शय्या तु दण्डिसाजेशपावकश चतुराननः । सर्वार्थसाधकमिदं वीजं पिण्डार्थमुच्यते ।।

śayyā tu daṇḍisājeśapāvakaś caturānanaḥ | sarvārthasādhakamidaṃ vījaṃ piṇḍārthamucyate ||

स्वयं दीर्घस्वराद्यञ्च वीजेष्वङ्गानि सर्वशः । खातं साधु विषञ्चैव सविन्दुं सकलं तथा ।।

svayaṃ dīrghasvarādyañca vījeṣvaṅgāni sarvaśaḥ | khātaṃ sādhu viṣañcaiva savinduṃ sakalaṃ tathā ||

गणस्य पञ्च वीजानि पृथग्दृष्टफलं महत । पञ्चाङ्गं सर्वसामान्यं सिद्धिः स्याल्लक्षजाप्यतेः ।।

gaṇasya pañca vījāni pṛthagdṛṣṭaphalaṃ mahat | pañcāṅgaṃ sarvasāmānyaṃ siddhiḥ syāllakṣajāpyateḥ ||

दिग्दले पूजयेन्मूर्तीः पुरावच्चाङ्गपञ्चकम । दिग्विदिक्षु यजेदेताल्लोकांशांश चैव मुद्रया ।।

digdale pūjayenmūrtīḥ purāvaccāṅgapañcakam | digvidikṣu yajedetāllokāṃśāṃś caiva mudrayā ||

मध्यमातर्जनीमध्यगताङ्गुष्ठौ समुष्टिकौ । चतुर्भुजो मोदकाढ्यो दण्डपाशाङ्कुशान्वितः ।।

madhyamātarjanīmadhyagatāṅguṣṭhau samuṣṭikau | caturbhujo modakāḍhyo daṇḍapāśāṅkuśānvitaḥ ||

दन्तभक्षधरं रक्तं साब्जं पाशाड्कुशैर वृतम । पूजयेत्तं चतुर्थ्याञ्च विशेषेनाथ नित्यशः ।।

dantabhakṣadharaṃ raktaṃ sābjaṃ pāśāḍkuśair vṛtam | pūjayettaṃ caturthyāñca viśeṣenātha nityaśaḥ ||

श्वेतार्कमूलेन कृतं सर्वाप्तिः स्यात्तिलैर घृतैः । तण्डुलैर दधिमध्वाज्यैः सौभाग्यं वश्यता भवेत ।।

śvetārkamūlena kṛtaṃ sarvāptiḥ syāttilair ghṛtaiḥ | taṇḍulair dadhimadhvājyaiḥ saubhāgyaṃ vaśyatā bhavet ||

घोषासृक्प्राणधात्वर्दी दण्डी गार्तण्डभैरवः । धर्मार्थकाममोक्षाणां कर्ता विम्बपुटावृतः ।।

ghoṣāsṛkprāṇadhātvardī daṇḍī gārtaṇḍabhairavaḥ | dharmārthakāmamokṣāṇāṃ kartā vimbapuṭāvṛtaḥ ||

ह्रस्वाः स्युर्मूर्तर्यः पञ्च दीर्घा अङ्गानि तस्य च । सिन्दूरारुणमीशाने वामार्धदयितं रविं ।।

hrasvāḥ syurmūrtaryaḥ pañca dīrghā aṅgāni tasya ca | sindūrāruṇamīśāne vāmārdhadayitaṃ raviṃ ||

आग्नेयादिषु कोणेषु कुजमन्दाहिकेतवः । स्नात्वा विधिवदादित्यमाराध्यार्घ्यपुरःसरं ।।

āgneyādiṣu koṇeṣu kujamandāhiketavaḥ | snātvā vidhivadādityamārādhyārghyapuraḥsaraṃ ||

कृतान्तमैशे निर्माल्यं तेजश चण्डाय दीपितं । रोचना कुङ्कुमं वारि रक्तगन्धाक्षताङ्कुराः ।।

kṛtāntamaiśe nirmālyaṃ tejaś caṇḍāya dīpitaṃ | rocanā kuṅkumaṃ vāri raktagandhākṣatāṅkurāḥ ||

वेणुवीजयवाःशालिश्यामाकतिलराजिकाः । जवापुष्पान्वितां दत्वा पात्रैः शिरसि धार्य तत ।।

veṇuvījayavāḥśāliśyāmākatilarājikāḥ | javāpuṣpānvitāṃ datvā pātraiḥ śirasi dhārya tat ||

जानुभ्यामवनीङ्गत्वा सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत । स्वविद्यामन्त्रितैः कुम्भैर नवभिः प्रार्च्य वै ग्रहान ।।

jānubhyāmavanīṅgatvā sūryāyārghyaṃ nivedayet | svavidyāmantritaiḥ kumbhair navabhiḥ prārcya vai grahān ||

ग्रहादिशान्तये स्नानं जप्त्वार्कं सर्वमाप्नुयात । संग्रामविजयं साग्निं वीजदोषं सविन्दुकं ।।

grahādiśāntaye snānaṃ japtvārkaṃ sarvamāpnuyāt | saṃgrāmavijayaṃ sāgniṃ vījadoṣaṃ savindukaṃ ||

न्यस्य मूर्धादिपादान्तं मूलं पूज्य तु मुद्रया । स्वाङ्गानि च यथान्यासमात्मानं भावयेद्रविं ।।

nyasya mūrdhādipādāntaṃ mūlaṃ pūjya tu mudrayā | svāṅgāni ca yathānyāsamātmānaṃ bhāvayedraviṃ ||

ध्यानञ्च मारणस्तम्भे पीतगाप्यायने सितम । रिपुघातविधौ कृष्णं मोहयेच्छक्रचापवत ।।

dhyānañca māraṇastambhe pītagāpyāyane sitam | ripughātavidhau kṛṣṇaṃ mohayecchakracāpavat ||

यो ऽभिषेकजपध्यानपूजाहोमपरः सदा । तेजस्वी हृजयः श्रीमान समुद्रादौ जयं लभेत ।।

yo 'bhiṣekajapadhyānapūjāhomaparaḥ sadā | tejasvī hṛjayaḥ śrīmān samudrādau jayaṃ labhet ||

ताम्बूलादाविदं न्यस्य जप्त्वा दद्यादुशीरकं । न्यस्तुवीजेन हस्तेन स्पर्शनं तद्वशे स्मृतं ।।

tāmbūlādāvidaṃ nyasya japtvā dadyāduśīrakaṃ | nyastuvījena hastena sparśanaṃ tadvaśe smṛtaṃ ||