मेषः संज्ञा विषं साद्यमस्ति दीर्घोदकं रसः । एतत पञ्चाक्षरं मन्त्रं शिवदञ्च शिवात्मकं ।।

meṣaḥ saṃjñā viṣaṃ sādyamasti dīrghodakaṃ rasaḥ | etat pañcākṣaraṃ mantraṃ śivadañca śivātmakaṃ ||

तारकादि समभ्यर्च्य देवत्वादि समाप्नुयात । ज्ञानात्मकं परं ब्रह्म परं बुद्धिः शिवो हृदि ।।

tārakādi samabhyarcya devatvādi samāpnuyāt | jñānātmakaṃ paraṃ brahma paraṃ buddhiḥ śivo hṛdi ||

तच्छक्तिभूतः सर्वेशो भिन्नो ब्रह्मादिमूर्तिभिः । मन्त्रार्णाः पञ्च भूतानि तन्मन्त्रा विषयास तथा ।।

tacchaktibhūtaḥ sarveśo bhinno brahmādimūrtibhiḥ | mantrārṇāḥ pañca bhūtāni tanmantrā viṣayās tathā ||

प्राणादिवायवः पञ्च ज्ञानकर्मेन्द्रियाणि च । सर्वं पञ्चाक्षरं ब्रह्म तद्वदष्टाक्षरान्तकः ।।

prāṇādivāyavaḥ pañca jñānakarmendriyāṇi ca | sarvaṃ pañcākṣaraṃ brahma tadvadaṣṭākṣarāntakaḥ ||

गव्येन प्रक्षयेद्दीक्षास्थानं मन्त्रेण चोदितं । तन्त्रसम्भूतसम्भावः शिवमिष्ट्वा विधानतः ।।

gavyena prakṣayeddīkṣāsthānaṃ mantreṇa coditaṃ | tantrasambhūtasambhāvaḥ śivamiṣṭvā vidhānataḥ ||

मूलमूर्त्यङ्गविद्याभिस्तण्डुलक्षेपणादिकम । कृत्वा चरुञ्च यत क्षीरं पुनस्तद्विभजेत त्रिधा ।।

mūlamūrtyaṅgavidyābhistaṇḍulakṣepaṇādikam | kṛtvā caruñca yat kṣīraṃ punastadvibhajet tridhā ||

निवेद्यैकं परं हुत्वा सशिष्यो ऽन्यद्भजेद्गुरुः । आचम्य सकलीकृत्य दद्याच्च्छिष्याय देशिकः ।।

nivedyaikaṃ paraṃ hutvā saśiṣyo 'nyadbhajedguruḥ | ācamya sakalīkṛtya dadyāccchiṣyāya deśikaḥ ||

दन्तकाष्ठं हृदा जप्तं क्षीरवृक्षादिसम्भवम । संशोध्य दन्तान संक्षिप्त्वा प्रज्ञाल्यैतत क्षिपेद्भुवि ।।

dantakāṣṭhaṃ hṛdā japtaṃ kṣīravṛkṣādisambhavam | saṃśodhya dantān saṃkṣiptvā prajñālyaitat kṣipedbhuvi ||

पूर्वेण सौम्यवारीशगतं शुभमतौ शुभम । पुनस्तं शिष्यमायान्तं शिश्वाबन्धादिरक्षितं ।।

pūrveṇa saumyavārīśagataṃ śubhamatau śubham | punastaṃ śiṣyamāyāntaṃ śiśvābandhādirakṣitaṃ ||

कृत्वा वेद्यां सहानेन स्वपेद्दर्भास्तरे बुधः । सुषुप्तं वीक्ष्य तं शिष्यः प्रभाते श्रावयेद्गुरुं ।।

kṛtvā vedyāṃ sahānena svapeddarbhāstare budhaḥ | suṣuptaṃ vīkṣya taṃ śiṣyaḥ prabhāte śrāvayedguruṃ ||

शुभैः सिद्धिपदैर भक्तिस्तैः पुनर्मण्डलार्चनम । मण्डलं भद्रकाद्युक्तं पूजयेत्सर्वसिद्धिदं ।।

śubhaiḥ siddhipadair bhaktistaiḥ punarmaṇḍalārcanam | maṇḍalaṃ bhadrakādyuktaṃ pūjayetsarvasiddhidaṃ ||

स्नात्वाचम्य मृदा देहं मन्त्रैर आलिप्य कल्प्यते । शिवतीर्थे नरः स्नायादघमर्षणपूर्वकम ।।

snātvācamya mṛdā dehaṃ mantrair ālipya kalpyate | śivatīrthe naraḥ snāyādaghamarṣaṇapūrvakam ||

हस्ताभिषेकं कृत्वाथ प्रायात पूजादिकं बुधः । मूलेनाब्जासनं कुर्यात्तेन पूरककुम्भकान ।।

hastābhiṣekaṃ kṛtvātha prāyāt pūjādikaṃ budhaḥ | mūlenābjāsanaṃ kuryāttena pūrakakumbhakān ||

आत्मानं योजयित्वोर्ध्वं शिखान्ते द्वादशाङ्गुले । संशोष्य दग्ध्वा स्वतनुं प्लावयेदमृतेन च ।।

ātmānaṃ yojayitvordhvaṃ śikhānte dvādaśāṅgule | saṃśoṣya dagdhvā svatanuṃ plāvayedamṛtena ca ||

ध्मात्वा दिव्यं वपुस्तस्मिन्नात्मानञ्च पुनर्नयेत । कृत्वेवं चात्मशुद्धिः स्याद्विन्यस्यार्चनमारभेत ।।

dhmātvā divyaṃ vapustasminnātmānañca punarnayet | kṛtvevaṃ cātmaśuddhiḥ syādvinyasyārcanamārabhet ||

क्रमात कृष्णसितश्यामरक्तपीता नगादयः । मन्त्रार्णा दण्डिनाङ्गानि तेषु सर्वास्तु मूर्तयः ।।

kramāt kṛṣṇasitaśyāmaraktapītā nagādayaḥ | mantrārṇā daṇḍināṅgāni teṣu sarvāstu mūrtayaḥ ||

अङ्गुष्ठादिकनिष्ठान्तं विन्यस्याङ्गानि सर्वतः । न्यसेन्मन्त्राक्षरं पादगुह्यहृद्वक्त्रमूर्धसु ।।

aṅguṣṭhādikaniṣṭhāntaṃ vinyasyāṅgāni sarvataḥ | nyasenmantrākṣaraṃ pādaguhyahṛdvaktramūrdhasu ||

व्यापकं न्यस्य मूर्धादि मूलमङ्गानि विन्यसेत । रक्तपीतश्यामसितान पीठपादान स्वकालजान ।।

vyāpakaṃ nyasya mūrdhādi mūlamaṅgāni vinyaset | raktapītaśyāmasitān pīṭhapādān svakālajān ||

स्वाङ्गान्मन्त्रैर न्यसेद्गात्राण्यधर्मादीनि दिक्षु च । तत्र पद्मञ्च सुर्यादिमण्डले त्रितयं गुणान ।।

svāṅgānmantrair nyasedgātrāṇyadharmādīni dikṣu ca | tatra padmañca suryādimaṇḍale tritayaṃ guṇān ||

पूर्वादिपत्रे कामाद्या नवकं कर्णिकोपरि । वामा ज्येष्ठा क्रमाद्रौद्रो काली कलविकारिणी ।।

pūrvādipatre kāmādyā navakaṃ karṇikopari | vāmā jyeṣṭhā kramādraudro kālī kalavikāriṇī ||

बलविकारिणी चार्थ बलप्रमथनी तथा । सर्वभूतदमनी च नवमी च मनोन्मनी ।।

balavikāriṇī cārtha balapramathanī tathā | sarvabhūtadamanī ca navamī ca manonmanī ||

श्वेता रक्ता सिता पीता श्यामा वह्निनिभाषिता । कृष्णारुणाश च ताः शक्तीर्ज्वालारूपाः स्मरेत क्रमात ।।

śvetā raktā sitā pītā śyāmā vahninibhāṣitā | kṛṣṇāruṇāś ca tāḥ śaktīrjvālārūpāḥ smaret kramāt ||

अनन्तयोगपीठाय आवाह्याथ हृदब्जतः । स्फटिकाभं चतुर्वाहुं फलशूलधरं शिवम ।।

anantayogapīṭhāya āvāhyātha hṛdabjataḥ | sphaṭikābhaṃ caturvāhuṃ phalaśūladharaṃ śivam ||

साभयं वरदं पञ्चवदंनञ्च त्रिलोचनम । पत्रेषु मुर्तयः पञ्च स्थाप्यास्तत्पुरुषादयः ।।

sābhayaṃ varadaṃ pañcavadaṃnañca trilocanam | patreṣu murtayaḥ pañca sthāpyāstatpuruṣādayaḥ ||

पूर्वे तत्पुरुषः श्वेतो अघोरो ऽष्टभुजो ऽसिताः । चतुर्वाहुमुखः पीताः सद्योजातश च पश्चिमे ।।

pūrve tatpuruṣaḥ śveto aghoro 'ṣṭabhujo 'sitāḥ | caturvāhumukhaḥ pītāḥ sadyojātaś ca paścime ||

वामदेवः स्त्रीविलासी चतुर्वक्त्रभुजो ऽरुणः । सौम्ये पञ्चास्य ईशाने ईशानः सर्वदः सितः ।।

vāmadevaḥ strīvilāsī caturvaktrabhujo 'ruṇaḥ | saumye pañcāsya īśāne īśānaḥ sarvadaḥ sitaḥ ||

इष्टाङ्गानि यथान्यायमनन्तं सूक्ष्ममर्चयेत । सिद्धेश्वरं त्वेकनेत्रं पूर्वादौ दिश पूजयेत ।।

iṣṭāṅgāni yathānyāyamanantaṃ sūkṣmamarcayet | siddheśvaraṃ tvekanetraṃ pūrvādau diśa pūjayet ||

एकरुद्रं त्रिनेत्रञ्च श्रीकण्ठञ्च शिखण्डिनम । ऐशान्यादिविदिक्ष्वेते विद्येशाः कमलासनाः ।।

ekarudraṃ trinetrañca śrīkaṇṭhañca śikhaṇḍinam | aiśānyādividikṣvete vidyeśāḥ kamalāsanāḥ ||

श्वेतः पीतः सितो रक्तो धूम्रो रक्तो ऽरुणः शितः । शूलाशनिशरेश्वासवाहवश चतुराननाः ।।

śvetaḥ pītaḥ sito rakto dhūmro rakto 'ruṇaḥ śitaḥ | śūlāśaniśareśvāsavāhavaś caturānanāḥ ||

उमा वण्डेशनन्दीशौ महाकालो गणेश्वरः । वृषो भृङ्गरिटिस्कन्दानुत्तरादौ प्रपूजयेत ।।

umā vaṇḍeśanandīśau mahākālo gaṇeśvaraḥ | vṛṣo bhṛṅgariṭiskandānuttarādau prapūjayet ||

कुलिशं शक्तिदण्डौ च खड्गपाशध्वजौ गदां । शूलं चक्रं यजेत पद्मं पूव्वादौ देवमर्च्य च ।।

kuliśaṃ śaktidaṇḍau ca khaḍgapāśadhvajau gadāṃ | śūlaṃ cakraṃ yajet padmaṃ pūvvādau devamarcya ca ||

ततो ऽधिवासितं शिष्यं पाययेद्गव्यपञ्चकम । आचान्तं प्रोक्ष्ये नेत्रान्तैर नेत्रे नेत्रेण बन्धयेत ।।

tato 'dhivāsitaṃ śiṣyaṃ pāyayedgavyapañcakam | ācāntaṃ prokṣye netrāntair netre netreṇa bandhayet ||

द्वारं प्रवेशयेच्छिप्यं मण्डपस्याथ दक्षिणे । सासनादिकुशासीनं तत्र संशोधयेद्गुरुः ।।

dvāraṃ praveśayecchipyaṃ maṇḍapasyātha dakṣiṇe | sāsanādikuśāsīnaṃ tatra saṃśodhayedguruḥ ||

आदितत्त्वानि संहृत्य परमार्थे लयः क्रमात । पुनरुत्पादयेच्छिष्यं सृष्टिमार्गेण देशिकः ।।

āditattvāni saṃhṛtya paramārthe layaḥ kramāt | punarutpādayecchiṣyaṃ sṛṣṭimārgeṇa deśikaḥ ||

न्यासं शिष्ये ततः कृत्वा तं प्रदक्षिणमानयेत । पश्चिमद्वारमानीय क्षेपयेत कुसुमाञ्जलिम ।।

nyāsaṃ śiṣye tataḥ kṛtvā taṃ pradakṣiṇamānayet | paścimadvāramānīya kṣepayet kusumāñjalim ||

यस्मिन पतन्ति पुष्पाणि तन्नामाद्यं विनिर्दिशेत । पार्श्वेयागभुवः खाते कुण्डे सन्नभिमेखले ।।

yasmin patanti puṣpāṇi tannāmādyaṃ vinirdiśet | pārśveyāgabhuvaḥ khāte kuṇḍe sannabhimekhale ||

शिवाग्निं जनयित्वेष्ट्वा पुनः शिष्येण चार्चयेत । ध्यानेनात्मनिभं शिष्यं संहृत्य प्रलयः क्रमात ।।

śivāgniṃ janayitveṣṭvā punaḥ śiṣyeṇa cārcayet | dhyānenātmanibhaṃ śiṣyaṃ saṃhṛtya pralayaḥ kramāt ||

पुनरुत्पाद्य तत्पाणौ दद्याद्दर्भांश च मन्त्रितान । पृथिव्यादीनि तत्त्वानि जुहुयाद्धृदयादिभिः ।।

punarutpādya tatpāṇau dadyāddarbhāṃś ca mantritān | pṛthivyādīni tattvāni juhuyāddhṛdayādibhiḥ ||

एकैकस्य शतं हुत्वा व्योममूलेन होमयेत । हुत्वा पूर्णाहुतिं कुर्यादस्त्रेणाष्टाहुतीर्हुनेत ।।

ekaikasya śataṃ hutvā vyomamūlena homayet | hutvā pūrṇāhutiṃ kuryādastreṇāṣṭāhutīrhunet ||

प्रायश्चित्तं विशुद्ध्यर्थं ततः शेषं समापयेत । कुम्भं समन्त्रितं प्रार्च्य शिशुं पीठे ऽभिषेचयेत ।।

prāyaścittaṃ viśuddhyarthaṃ tataḥ śeṣaṃ samāpayet | kumbhaṃ samantritaṃ prārcya śiśuṃ pīṭhe 'bhiṣecayet ||

शिष्ये तु समयं दत्वा स्वर्णाद्यैः स्वगुरुं यजेत । दीक्षा पञ्चाक्षरस्योक्ता विष्ण्वादेरेवमेव हि ।।

śiṣye tu samayaṃ datvā svarṇādyaiḥ svaguruṃ yajet | dīkṣā pañcākṣarasyoktā viṣṇvāderevameva hi ||