ऋग्यजुःसामाथर्वविधानं पुष्करोदितम । भुक्तिमुक्तिकरं जप्याद्धोमाद्रामाय तद्वदे ।।

ṛgyajuḥsāmātharvavidhānaṃ puṣkaroditam | bhuktimuktikaraṃ japyāddhomādrāmāya tadvade ||

प्रतिवेदन्तु कर्माणि कार्याणि प्रवदामि ते । प्रथमं ऋग्विधानं वै शृणु त्वं भुक्तिमुक्तिदम ।।

prativedantu karmāṇi kāryāṇi pravadāmi te | prathamaṃ ṛgvidhānaṃ vai śṛṇu tvaṃ bhuktimuktidam ||

अन्तर्जले तथा होमे जपती मनसेप्सितम । कामं करोति गायत्री प्राणायामाद्विशेषतः ।।

antarjale tathā home japatī manasepsitam | kāmaṃ karoti gāyatrī prāṇāyāmādviśeṣataḥ ||

गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ताशनो द्विज । बहुस्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः ।।

gāyatryā daśasāhasro japo naktāśano dvija | bahusnātasya tatraiva sarvakalmaṣanāśanaḥ ||

दशायुतानि जप्त्वाथ हविष्याशी स मुक्तिभाक । प्रणवो हि परं ब्रह्म तज्जपः सर्वपापहा ।।

daśāyutāni japtvātha haviṣyāśī sa muktibhāk | praṇavo hi paraṃ brahma tajjapaḥ sarvapāpahā ||

ओंकारशतजप्तन्तु नाभिमात्रोदके स्थितः । जलं पिवेत स सर्वैस्तु पापैर वै विप्रमुच्यते ।।

oṃkāraśatajaptantu nābhimātrodake sthitaḥ | jalaṃ pivet sa sarvaistu pāpair vai vipramucyate ||

मात्रात्रयं त्रयो वेदास्त्रयो देवास्त्रयो ऽग्नयः । महाव्याहृतयः सप्त लोका होमो ऽखिलाघहा ।।

mātrātrayaṃ trayo vedāstrayo devāstrayo 'gnayaḥ | mahāvyāhṛtayaḥ sapta lokā homo 'khilāghahā ||

गायत्री परमा जाप्या महाव्याहृतयस तथा । अन्तर्जले तथा राम प्रोक्तश चैवाघमर्षणः ।।

gāyatrī paramā jāpyā mahāvyāhṛtayas tathā | antarjale tathā rāma proktaś caivāghamarṣaṇaḥ ||

अग्निमीले पुरोहितं सूत्को ऽयं वह्निदैवतः । शिरसा धारयन वह्निं यो जपेत्परिवत्सरम ।।

agnimīle purohitaṃ sūtko 'yaṃ vahnidaivataḥ | śirasā dhārayan vahniṃ yo japetparivatsaram ||

होमं त्रिषवणं भैक्ष्यमनग्निज्वलनञ्चरेत । अतः परमृचः सप्त वाय्वाद्या याः प्रकीर्तिताः ।।

homaṃ triṣavaṇaṃ bhaikṣyamanagnijvalanañcaret | ataḥ paramṛcaḥ sapta vāyvādyā yāḥ prakīrtitāḥ ||

ता जपन प्रयतो नित्यमिष्टान कामान समश्नुते । मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसन्यमिति त्यचम ।।

tā japan prayato nityamiṣṭān kāmān samaśnute | medhākāmo japennityaṃ sadasanyamiti tyacam ||

अन्वयो यन्निमाः प्रोक्ताः नवर्चो मृत्युनाशनाः । शुनःशेफमृषिं बद्धः सन्निरुद्धो ऽथ वा जपेत ।।

anvayo yannimāḥ proktāḥ navarco mṛtyunāśanāḥ | śunaḥśephamṛṣiṃ baddhaḥ sanniruddho 'tha vā japet ||

मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदी वाप्यगदो भवेत । य इच्छेच्छाश्वतं कामं मित्रं प्राज्ञं पुरन्दरं ।।

mucyate sarvapāpebhyo gadī vāpyagado bhavet | ya icchecchāśvataṃ kāmaṃ mitraṃ prājñaṃ purandaraṃ ||

ऋग्भिः षोड्शभिः कुर्यादिन्द्रियस्येति दिने दिने । हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपन शत्रून प्रबाधते ।।

ṛgbhiḥ ṣoḍśabhiḥ kuryādindriyasyeti dine dine | hiraṇyastūpamityetajjapan śatrūn prabādhate ||

क्षेमी भवति चाध्वानो ये ते पन्था जपन नरः । रौद्रीभिःषड्भिरीशानं स्तूयाद्यो वै दिने दिने ।।

kṣemī bhavati cādhvāno ye te panthā japan naraḥ | raudrībhiḥṣaḍbhirīśānaṃ stūyādyo vai dine dine ||

चरुं वा कल्पयेद्रौद्रं तस्य शान्तिः परा भवेत । उदित्युदन्तमादित्यमुपतिष्ठन दिने दिने ।।

caruṃ vā kalpayedraudraṃ tasya śāntiḥ parā bhavet | udityudantamādityamupatiṣṭhan dine dine ||

क्षिपेज्जलाञ्जलीन सप्त मनोदुःखविनाशनं । द्विषन्तमित्यथार्धर्चं यद्विप्रान्तं जपन स्मरेत ।।

kṣipejjalāñjalīn sapta manoduḥkhavināśanaṃ | dviṣantamityathārdharcaṃ yadviprāntaṃ japan smaret ||

आगस्कृत सप्तरात्रेण विद्वेषमधिगच्छति । आरोग्यकामी रोगी वा प्रस्कन्नस्योत्तमं जपेत ।।

āgaskṛt saptarātreṇa vidveṣamadhigacchati | ārogyakāmī rogī vā praskannasyottamaṃ japet ||

उत्तमस्तस्य चार्धर्चो जपेद्वै विविधासने । उदयत्यायुरक्ष्यय्यं तेजो मध्यन्दिने जपेत ।।

uttamastasya cārdharco japedvai vividhāsane | udayatyāyurakṣyayyaṃ tejo madhyandine japet ||

अस्तं प्रतिगते सूर्ये द्विषन्तं प्रतिबाधते । न वयश्चेति सूक्तानि जपन शत्रून्नियच्छति ।।

astaṃ pratigate sūrye dviṣantaṃ pratibādhate | na vayaśceti sūktāni japan śatrūnniyacchati ||

एकादश सुपर्णस्य सर्वकामान्विनिर्दिशेत । आध्यात्मिकीः क इत्य एता जपन्मोक्षमवाप्नुयात ।।

ekādaśa suparṇasya sarvakāmānvinirdiśet | ādhyātmikīḥ ka ity etā japanmokṣamavāpnuyāt ||

आ नो भद्रा इत्य अनेन दीर्घमायुरवाप्नुयात । त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्येन्निशाकरं ।।

ā no bhadrā ity anena dīrghamāyuravāpnuyāt | tvaṃ someti ca sūktena navaṃ paśyenniśākaraṃ ||

उपतिष्ठेत समित्पाणिर्वासांस्याप्नोत्यसंशयं । आयुरीप्सन्निममिति कौत्स सूक्तं सदा जपेत ।।

upatiṣṭhet samitpāṇirvāsāṃsyāpnotyasaṃśayaṃ | āyurīpsannimamiti kautsa sūktaṃ sadā japet ||

आपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरं । यथा मुञ्चति चेषोकां तथा पापं प्रमुञ्चति ।।

āpanaḥ śośucaditi stutvā madhye divākaraṃ | yathā muñcati ceṣokāṃ tathā pāpaṃ pramuñcati ||

जातवेदस इत्य एतज्जपेत स्वस्त्ययनं पथि । भयैर विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयात गृहान ।।

jātavedasa ity etajjapet svastyayanaṃ pathi | bhayair vimucyate sarvaiḥ svastimānāpnuyāt gṛhān ||

व्युष्टायाञ्च तथा रात्र्यामेतद्दुःस्वप्ननाशनं । प्रमन्दिनेति सूयन्त्या जपेद्गर्भविमोचनं ।।

vyuṣṭāyāñca tathā rātryāmetadduḥsvapnanāśanaṃ | pramandineti sūyantyā japedgarbhavimocanaṃ ||

जपन्निन्द्रमिति स्नातो वैश्यदेवन्तु सप्तकं । मुञ्चत्याज्यं तथा जुह्वत सकलं किल्विषं नरः ।।

japannindramiti snāto vaiśyadevantu saptakaṃ | muñcatyājyaṃ tathā juhvat sakalaṃ kilviṣaṃ naraḥ ||

इमामिति जपन शश्वत कामानाप्नोत्यभीप्सितान । मानस्तोक इति द्वाभ्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ।।

imāmiti japan śaśvat kāmānāpnotyabhīpsitān | mānastoka iti dvābhyāṃ trirātropoṣitaḥ śuciḥ ||

औडुम्बरीश च जुहुयात्समिधश्चाज्यसंस्कृताः । छित्त्वा सर्वान्मृत्युपाशान जीवेद्रोगविवर्जितः ।।

auḍumbarīś ca juhuyātsamidhaścājyasaṃskṛtāḥ | chittvā sarvānmṛtyupāśān jīvedrogavivarjitaḥ ||

ऊर्ध्वबाहुरनेनैव स्तुत्वा सम्भुं तथैव च । मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः ।।

ūrdhvabāhuranenaiva stutvā sambhuṃ tathaiva ca | mānastoketi ca ṛcā śikhābandhe kṛte naraḥ ||

अघृष्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना । चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं भास्करं तथा ।।

aghṛṣyaḥ sarvabhūtānāṃ jāyate saṃśayaṃ vinā | citramityupatiṣṭheta trisandhyaṃ bhāskaraṃ tathā ||

समित्पाणिर्नरो नित्यमीप्सितं धनमाप्नुयात । अथ स्वप्नेति च जपन प्रातर्मध्यन्दिने दिने ।।

samitpāṇirnaro nityamīpsitaṃ dhanamāpnuyāt | atha svapneti ca japan prātarmadhyandine dine ||

दुःस्वप्नञ्चार्हते कृत्स्नं भोजनञ्चाप्नुयाच्छुभम । उभे पुमानिति तथा रक्षोघ्नः परिकीर्तितः ।।

duḥsvapnañcārhate kṛtsnaṃ bhojanañcāpnuyācchubham | ubhe pumāniti tathā rakṣoghnaḥ parikīrtitaḥ ||

उभे वासा इति ऋचो जपन कामानवाप्नुयात । न सागन्निति च जपन मुच्यते चाततायिनः ।।

ubhe vāsā iti ṛco japan kāmānavāpnuyāt | na sāganniti ca japan mucyate cātatāyinaḥ ||

कया शुभेति च जपन जातिश्रैष्ठमवाप्नुयात । इमन्नृसोममित्येतत सर्वान कामानवाप्नुयात ।।

kayā śubheti ca japan jātiśraiṣṭhamavāpnuyāt | imannṛsomamityetat sarvān kāmānavāpnuyāt ||

पितरित्युपतिष्ठेत नित्यमर्थमुपस्थितं । अग्ने नयेति सूक्तेन घृतहोमश च मार्गगः ।।

pitarityupatiṣṭheta nityamarthamupasthitaṃ | agne nayeti sūktena ghṛtahomaś ca mārgagaḥ ||

वीरान्नयमवाप्नोति सुश्लोकं यो जपेत सदा । कङ्कतो नेति सूक्तेन विषान सर्वान व्यपोहति ।।

vīrānnayamavāpnoti suślokaṃ yo japet sadā | kaṅkato neti sūktena viṣān sarvān vyapohati ||

यो जात इति सूक्तेन सर्वान कामानवाप्नुयात । गणानामिति सूक्तेन श्निग्धमाप्नोत्यनुत्तमं ।।

yo jāta iti sūktena sarvān kāmānavāpnuyāt | gaṇānāmiti sūktena śnigdhamāpnotyanuttamaṃ ||

यो मे राजन्नितीमान्तु दुःस्वप्नशमनीमृचं । अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छत्रूं समुत्थितं ।।

yo me rājannitīmāntu duḥsvapnaśamanīmṛcaṃ | adhvani prasthito yastu paśyecchatrūṃ samutthitaṃ ||

अप्रशस्तं प्रशस्तं वा कुविदङ्ग इमं जपेत । द्वाविंशकं जपन सूक्तमाध्यात्मिकमनुत्तमं ।।

apraśastaṃ praśastaṃ vā kuvidaṅga imaṃ japet | dvāviṃśakaṃ japan sūktamādhyātmikamanuttamaṃ ||

पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान कामान समश्नुते । कृणुष्वेति जपन सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः ।।

parvasu prayato nityamiṣṭān kāmān samaśnute | kṛṇuṣveti japan sūktaṃ juhvadājyaṃ samāhitaḥ ||

आरातीनां हरेत प्राणान रक्षांस्यपि विनाशयेत । उपतिष्ठेत स्वयं वह्निं परित्यृचा दिने दिने ।।

ārātīnāṃ haret prāṇān rakṣāṃsyapi vināśayet | upatiṣṭhet svayaṃ vahniṃ parityṛcā dine dine ||

तं रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः । हंसः शुचिः सदित्येतच्छुचिरीक्षेद्दिवाकरं ।।

taṃ rakṣati svayaṃ vahnirviśvato viśvatomukhaḥ | haṃsaḥ śuciḥ sadityetacchucirīkṣeddivākaraṃ ||

कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि । जुहुयात क्षेत्रमध्ये तु स्वनीस्वाहास्तु पञ्चभिः ।।

kṛṣiṃ prapadyamānastu sthālīpākaṃ yathāvidhi | juhuyāt kṣetramadhye tu svanīsvāhāstu pañcabhiḥ ||

इन्द्राय च मरुद्भ्यस्तु पर्जन्याय भगाय च । यथालिङ्गन्तु विहरेल्लाङ्गलन्तु कृषीबलः ।।

indrāya ca marudbhyastu parjanyāya bhagāya ca | yathāliṅgantu viharellāṅgalantu kṛṣībalaḥ ||

युक्तो धान्याय सीतायै सुनासीरमथोत्तरं । गन्धमाल्यैर नमस्कारैर यजेदेताश च देवताः ।।

yukto dhānyāya sītāyai sunāsīramathottaraṃ | gandhamālyair namaskārair yajedetāś ca devatāḥ ||

प्रवापने प्रलवने खलसीतापहारयोः । अमोघङ्कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः ।।

pravāpane pralavane khalasītāpahārayoḥ | amoghaṅkarma bhavati vardhate sarvadā kṛṣiḥ ||

समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात । विश्वानर इति द्वाभ्यां य ऋग्भ्यां वह्निमर्हति ।।

samudrāditi sūktena kāmānāpnoti pāvakāt | viśvānara iti dvābhyāṃ ya ṛgbhyāṃ vahnimarhati ||

स तरत्यापदः सर्वा यशः प्राप्नोति चाक्षयं । विपुलां श्रियमाप्नोति जयं प्राप्नोत्यनुत्तमं ।।

sa taratyāpadaḥ sarvā yaśaḥ prāpnoti cākṣayaṃ | vipulāṃ śriyamāpnoti jayaṃ prāpnotyanuttamaṃ ||

अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितं । प्रजाकामो जपेन्नित्यं वरुणदैवतत्रयं ।।

agne tvamiti ca stutvā dhanamāpnoti vāñchitaṃ | prajākāmo japennityaṃ varuṇadaivatatrayaṃ ||

स्वस्त्या त्रयं जपेत प्रातः सदा स्वस्त्ययनं महत । स्वस्ति पन्था इति प्रोच्य स्वस्तिमान व्रजते ऽध्वनि ।।

svastyā trayaṃ japet prātaḥ sadā svastyayanaṃ mahat | svasti panthā iti procya svastimān vrajate 'dhvani ||

विजिगीषुर्वनस्पते शत्रूणां व्याधितं भवेत । स्त्रिया गर्भप्रमूढाया गर्भमोक्षणमुत्तमं ।।

vijigīṣurvanaspate śatrūṇāṃ vyādhitaṃ bhavet | striyā garbhapramūḍhāyā garbhamokṣaṇamuttamaṃ ||

अच्छावदेति सूक्तञ्च वृष्टिकामः प्रयिओजयेत । निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति ।।

acchāvadeti sūktañca vṛṣṭikāmaḥ prayiojayet | nirāhāraḥ klinnavāsā na cireṇa pravarṣati ||

मनसः काम इत्य एतां पशुकामो नरो जपेत । कर्दमेन इति स्नायात्प्रजाकामः शुचिव्रतः ।।

manasaḥ kāma ity etāṃ paśukāmo naro japet | kardamena iti snāyātprajākāmaḥ śucivrataḥ ||

अश्वपूर्वा इति स्नायाद्राज्यकामस्तु मानवः । राहिते चर्मणि स्नायात ब्राह्मणस्तु यथाविधि ।।

aśvapūrvā iti snāyādrājyakāmastu mānavaḥ | rāhite carmaṇi snāyāt brāhmaṇastu yathāvidhi ||

राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च । दशसाहस्रिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः ।।

rājā carmaṇi vaiyāghre chāge vaiśyastathaiva ca | daśasāhasriko homaḥ pratyekaṃ parikīrtitaḥ ||

आगार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरं । उपतिष्ठेद्व्रजेच्चैव यदिच्छेत्ताः सदाक्षयाः ।।

āgāra iti sūktena goṣṭhe gāṃ lokamātaraṃ | upatiṣṭhedvrajeccaiva yadicchettāḥ sadākṣayāḥ ||

उपेतितिसृभीराज्ञो दुन्दुभिमभिमन्त्रयेत । तेजो बकञ्च प्राप्नोति शत्रुञ्चैव नियच्छति ।।

upetitisṛbhīrājño dundubhimabhimantrayet | tejo bakañca prāpnoti śatruñcaiva niyacchati ||

तृणपाणिर्जपेत्सूक्तुं रक्षोघ्नं दस्युन्भिर्वृतः । ये के च उमेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुराप्नुयात ।।

tṛṇapāṇirjapetsūktuṃ rakṣoghnaṃ dasyunbhirvṛtaḥ | ye ke ca umetyṛcaṃ japtvā dīrghamāyurāpnuyāt ||

जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गान्यभिमन्त्रयेत । यधा लिङ्गं ततो राजा विनिहन्ति रणे रिपून ।।

jīmūtasūktena tathā senāṅgānyabhimantrayet | yadhā liṅgaṃ tato rājā vinihanti raṇe ripūn ||

आग्नेयेति त्रिभिःसूक्तैर धनमाप्नोति चाक्षयं । अमीवहेति सूक्तेन भूतानि स्थापयेन्निशि ।।

āgneyeti tribhiḥsūktair dhanamāpnoti cākṣayaṃ | amīvaheti sūktena bhūtāni sthāpayenniśi ||

सबाधे विषमे दुर्गे बन्धा वा निर्गतः क्वचित । पलायन वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत ।।

sabādhe viṣame durge bandhā vā nirgataḥ kvacit | palāyan vā gṛhīto vā sūktametattathā japet ||

त्रिरात्रं नियतोपोष्य श्रापयेत पायसञ्चरुं । तेनाहुतिशतं पूर्णं जुहुयात त्र्यम्बकेत्यृचा ।।

trirātraṃ niyatopoṣya śrāpayet pāyasañcaruṃ | tenāhutiśataṃ pūrṇaṃ juhuyāt tryambaketyṛcā ||

समुद्दिश्य महादेवं जीवेदब्दशतं सुखं । तच्चक्षुरित्यृचा स्नात उपतिष्ठेद्दिवाकरं ।।

samuddiśya mahādevaṃ jīvedabdaśataṃ sukhaṃ | taccakṣurityṛcā snāta upatiṣṭheddivākaraṃ ||

उद्यन्तं मध्यगञ्चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः । इन्द्रा सोमेति सूक्तन्तु कथितं शत्रुनाशनं ।।

udyantaṃ madhyagañcaiva dīrghamāyurjijīviṣuḥ | indrā someti sūktantu kathitaṃ śatrunāśanaṃ ||

यस्य लुप्तं व्रतं मोहाद्व्रात्यैर वा संसृजेत्सह । उपोष्याज्यं स जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति ।।

yasya luptaṃ vrataṃ mohādvrātyair vā saṃsṛjetsaha | upoṣyājyaṃ sa juhuyāttvamagne vratapā iti ||

आदित्येत्यृक च सम्राजं जप्त्वा वादे जयी भवेत । महीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात ।।

ādityetyṛk ca samrājaṃ japtvā vāde jayī bhavet | mahīti ca catuṣkeṇa mucyate mahato bhayāt ||

ऋचं महीति जप्त्वा यदि ह्य एतत सर्वकामानवाप्नुयात । द्वाचत्वारिंशतिं चैन्द्रं जप्त्वा नाशयते रिपून ।।

ṛcaṃ mahīti japtvā yadi hy etat sarvakāmānavāpnuyāt | dvācatvāriṃśatiṃ caindraṃ japtvā nāśayate ripūn ||

वाचं महीति जप्त्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च । शन्नो भवेति द्वाभ्यान्तु भुक्त्वान्नं प्रयतः शुचिः ।।

vācaṃ mahīti japtvā ca prāpnotyārogyameva ca | śanno bhaveti dvābhyāntu bhuktvānnaṃ prayataḥ śuciḥ ||

हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिर नाभिभूयते । उत्तमेदमिति स्नातो हुत्त्वा शत्रुं प्रमापयेत ।।

hṛdayaṃ pāṇinā spṛṣṭvā vyādhibhir nābhibhūyate | uttamedamiti snāto huttvā śatruṃ pramāpayet ||

शन्नोग्न इति सूक्तेन हुतेनान्नमवाप्नुयात । कन्या वारर्षिसूक्तेन दिग्दोषाद्विप्रमुच्यते ।।

śannogna iti sūktena hutenānnamavāpnuyāt | kanyā vārarṣisūktena digdoṣādvipramucyate ||

यदत्य कव्येत्युदिते जप्ते ऽवश्यं जगद्भवेत । यद्वागिति च जप्तेन वाणी भवति संस्कृता ।।

yadatya kavyetyudite japte 'vaśyaṃ jagadbhavet | yadvāgiti ca japtena vāṇī bhavati saṃskṛtā ||

वाचो विदितमिति त्वेतां जपन वाचं समश्नुते । पवित्राणां पवित्रन्तु पावमान्येत्यृचो मताः ।।

vāco viditamiti tvetāṃ japan vācaṃ samaśnute | pavitrāṇāṃ pavitrantu pāvamānyetyṛco matāḥ ||

वैखानसा ऋचस्त्रिंशत्पवित्राः परमा मताः । ऋचो द्विषष्टिः प्रोक्ताश च परस्वेत्यृषिसत्तम ।।

vaikhānasā ṛcastriṃśatpavitrāḥ paramā matāḥ | ṛco dviṣaṣṭiḥ proktāś ca parasvetyṛṣisattama ||

सर्वकल्मषनाशाय पावनाय शिवाय च । स्वादिष्टयेतिसूक्तानां सप्तषष्टिरुदाहृता ।।

sarvakalmaṣanāśāya pāvanāya śivāya ca | svādiṣṭayetisūktānāṃ saptaṣaṣṭirudāhṛtā ||

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट । एतज्जपंश च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत ।।

daśottarāṇyṛcāñcaitāḥ pāvamānyaḥ śatāni ṣaṭ | etajjapaṃś ca juhvacca ghoraṃ mṛtyubhayaṃ jayet ||

आपोहिष्टेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्दने । प्रदेवन्नेति नियतो जपेच्च मरुधन्वसु ।।

āpohiṣṭeti vāristho japetpāpabhayārdane | pradevanneti niyato japecca marudhanvasu ||

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति । प्रावेयामित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि ।।

prāṇāntike bhaye prāpte kṣipramāyustu vindati | prāveyāmityṛcamekāṃ japecca manasā niśi ||

व्युष्टायामुदिते सूर्ये द्यूते जयमवाप्नुयात । मा प्रगामेति मूढश च पन्थानं पथि विन्दति ।।

vyuṣṭāyāmudite sūrye dyūte jayamavāpnuyāt | mā pragāmeti mūḍhaś ca panthānaṃ pathi vindati ||

क्षीणायुरिति मन्येत यङ्कञ्चित सुहृदं प्रियं । यत्तेयमिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत ।।

kṣīṇāyuriti manyeta yaṅkañcit suhṛdaṃ priyaṃ | yatteyamiti tu snātastasya mūrdhānamālabhet ||

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत । इदं मेध्येति जुहुयात घृतं प्राज्ञः सहस्रशः ।।

sahasrakṛtvaḥ pañcāhaṃ tenāyurvindate mahat | idaṃ medhyeti juhuyāt ghṛtaṃ prājñaḥ sahasraśaḥ ||

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश चतुष्पथे । वयः सुपर्ण इत्य एतां जपन वै विन्दते श्रियं ।।

paśukāmo gavāṃ goṣṭhe arthakāmaś catuṣpathe | vayaḥ suparṇa ity etāṃ japan vai vindate śriyaṃ ||

हविष्यन्तीयमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते । तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्धते तथा ।।

haviṣyantīyamabhyasya sarvapāpaiḥ pramucyate | tasya rogā vinaśyanti kāyāgnirvardhate tathā ||

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्वव्याधिविनाशनं । वृहस्पते अतीत्येतद्वृष्टिकामः प्रयोजयेत ।।

yā oṣadhayaḥ svastyayanaṃ sarvavyādhivināśanaṃ | vṛhaspate atītyetadvṛṣṭikāmaḥ prayojayet ||

सर्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस तथा । सूत सांकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितं ।।

sarvatreti parā śāntirjñeyā pratirathas tathā | sūta sāṃkāśyapannityaṃ prajākāmasya kīrtitaṃ ||

अहं रुद्रेति एतद्वाग्मी भवति मानवः । न योनौ जायते विद्वान जपन्रात्रीति रात्रिषु ।।

ahaṃ rudreti etadvāgmī bhavati mānavaḥ | na yonau jāyate vidvān japanrātrīti rātriṣu ||

रात्रिसूक्तं जपन्न्रात्री रात्रिं क्षेमी जयेन्नरः । कल्पयन्तीति च जपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं ।।

rātrisūktaṃ japannrātrī rātriṃ kṣemī jayennaraḥ | kalpayantīti ca japannityaṃ kṛttvārināśanaṃ ||

आयुष्यञ्चैव वर्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत । उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः ।।

āyuṣyañcaiva varcasyaṃ sūktaṃ dākṣāyaṇaṃ mahat | uta devā iti japedāmayaghnaṃ dhṛtavrataḥ ||

अयमग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति । अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्भयनाशनं ।।

ayamagne janityetajjapedagnibhaye sati | araṇyānītyaraṇyeṣu japettadbhayanāśanaṃ ||

ब्राह्म्नीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं ब्राह्मीं शतावरीं । पृथगद्भिर्घृतैर वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति ।।

brāhmnīmāsādya sūkte dve ṛcaṃ brāhmīṃ śatāvarīṃ | pṛthagadbhirghṛtair vātha medhāṃ lakṣmīñca vindati ||

मास इत्य असपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः । ब्रह्मणो ऽग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं ।।

māsa ity asapatnaghnaṃ saṃgrāmaṃ vijigīṣataḥ | brahmaṇo 'gniḥ saṃvidānaṃ garbhamṛtyunivāraṇaṃ ||

अपहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुस्वप्ननाशनं । येनेदमिति वैजप्त्वा समाधिं विन्दते परं ।।

apahīti japetsūktaṃ śucirdusvapnanāśanaṃ | yenedamiti vaijaptvā samādhiṃ vindate paraṃ ||

मयो भूर्वात इत्य एतत गवां स्वस्त्ययनं परं । शाम्बरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत ।।

mayo bhūrvāta ity etat gavāṃ svastyayanaṃ paraṃ | śāmbarīmindrajālaṃ vā māyāmetena vārayet ||

महीत्रीणामवरोस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत । अग्नये विद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं ।।

mahītrīṇāmavarostviti pathi svastyayanaṃ japet | agnaye vidviṣannevaṃ japecca ripunāśanaṃ ||

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताः । जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः ।।

vāstoṣpatena mantreṇa yajeta gṛhadevatāḥ | japasyaiṣa vidhiḥ prokto hute jñeyo viśeṣataḥ ||

होमान्ते दक्षिणा देया पापशान्तिर्हुतेन तु । हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः ।।

homānte dakṣiṇā deyā pāpaśāntirhutena tu | hutaṃ śāmyati cānnena annahemapradānataḥ ||

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युर्बहिःस्नानन्तु सर्वतः । सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो घृतं तथा ।।

viprāśiṣastvamoghāḥ syurbahiḥsnānantu sarvataḥ | siddhārthakā yavā dhānyaṃ payo ghṛtaṃ tathā ||

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु होमा वै सर्वकामदाः । समिधः कण्ठकिन्यश च राजिका रुधिरं विषं ।।

kṣīravṛkṣāstathedhmantu homā vai sarvakāmadāḥ | samidhaḥ kaṇṭhakinyaś ca rājikā rudhiraṃ viṣaṃ ||

अभिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पयः । दधि भैक्ष्यं फलं मूलमृग्विधानमुदाहृतं ।।

abhicāre tathā śailaṃ aśanaṃ śaktavaḥ payaḥ | dadhi bhaikṣyaṃ phalaṃ mūlamṛgvidhānamudāhṛtaṃ ||