विनायकोपसृष्टानां स्नानं सर्वकरं वदे । विनायकः कर्मविघ्नसिद्ध्यर्थं विनियोजितः ।।

vināyakopasṛṣṭānāṃ snānaṃ sarvakaraṃ vade | vināyakaḥ karmavighnasiddhyarthaṃ viniyojitaḥ ||

गणानामाधिपत्ये च केशवेशपितामहैः । स्वप्नेवगाहते ऽत्यर्थं जलं मुण्डांश च पश्यति ।।

gaṇānāmādhipatye ca keśaveśapitāmahaiḥ | svapnevagāhate 'tyarthaṃ jalaṃ muṇḍāṃś ca paśyati ||

विनायकोपसृष्टस्तु क्रव्यादानधिरोहति । व्रजमानस तथात्मानं मन्यते ऽनुगतम्परैः ।।

vināyakopasṛṣṭastu kravyādānadhirohati | vrajamānas tathātmānaṃ manyate 'nugatamparaiḥ ||

विमना विफलारम्भः संसीदत्यनिमित्ततः । कन्या वरं न चाप्नोति न चापत्यं वराङ्गना ।।

vimanā viphalārambhaḥ saṃsīdatyanimittataḥ | kanyā varaṃ na cāpnoti na cāpatyaṃ varāṅganā ||

आचार्यत्वं श्रोत्रियश च न शिष्यो ऽध्ययनं लभेत । धनी न लाभमाप्नोति न कृषिञ्च कृषीबलः ।।

ācāryatvaṃ śrotriyaś ca na śiṣyo 'dhyayanaṃ labhet | dhanī na lābhamāpnoti na kṛṣiñca kṛṣībalaḥ ||

राजा राज्यं न चाप्नोति स्नपनन्तस्य कारयेत । हस्तपुष्याश्वयुक्सौम्ये वैष्णवे भद्रपीठके ।।

rājā rājyaṃ na cāpnoti snapanantasya kārayet | hastapuṣyāśvayuksaumye vaiṣṇave bhadrapīṭhake ||

गौरसर्षपकल्केन साज्येनोत्सादितस्य च । सर्वौषधैः सर्वगन्धैः प्रलिप्तशिरसस तथा ।।

gaurasarṣapakalkena sājyenotsāditasya ca | sarvauṣadhaiḥ sarvagandhaiḥ praliptaśirasas tathā ||

चतुर्भिः कलसैः स्नानन्तेषु सर्वौषाधौ क्षिपेत । अश्वस्थानाद्गजस्थानाद्वल्मीकात सङ्गमाद्ध्रदात ।।

caturbhiḥ kalasaiḥ snānanteṣu sarvauṣādhau kṣipet | aśvasthānādgajasthānādvalmīkāt saṅgamāddhradāt ||

मृत्तिकां रोचनाङ्गन्धङ्गुग्गुलुन्तेषु निक्षिपेत । सहस्राक्षं शतधारमृषिभिः पावनं कृतम ।।

mṛttikāṃ rocanāṅgandhaṅguggulunteṣu nikṣipet | sahasrākṣaṃ śatadhāramṛṣibhiḥ pāvanaṃ kṛtam ||

तेन त्वामभिषिञ्चामि पावमान्यः पुनन्तु ते । भगवन्ते वरुणो राजा भगं सूर्यो वृहस्पतिः ।।

tena tvāmabhiṣiñcāmi pāvamānyaḥ punantu te | bhagavante varuṇo rājā bhagaṃ sūryo vṛhaspatiḥ ||

भगमिन्द्रश च वायुश च भगं सप्तर्षयो ददुः । यत्ते केशेषु दौर्भाग्यं सीमन्ते यच्च मूर्धनि ।।

bhagamindraś ca vāyuś ca bhagaṃ saptarṣayo daduḥ | yatte keśeṣu daurbhāgyaṃ sīmante yacca mūrdhani ||

ललाटे कर्णयोरक्ष्णोरापस्तद्घ्नन्तु सर्वदा । दर्भपिञ्जलिमादाय वामहस्ते ततो गुरुः ।।

lalāṭe karṇayorakṣṇorāpastadghnantu sarvadā | darbhapiñjalimādāya vāmahaste tato guruḥ ||

स्नातस्य सार्षपन्तैलं श्रुवेणौडुम्बरेण च । जुहुयान्मूर्धनि कुशान सव्येन परिगृह्य च ।।

snātasya sārṣapantailaṃ śruveṇauḍumbareṇa ca | juhuyānmūrdhani kuśān savyena parigṛhya ca ||

मितश च सम्मितश चैव तथा शालककण्टकौ । कुष्माण्डो राजपुत्रश च एतैः स्वाहासमन्वितैः ।।

mitaś ca sammitaś caiva tathā śālakakaṇṭakau | kuṣmāṇḍo rājaputraś ca etaiḥ svāhāsamanvitaiḥ ||

नामभिर्बलिमन्त्रैश च नमस्कारसमन्वितैः । दद्याच्चतुष्पथे शूर्पे कुशानास्तीर्य सर्वतः ।।

nāmabhirbalimantraiś ca namaskārasamanvitaiḥ | dadyāccatuṣpathe śūrpe kuśānāstīrya sarvataḥ ||

कृताकृतांस्तण्डुलांश च पललौदनमेव च । मत्स्यान्पङ्कांस्तथैवामान पुष्पं चित्रं सुरां त्रिधा ।।

kṛtākṛtāṃstaṇḍulāṃś ca palalaudanameva ca | matsyānpaṅkāṃstathaivāmān puṣpaṃ citraṃ surāṃ tridhā ||

मूलकं पूरिकां पूपांस्तथैवैण्डविकास्रजः । दध्यन्नं पायसं पिष्टं मोदकं गुडमर्पयेत ।।

mūlakaṃ pūrikāṃ pūpāṃstathaivaiṇḍavikāsrajaḥ | dadhyannaṃ pāyasaṃ piṣṭaṃ modakaṃ guḍamarpayet ||

विनायकस्य जननीमुपतिष्ठेत्ततो ऽम्बिकां । दूर्वासर्षपपुष्पाणां दत्वार्घ्यं पूर्णमञ्जलिं ।।

vināyakasya jananīmupatiṣṭhettato 'mbikāṃ | dūrvāsarṣapapuṣpāṇāṃ datvārghyaṃ pūrṇamañjaliṃ ||

रूपं देहि यशो देहि सौभाग्यं सुभगे मम । पुत्रं देहि धनं देहि सर्वान कामांश च देहि मे ।।

rūpaṃ dehi yaśo dehi saubhāgyaṃ subhage mama | putraṃ dehi dhanaṃ dehi sarvān kāmāṃś ca dehi me ||

भोजयेद्ब्राह्मणान्दद्याद्वस्त्रयुग्मं गुरोरपि । विनायकं ग्रहान्प्रार्च्य श्रियं कर्मफलं लभेत ।।

bhojayedbrāhmaṇāndadyādvastrayugmaṃ gurorapi | vināyakaṃ grahānprārcya śriyaṃ karmaphalaṃ labhet ||