स्तम्भो विद्वेषणोच्चाट उत्सादो भ्रममारणे । व्याधिश्चेति स्मृतं क्षुत्रं तन्मोक्षो वक्ष्यते शृणु ।।

stambho vidveṣaṇoccāṭa utsādo bhramamāraṇe | vyādhiśceti smṛtaṃ kṣutraṃ tanmokṣo vakṣyate śṛṇu ||

श्मशाने निशि जप्तेन त्रिलक्षं मधुना हुनेत । चिताग्नौ धूर्तसमिदुभिर्भ्राम्यते सततं रिपुः ।।

śmaśāne niśi japtena trilakṣaṃ madhunā hunet | citāgnau dhūrtasamidubhirbhrāmyate satataṃ ripuḥ ||

हेमगैरिकया कृष्णा प्रतिमा हैमसूचिभिः । जप्त्वा विध्येच्च तत्कण्ठे हृदि वा मियते रिपुः ।।

hemagairikayā kṛṣṇā pratimā haimasūcibhiḥ | japtvā vidhyecca tatkaṇṭhe hṛdi vā miyate ripuḥ ||

खरबालचिताभस्म ब्रह्मदण्डी च मर्कटी । गृहे वा मूर्ध्नि तच्चूर्णं जप्तमुत्सादकृत क्षिपेत ।।

kharabālacitābhasma brahmadaṇḍī ca markaṭī | gṛhe vā mūrdhni taccūrṇaṃ japtamutsādakṛta kṣipet ||

भृग्वाकाशौ सदीप्ताग्निर्भृगुर्वह्निश च वर्म फट । शिखाचक्रायाथ कवचं विचक्रायाथ नेत्रकम ।।

bhṛgvākāśau sadīptāgnirbhṛgurvahniś ca varma phaṭ | śikhācakrāyātha kavacaṃ vicakrāyātha netrakam ||

सञ्चक्रायास्त्रमुदिष्टं ज्यालाचक्राय पूर्ववत । शार्ङ्गं सुदर्शनं क्षुद्रग्रहहृत सर्वसाधनम ।।

sañcakrāyāstramudiṣṭaṃ jyālācakrāya pūrvavat | śārṅgaṃ sudarśanaṃ kṣudragrahahṛt sarvasādhanam ||

मूर्धाक्षिमुखहृद्गुह्यपादे ह्य अस्याक्षरान्न्यसेत । चक्राब्जासनमग्न्याभं दंष्ट्रणञ्च चतुर्भुजम ।।

mūrdhākṣimukhahṛdguhyapāde hy asyākṣarānnyaset | cakrābjāsanamagnyābhaṃ daṃṣṭraṇañca caturbhujam ||

शङ्खचक्रगदापद्मशलाकाङ्कुशपाणिनम । चापिनं पिङ्गकेशाक्षमरव्याप्तत्रिपिष्टपं ।।

śaṅkhacakragadāpadmaśalākāṅkuśapāṇinam | cāpinaṃ piṅgakeśākṣamaravyāptatripiṣṭapaṃ ||

नाभिस्तेनाग्निना विद्धा नश्यन्ते व्याधयो ग्रहाः । पीतञ्चक्रं गदा रक्ताः स्वराः श्याममवान्तरं ।।

nābhistenāgninā viddhā naśyante vyādhayo grahāḥ | pītañcakraṃ gadā raktāḥ svarāḥ śyāmamavāntaraṃ ||

नेमिः श्वेता वहिः कृष्णवर्णरेखा च पार्थिवी । मध्येतरेमरे वर्णानेवं चक्रद्वयं लिखेत ।।

nemiḥ śvetā vahiḥ kṛṣṇavarṇarekhā ca pārthivī | madhyetaremare varṇānevaṃ cakradvayaṃ likhet ||

आदावानीय कुम्भोदं गोचरे सन्निधाय च । दत्त्वा सुदर्शनं तत्र याम्ये चक्रे हुनेत क्रमात ।।

ādāvānīya kumbhodaṃ gocare sannidhāya ca | dattvā sudarśanaṃ tatra yāmye cakre hunet kramāt ||

आज्यापामार्गसमिधो ह्य अक्षतं तिलसर्षपौ । पायसं गव्यमाज्यञ्च सहस्राष्टकसंख्यया ।।

ājyāpāmārgasamidho hy akṣataṃ tilasarṣapau | pāyasaṃ gavyamājyañca sahasrāṣṭakasaṃkhyayā ||

हुतशेषं क्षिप्तेत कुम्भे प्रतिद्रव्यं विधानवित । प्रस्थानेन कृतं पिण्डं कुम्भे तस्मिन्निवेशयेत ।।

hutaśeṣaṃ kṣiptet kumbhe pratidravyaṃ vidhānavit | prasthānena kṛtaṃ piṇḍaṃ kumbhe tasminniveśayet ||

विष्णादि सर्वं तत्रैव न्यसेत तत्रैव दक्षिणे । दद्यादनेन मन्त्रेण हुतशेषाम्भसा बलिं ।।

viṣṇādi sarvaṃ tatraiva nyaset tatraiva dakṣiṇe | dadyādanena mantreṇa hutaśeṣāmbhasā baliṃ ||

फलके कल्पिते पात्रे पलाशं क्षीरशाखिनः । गव्यपूर्णे निवेश्यैव दिक्ष्वेवं होमयेद्द्विजैः ।।

phalake kalpite pātre palāśaṃ kṣīraśākhinaḥ | gavyapūrṇe niveśyaiva dikṣvevaṃ homayeddvijaiḥ ||

सदक्षिणमिदं होमद्वयं भूतादिनाशनम । गव्याक्तपत्रलिखितैर निष्पर्णैः क्षुद्रमुद्धृतम ।।

sadakṣiṇamidaṃ homadvayaṃ bhūtādināśanam | gavyāktapatralikhitair niṣparṇaiḥ kṣudramuddhṛtam ||

दूर्वाभिरायुषे पद्मैः श्रिये पुत्रा उडुग्बरैः । गोसिद्ध्यै सर्पिषा गोष्ठे मेधायै सर्वशाखिना ।।

dūrvābhirāyuṣe padmaiḥ śriye putrā uḍugbaraiḥ | gosiddhyai sarpiṣā goṣṭhe medhāyai sarvaśākhinā ||

मन्त्रोयं नारसिंहस्य मकलाघ्निवारणः । जप्यादिना हरेत क्षुद्रग्रहमारीविषामयान । चूर्णमण्डूकवयसा जलाग्निस्तम्भकृद्भवेत ।।

mantroyaṃ nārasiṃhasya makalāghnivāraṇaḥ | japyādinā haret kṣudragrahamārīviṣāmayān | cūrṇamaṇḍūkavayasā jalāgnistambhakṛdbhavet ||