṇaṃ syānna piśācādikaṃ bhayaṃ ||

शृण्वन्विप्रो वेदवित स्यात क्षत्रियः पृथिवीपतिः । ऋद्धिं प्राप्नोति वैश्यश च शूद्रश्चारोग्यमृच्छति ।।

śṛṇvanvipro vedavit syāt kṣatriyaḥ pṛthivīpatiḥ | ṛddhiṃ prāpnoti vaiśyaś ca śūdraścārogyamṛcchati ||

यः पठेत्शृणुयान्नित्यं समदृग्विष्णुमानसः । ब्रह्माग्नेयं पुराणं सत्तत्र नश्यन्त्युपद्रवाः ।।

yaḥ paṭhetśṛṇuyānnityaṃ samadṛgviṣṇumānasaḥ | brahmāgneyaṃ purāṇaṃ sattatra naśyantyupadravāḥ ||

दिव्यान्तरीक्षभौमाद्या दुःस्वप्नाद्यभिचारकाः । यच्चान्यद्दुरितं किञ्चित्तत्सर्वं हन्ति केशवः ।।

divyāntarīkṣabhaumādyā duḥsvapnādyabhicārakāḥ | yaccānyadduritaṃ kiñcittatsarvaṃ hanti keśavaḥ ||

पठतः शृण्वतः पुंसः पुस्तकं यजतो महत । आग्नेयं श्रीपुराणं हि हेमन्ते यः शृणोति वै ।।

paṭhataḥ śṛṇvataḥ puṃsaḥ pustakaṃ yajato mahat | āgneyaṃ śrīpurāṇaṃ hi hemante yaḥ śṛṇoti vai ||

प्रपूज्य गन्धपुष्पाध्यैर अग्निष्टोमफलं लभेत । शिशिरे पुण्डरीकस्य वसन्ते चाश्वमेधजम ।।

prapūjya gandhapuṣpādhyair agniṣṭomaphalaṃ labhet | śiśire puṇḍarīkasya vasante cāśvamedhajam ||

ग्रीष्मे तु वाजपेयस्य राजसूयस्य वर्षति । गोसहस्रस्य शरदि फलं तत्पठतो ह्य ऋतौ ।।

grīṣme tu vājapeyasya rājasūyasya varṣati | gosahasrasya śaradi phalaṃ tatpaṭhato hy ṛtau ||

आग्नेयं हि पुराणं यो भक्त्याग्रे पठेते हरेः । सो ऽर्चयेच्च वसिष्ठेह ज्ञानयज्ञेन केशवम ।।

āgneyaṃ hi purāṇaṃ yo bhaktyāgre paṭhete hareḥ | so 'rcayecca vasiṣṭheha jñānayajñena keśavam ||

यस्याग्नेयपुराणस्य पुस्तकं तस्य वै जयः । लिखितं पूजितं गेहे भुक्तिर्मुक्तिः करे ऽस्ति हि ।।

yasyāgneyapurāṇasya pustakaṃ tasya vai jayaḥ | likhitaṃ pūjitaṃ gehe bhuktirmuktiḥ kare 'sti hi ||

इति कालाग्निरूपेण गीतं मे हरिणा पुरा । आग्नेयं हि पुराणं वै ब्रह्मविद्याद्वयास्पदम । विद्याद्वयं वसिष्ठेदं भक्तेभ्यः कथयिष्यसि ।।

iti kālāgnirūpeṇa gītaṃ me hariṇā purā | āgneyaṃ hi purāṇaṃ vai brahmavidyādvayāspadam | vidyādvayaṃ vasiṣṭhedaṃ bhaktebhyaḥ kathayiṣyasi ||

व्यासाग्नेयपुराणं ते रूपं विद्याद्वयात्मकं । कथितं ब्रह्मणो विष्णोरग्निना कथितं यथा ।।

vyāsāgneyapurāṇaṃ te rūpaṃ vidyādvayātmakaṃ | kathitaṃ brahmaṇo viṣṇoragninā kathitaṃ yathā ||

सार्धं देवैश च मुनिभिर्मह्यं सर्वाथदर्शकं । पुराणमग्निना गौतमाग्नेयं ब्रह्मसन्मितं ।।

sārdhaṃ devaiś ca munibhirmahyaṃ sarvāthadarśakaṃ | purāṇamagninā gautamāgneyaṃ brahmasanmitaṃ ||

यः पठेच्छृणुयाद्ध्यास लिखेद्वा लेखयेदपि । श्रावयेत्पाठयेद्वापि पूजयेद्धारयेदपि ।।

yaḥ paṭhecchṛṇuyāddhyāsa likhedvā lekhayedapi | śrāvayetpāṭhayedvāpi pūjayeddhārayedapi ||

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्रकामो दिवं व्रजेत । लेखयित्वा पुराणं यो दद्याद्विप्रेभ्य उत्तमं ।।

sarvapāpavinirmuktaḥ prāprakāmo divaṃ vrajet | lekhayitvā purāṇaṃ yo dadyādviprebhya uttamaṃ ||

स ब्रह्मलोकमाप्नोति कुलानां शतमुद्धरेत । एकं श्लोकं पठेद्यस्तु पापपङ्काद्विमुच्यते ।।

sa brahmalokamāpnoti kulānāṃ śatamuddharet | ekaṃ ślokaṃ paṭhedyastu pāpapaṅkādvimucyate ||

तस्माद्व्यास सदा श्राव्यं शिष्येभ्यः सर्वदर्शनं । शुकाद्यैर मुनिभिः सर्धं श्रोतुकामैः पुराणकं ।।

tasmādvyāsa sadā śrāvyaṃ śiṣyebhyaḥ sarvadarśanaṃ | śukādyair munibhiḥ sardhaṃ śrotukāmaiḥ purāṇakaṃ ||

आग्नेयं पठितं ध्यातं शुभं स्याद भुक्तिमुक्तिदं । अग्नये तु नमस्तस्मै येन गीतं पुरानकं ।।

āgneyaṃ paṭhitaṃ dhyātaṃ śubhaṃ syād bhuktimuktidaṃ | agnaye tu namastasmai yena gītaṃ purānakaṃ ||

वसिष्ठेन पुरा गीतं सूतैतत्ते मयोदितं । पराविद्यापराविद्यास्वरूपं परमं पदम ।।

vasiṣṭhena purā gītaṃ sūtaitatte mayoditaṃ | parāvidyāparāvidyāsvarūpaṃ paramaṃ padam ||

आग्नेयं दुर्लभं रूपं प्राप्यते भाग्यसंयुतैः । ध्यायन्तो ब्रह्म चाग्नेयं पुराणं हरिमागताः ।।

āgneyaṃ durlabhaṃ rūpaṃ prāpyate bhāgyasaṃyutaiḥ | dhyāyanto brahma cāgneyaṃ purāṇaṃ harimāgatāḥ ||

विद्यार्थिनस तथा विद्यां राज्यं राज्यार्थिनो गताः । अपुत्राः पुत्रिणः सन्ति नाश्रया आश्रयं गताः ।।

vidyārthinas tathā vidyāṃ rājyaṃ rājyārthino gatāḥ | aputrāḥ putriṇaḥ santi nāśrayā āśrayaṃ gatāḥ ||

सौभाग्यार्थी च सौभाग्यं मोक्षं मोक्षार्थिनो गताः । लिखन्तो लेखयन्तश च निष्पापश च श्रियं गताः ।।

saubhāgyārthī ca saubhāgyaṃ mokṣaṃ mokṣārthino gatāḥ | likhanto lekhayantaś ca niṣpāpaś ca śriyaṃ gatāḥ ||

शुकपैलमुखैः सूत आग्नेयन्तु पुराणकं । रूपं चिन्तय यातासि भुक्तिं मुक्तिं न संशयः ।।

śukapailamukhaiḥ sūta āgneyantu purāṇakaṃ | rūpaṃ cintaya yātāsi bhuktiṃ muktiṃ na saṃśayaḥ ||

श्रावय त्वञ्च शिष्येभ्यो भक्तेभ्यश च पुराणकम । व्यास प्रसादादाग्नेयं पुराणं श्रुतमादरात ।।

śrāvaya tvañca śiṣyebhyo bhaktebhyaś ca purāṇakam | vyāsa prasādādāgneyaṃ purāṇaṃ śrutamādarāt ||

आग्नेयं ब्रह्मरूपं हि मुनयः शौनकादयः । भवन्तो नैमिषारण्ये यजन्तो हरिमीश्वरं ।।

āgneyaṃ brahmarūpaṃ hi munayaḥ śaunakādayaḥ | bhavanto naimiṣāraṇye yajanto harimīśvaraṃ ||

तिष्ठन्तः श्रद्धया युक्तास्तस्माद्वः समुदीरितम । अग्निना प्रोक्तमाग्नेयं पुराणं वेदसम्मितं ।।

tiṣṭhantaḥ śraddhayā yuktāstasmādvaḥ samudīritam | agninā proktamāgneyaṃ purāṇaṃ vedasammitaṃ ||

ब्रह्मविद्याद्वयोपेतं भुक्तिदं मुक्तिदं महत । नास्मात्परतरः सारो नास्मात्परतरः सुहृत ।।

brahmavidyādvayopetaṃ bhuktidaṃ muktidaṃ mahat | nāsmātparataraḥ sāro nāsmātparataraḥ suhṛt ||

नास्मात्परतरो ग्रन्थो नास्मात्परतरो गतिः । नास्मात्परतरं शास्त्रं नास्मात्परतरा श्रुतिः ।।

nāsmātparataro grantho nāsmātparataro gatiḥ | nāsmātparataraṃ śāstraṃ nāsmātparatarā śrutiḥ ||

नास्मात्परतरं ज्ञानं नास्मात्परतरा स्मृतिः । नास्मात्परो ह्य आगमो ऽस्ति नास्माद्विद्या परास्ति हि ।।

nāsmātparataraṃ jñānaṃ nāsmātparatarā smṛtiḥ | nāsmātparo hy āgamo 'sti nāsmādvidyā parāsti hi ||

नास्मात्परः स्यात्सिद्धन्तो नास्मात्परममङ्गलम । नास्मात्परो ऽस्ति वेदान्तः पुराणं परमन्त्विदं ।।

nāsmātparaḥ syātsiddhanto nāsmātparamamaṅgalam | nāsmātparo 'sti vedāntaḥ purāṇaṃ paramantvidaṃ ||

नास्मात्परतरं भूमौ विद्यते वस्तु दुर्लभम । आग्नेये हि पुराणे ऽस्मिन सर्वविद्याः प्रदर्शिताः ।।

nāsmātparataraṃ bhūmau vidyate vastu durlabham | āgneye hi purāṇe 'smin sarvavidyāḥ pradarśitāḥ ||

सर्वे मत्स्यावताराद्या गीता रामायणन्त्विह । हरिवंशो भारतञ्च नव सर्गाः प्रदर्शिताः ।।

sarve matsyāvatārādyā gītā rāmāyaṇantviha | harivaṃśo bhāratañca nava sargāḥ pradarśitāḥ ||

आगमो वैष्णवो गीतः पूजादीक्षाप्रतिष्ठया । पवित्रारोहणादीनि प्रतिमालक्षणादिकं ।।

āgamo vaiṣṇavo gītaḥ pūjādīkṣāpratiṣṭhayā | pavitrārohaṇādīni pratimālakṣaṇādikaṃ ||

प्रासादलक्षणाद्यञ्च मन्त्रा वै भुक्तिमुक्तिदाः । शैवागमस्तदर्थश च शाक्तेयः सौर एव च ।।

prāsādalakṣaṇādyañca mantrā vai bhuktimuktidāḥ | śaivāgamastadarthaś ca śākteyaḥ saura eva ca ||

मण्डलानि च वास्तुश च मन्ताणि विविधानि च । प्रतिसर्गश्चानुगीतो ब्रह्माण्डपरिमण्डलं ।।

maṇḍalāni ca vāstuś ca mantāṇi vividhāni ca | pratisargaścānugīto brahmāṇḍaparimaṇḍalaṃ ||

गीतो भुवनकोषश च द्वीपवर्षादिनिम्नगाः । गयागङ्गाप्रयागादि तीर्थमाहात्म्यमीरितं ।।

gīto bhuvanakoṣaś ca dvīpavarṣādinimnagāḥ | gayāgaṅgāprayāgādi tīrthamāhātmyamīritaṃ ||

ज्योतिश चक्रं ज्योतिषादि गीतो युद्धजयार्णवः । मन्वन्तरादयो गीताः धर्मा वर्णादिकस्य च ।।

jyotiś cakraṃ jyotiṣādi gīto yuddhajayārṇavaḥ | manvantarādayo gītāḥ dharmā varṇādikasya ca ||

अशौचं द्रव्यशुद्धिश च प्रायश्चित्तं प्रदर्शितं । राजधर्मा दानधर्मा व्रतानि विविधानि च ।।

aśaucaṃ dravyaśuddhiś ca prāyaścittaṃ pradarśitaṃ | rājadharmā dānadharmā vratāni vividhāni ca ||

व्यवहाराः शान्तयश च ऋग्वेदादिविधानकं । सूर्यवंशः सोमवंशो धनुर्वेदश च वैद्यकं ।।

vyavahārāḥ śāntayaś ca ṛgvedādividhānakaṃ | sūryavaṃśaḥ somavaṃśo dhanurvedaś ca vaidyakaṃ ||

गान्धर्ववेदो ऽर्थशास्त्रं मीमांसा न्यायविस्तरः । पुराणसंख्यामाहत्म्यं छन्दो व्यकरणं स्मृतं ।।

gāndharvavedo 'rthaśāstraṃ mīmāṃsā nyāyavistaraḥ | purāṇasaṃkhyāmāhatmyaṃ chando vyakaraṇaṃ smṛtaṃ ||

अलङ्कारो विघण्डुश च शिक्षाकल्प इहोदितः स्मृतः । नैमित्तिकः प्राकृतिको लय आत्यन्तिकः ।।

alaṅkāro vighaṇḍuś ca śikṣākalpa ihoditaḥ smṛtaḥ | naimittikaḥ prākṛtiko laya ātyantikaḥ ||

वेदान्तं ब्रह्मविज्ञानं योगो ह्य अष्टाङ्ग ईरितः । स्तोत्रं पुराणमाहात्म्यं विद्या ह्य अष्टादश स्मृताः ।।

vedāntaṃ brahmavijñānaṃ yogo hy aṣṭāṅga īritaḥ | stotraṃ purāṇamāhātmyaṃ vidyā hy aṣṭādaśa smṛtāḥ ||

ऋग्वेदाद्याः परा ह्य अत्र पराविद्याक्षरं परं । सप्रपञ्चं निष्प्रपञ्चं ब्रह्मणो रूपमीरितं ।।

ṛgvedādyāḥ parā hy atra parāvidyākṣaraṃ paraṃ | saprapañcaṃ niṣprapañcaṃ brahmaṇo rūpamīritaṃ ||

इदं पञ्चदशसोहस्रं शतकोटिप्रविस्तरं । देवलोके दैवतैश च पुराणं पठ्यते सदा ।।

idaṃ pañcadaśasohasraṃ śatakoṭipravistaraṃ | devaloke daivataiś ca purāṇaṃ paṭhyate sadā ||

लोकानां हितकामेन संक्षिप्योद्गीतमग्निना । सर्वं ब्रह्मेति जानीध्वं मुनयः शौनकादयः ।।

lokānāṃ hitakāmena saṃkṣipyodgītamagninā | sarvaṃ brahmeti jānīdhvaṃ munayaḥ śaunakādayaḥ ||

शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि यः पठेत्पाठयेदपि । लिखेल्लेखापयेद्वापि युजयेत्कीर्तयेदपि ।।

śṛṇuyācchrāvayedvāpi yaḥ paṭhetpāṭhayedapi | likhellekhāpayedvāpi yujayetkīrtayedapi ||

पुराणपाठकञ्चैव पूजयेत प्रयतो नृपः । गोभूहिरण्यदानाद्यैर वस्त्रालङ्कारतर्पणैः ।।

purāṇapāṭhakañcaiva pūjayet prayato nṛpaḥ | gobhūhiraṇyadānādyair vastrālaṅkāratarpaṇaiḥ ||

तं संपूज्य लभेच्चैव पुराणश्रवणात फलं । पुराणान्ते च वै कुर्यादवश्यं द्विजभोजनं ।।

taṃ saṃpūjya labheccaiva purāṇaśravaṇāt phalaṃ | purāṇānte ca vai kuryādavaśyaṃ dvijabhojanaṃ ||

निर्मलः प्राप्तसर्वार्थः सकुलः स्वर्गमाप्नुयात । शरयन्त्रं पुस्तकाय सूत्रं वै पत्रसञ्चयं ।।

nirmalaḥ prāptasarvārthaḥ sakulaḥ svargamāpnuyāt | śarayantraṃ pustakāya sūtraṃ vai patrasañcayaṃ ||

पट्टिकाबन्धवस्त्रादि दद्याद यः स्वर्गमाप्नुयात । यो दद्याद्ब्रह्मलोकी स्यात पुस्तकं यस्य वै गृहे ।।

paṭṭikābandhavastrādi dadyād yaḥ svargamāpnuyāt | yo dadyādbrahmalokī syāt pustakaṃ yasya vai gṛhe ||

तस्योत्पातभयं नास्ति भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । यूयं समरत चाग्नेयं पुराणं रूपमैश्वरं । सूतो गतः पुजितस्तैः शौनकाद्या हरिं यायः ।।

tasyotpātabhayaṃ nāsti bhuktimuktimavāpnuyāt | yūyaṃ samarata cāgneyaṃ purāṇaṃ rūpamaiśvaraṃ | sūto gataḥ pujitastaiḥ śaunakādyā hariṃ yāyaḥ ||