एकाङ्गां दशगुर्दद्याद्दश दद्याच्च गोशती । शतं सहस्रगुर्दद्यात सर्वे तुल्यफला हि ते ।।

ekāṅgāṃ daśagurdadyāddaśa dadyācca gośatī | śataṃ sahasragurdadyāt sarve tulyaphalā hi te ||

प्रासादा यत्र सौवर्णा वसोर्धारा च यत्र सा । गन्धर्वाप्सरसो यत्र तत्र यान्ति सहस्रदाः ।।

prāsādā yatra sauvarṇā vasordhārā ca yatra sā | gandharvāpsaraso yatra tatra yānti sahasradāḥ ||

गवां शतप्रदानेन मुच्यते नरकार्णवात । दत्त्वा वत्सतरीं चैव स्वर्हलोके महीयते ।।

gavāṃ śatapradānena mucyate narakārṇavāt | dattvā vatsatarīṃ caiva svarhaloke mahīyate ||

गोदानादायुरारोग्यसौभाग्यस्वर्गमाप्नुयात । इन्द्रादिलोकपालानां या राजमहिषी शुभा ।।

godānādāyurārogyasaubhāgyasvargamāpnuyāt | indrādilokapālānāṃ yā rājamahiṣī śubhā ||

महिषीदानमाहात्म्यादस्तु मे सर्वकामदा । धर्मराजस्य साहाय्ये यस्याः पुत्रः प्रतिष्ठितः ।।

mahiṣīdānamāhātmyādastu me sarvakāmadā | dharmarājasya sāhāyye yasyāḥ putraḥ pratiṣṭhitaḥ ||

महिषासुरस्य जननी या सास्तु वरदा मम । महिषीदानाच्च सौभाग्यं वृषदानाद्दिवं व्रजेत ।।

mahiṣāsurasya jananī yā sāstu varadā mama | mahiṣīdānācca saubhāgyaṃ vṛṣadānāddivaṃ vrajet ||

संयुक्तहलपङ्क्त्याख्यं दानं सर्वफलप्रदं । पङ्क्तिर्दशहला प्रोक्ता दारुजा वृषसंयुता ।।

saṃyuktahalapaṅktyākhyaṃ dānaṃ sarvaphalapradaṃ | paṅktirdaśahalā proktā dārujā vṛṣasaṃyutā ||

सौवर्णपट्टसन्नद्धान्दत्त्वा स्वर्गे महीयते । दशानां कपिलानां तु दत्तानां ज्येष्ठपुष्करे ।।

sauvarṇapaṭṭasannaddhāndattvā svarge mahīyate | daśānāṃ kapilānāṃ tu dattānāṃ jyeṣṭhapuṣkare ||

तत फलञ्चाक्षयं प्रोक्तं वृषभस्य तु मोक्षणे । धर्मो ऽसित्वञ्चतुष्पादश चतस्रस्ते प्रिया इमाः ।।

tat phalañcākṣayaṃ proktaṃ vṛṣabhasya tu mokṣaṇe | dharmo 'sitvañcatuṣpādaś catasraste priyā imāḥ ||

नमो ब्रह्मण्यदेवेश पितृभूतर्षिपोषक । त्वयि मुक्ते ऽक्षया लोका मम सन्तु निरामयाः ।।

namo brahmaṇyadeveśa pitṛbhūtarṣipoṣaka | tvayi mukte 'kṣayā lokā mama santu nirāmayāḥ ||

मा मे ऋणो ऽस्तु दैवत्यो भौतः पैत्रो ऽथ मानुषः । धर्मस्त्वं त्वत्प्रपन्नस्य या गतिः सास्तु मे ध्रुवा ।।

mā me ṛṇo 'stu daivatyo bhautaḥ paitro 'tha mānuṣaḥ | dharmastvaṃ tvatprapannasya yā gatiḥ sāstu me dhruvā ||

अङ्गयेच्चक्रशूलाभ्यां मन्त्रेणानेन चोत्सृजेत । एकादशाहे प्रेतस्य यस्य चोत्सृज्यते वृषः ।।

aṅgayeccakraśūlābhyāṃ mantreṇānena cotsṛjet | ekādaśāhe pretasya yasya cotsṛjyate vṛṣaḥ ||

मुच्यते प्रेतलोकात्तु षण्मासे चाव्दिकादिषु । दशहस्तेन कुण्डेन त्रिंशत्कुण्डान्निवर्तनं ।।

mucyate pretalokāttu ṣaṇmāse cāvdikādiṣu | daśahastena kuṇḍena triṃśatkuṇḍānnivartanaṃ ||

तान्येव दशविस्ताराद्गोचर्मे तत्प्रदो ऽघभित । गोभूहिरण्यसंयुक्तं कृष्णाजिनन्तु यो ऽर्पयेत ।।

tānyeva daśavistārādgocarme tatprado 'ghabhit | gobhūhiraṇyasaṃyuktaṃ kṛṣṇājinantu yo 'rpayet ||

सर्वदुष्कृतकर्मापि सायुज्यं ब्रह्मणो व्रजेत । भाजनन्तिलसम्पूर्णं मधुना पूर्णमेव च ।।

sarvaduṣkṛtakarmāpi sāyujyaṃ brahmaṇo vrajet | bhājanantilasampūrṇaṃ madhunā pūrṇameva ca ||

दद्यात कृष्णतिलानाञ्च प्रस्थमेकञ्च मागधं । शय्यां दत्त्वा तु सगुणां भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात ।।

dadyāt kṛṣṇatilānāñca prasthamekañca māgadhaṃ | śayyāṃ dattvā tu saguṇāṃ bhuktimuktimavāpnuyāt ||

हैमीं प्रतिकृतिं कृत्वा दत्त्वा स्वर्गस तथात्मनः । विपुलन्तु गृहं कृत्वा दत्त्वा स्याद्भुक्तिमुक्तिभाक ।।

haimīṃ pratikṛtiṃ kṛtvā dattvā svargas tathātmanaḥ | vipulantu gṛhaṃ kṛtvā dattvā syādbhuktimuktibhāk ||

गृहं मठं सभां स्वर्गी दत्त्वा स्याच्च प्रतिश्रियं । दत्त्वा कृत्वा गोगृहञ्च निष्पापः स्वर्गमाप्नुयात ।।

gṛhaṃ maṭhaṃ sabhāṃ svargī dattvā syācca pratiśriyaṃ | dattvā kṛtvā gogṛhañca niṣpāpaḥ svargamāpnuyāt ||

यममाहिषदानात्तु निष्पापः स्वर्गमाप्नुयात । ब्रह्मा हरो हरिर्देवैर मध्ये च यमदूतकः ।।

yamamāhiṣadānāttu niṣpāpaḥ svargamāpnuyāt | brahmā haro harirdevair madhye ca yamadūtakaḥ ||

पाशी तस्य शिरश्छित्त्वा तं दद्यात स्वर्गभाग्भवेत । त्रिमुखाख्यमिदं दानं गृहीत्वा तु द्विजो ऽघभाक ।।

pāśī tasya śiraśchittvā taṃ dadyāt svargabhāgbhavet | trimukhākhyamidaṃ dānaṃ gṛhītvā tu dvijo 'ghabhāk ||

चक्रं रूप्यमयं कृत्वा के धृत्वा तत प्रदापयेत । हेमयुक्तं द्विजायैतत कालचक्रमिदम्महत ।।

cakraṃ rūpyamayaṃ kṛtvā ke dhṛtvā tat pradāpayet | hemayuktaṃ dvijāyaitat kālacakramidammahat ||

आत्मतुल्यन्तु यो लौहं ददेन्न नरकं व्रजेत । पञ्चाशत्पलसंयुक्तं लौहदण्डं तु यो ऽर्पयेत ।।

ātmatulyantu yo lauhaṃ dadenna narakaṃ vrajet | pañcāśatpalasaṃyuktaṃ lauhadaṇḍaṃ tu yo 'rpayet ||

वस्त्रेणाच्छाद्य विप्राय यमदण्डो न विद्यते । मूलं फलादि वा द्रव्यं संहतं वाथ चैकशः ।।

vastreṇācchādya viprāya yamadaṇḍo na vidyate | mūlaṃ phalādi vā dravyaṃ saṃhataṃ vātha caikaśaḥ ||

मृत्युज्जयं समुद्दिश्य दद्यादायुर्विवर्धये । पुमान कृष्णतिलैः कार्यो रौप्यदन्तः सुवर्णदृक ।।

mṛtyujjayaṃ samuddiśya dadyādāyurvivardhaye | pumān kṛṣṇatilaiḥ kāryo raupyadantaḥ suvarṇadṛk ||

खड्गोद्यतकरो दीर्घो जवाकुसुममण्डलः । रक्ताम्वरधरः स्रग्वी शङ्कमालाविभूषितः ।।

khaḍgodyatakaro dīrgho javākusumamaṇḍalaḥ | raktāmvaradharaḥ sragvī śaṅkamālāvibhūṣitaḥ ||

उपानद्युगयुक्ताङ्घ्रिः कृष्णकम्बलपार्श्वकः । गृहीतमांसपिण्डश च वामे वै कालपूरुषः ।।

upānadyugayuktāṅghriḥ kṛṣṇakambalapārśvakaḥ | gṛhītamāṃsapiṇḍaś ca vāme vai kālapūruṣaḥ ||

सम्पूज्य तञ्च गन्धाद्यैः ब्राह्मणायोपपादयेत । मरणव्याधिहीनः स्याद्राजराजेश्वरो भवेत ।।

sampūjya tañca gandhādyaiḥ brāhmaṇāyopapādayet | maraṇavyādhihīnaḥ syādrājarājeśvaro bhavet ||

गोवृषौ तु द्विजे दत्त्वा भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । रेवन्ताधिष्ठितञ्चाश्वं हैमं दत्त्वा न मृत्य्भाक ।।

govṛṣau tu dvije dattvā bhuktimuktimavāpnuyāt | revantādhiṣṭhitañcāśvaṃ haimaṃ dattvā na mṛtybhāk ||

घण्टादिपूर्णमप्येकं दत्त्वा स्याद्भुक्तिमुक्तिभाक । सर्वान कामानवाप्नोति यः प्रयच्छति काञ्चनं ।।

ghaṇṭādipūrṇamapyekaṃ dattvā syādbhuktimuktibhāk | sarvān kāmānavāpnoti yaḥ prayacchati kāñcanaṃ ||

सुवर्णे दीयमाने तु रजतं दक्षिणेष्यते । अन्येषामपि दानानां सुवर्णं दक्षिणा स्मृता ।।

suvarṇe dīyamāne tu rajataṃ dakṣiṇeṣyate | anyeṣāmapi dānānāṃ suvarṇaṃ dakṣiṇā smṛtā ||

सुवर्णं रजतं ताम्रं तण्डुलं धान्यमेव च । नित्यश्राद्धं देवपूजा सर्वमेतददक्षिणं ।।

suvarṇaṃ rajataṃ tāmraṃ taṇḍulaṃ dhānyameva ca | nityaśrāddhaṃ devapūjā sarvametadadakṣiṇaṃ ||

रजतं दक्षिणा पित्रे धर्मकामार्थसाधनं । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमुक्तावसूनि च ।।

rajataṃ dakṣiṇā pitre dharmakāmārthasādhanaṃ | suvarṇaṃ rajataṃ tāmraṃ maṇimuktāvasūni ca ||

सर्वमेतन्महाप्राज्ञो ददाति वसुधान्ददत । पितॄंश च पितृलोकस्थान देवस्थाने च देवताः ।।

sarvametanmahāprājño dadāti vasudhāndadat | pitṝṃś ca pitṛlokasthān devasthāne ca devatāḥ ||

सन्तर्पयति शान्तात्मा यो ददाति वसुन्धराम । खर्वटं खेटकं वापि ग्रामं वा शस्यशालिनं ।।

santarpayati śāntātmā yo dadāti vasundharām | kharvaṭaṃ kheṭakaṃ vāpi grāmaṃ vā śasyaśālinaṃ ||

निवर्तनशतं वापि तदर्धं वा गृहादिकं । अपि गोचर्ममात्राम्बा दत्त्वोर्वीं सर्वभाग भवेत ।।

nivartanaśataṃ vāpi tadardhaṃ vā gṛhādikaṃ | api gocarmamātrāmbā dattvorvīṃ sarvabhāg bhavet ||

तैलविन्दुर्यथा चाप्सु प्रसर्पेद भूगतं तथा । सर्वेषामेवदानानमेकजन्मानुगं फलं ।।

tailavinduryathā cāpsu prasarped bhūgataṃ tathā | sarveṣāmevadānānamekajanmānugaṃ phalaṃ ||

हाटकक्षितिगौरीणां सप्तजन्मानुगं फलं । त्रिसप्तकुलमुद्धृत्य कन्यादो ब्रह्मलोकभाक ।।

hāṭakakṣitigaurīṇāṃ saptajanmānugaṃ phalaṃ | trisaptakulamuddhṛtya kanyādo brahmalokabhāk ||

गजं सदक्षिणं दत्त्वा निर्मलः स्वर्गभाग भवेत । अश्वं दत्त्वायुरारोग्यसौभाग्यस्वर्गमाप्नुयात ।।

gajaṃ sadakṣiṇaṃ dattvā nirmalaḥ svargabhāg bhavet | aśvaṃ dattvāyurārogyasaubhāgyasvargamāpnuyāt ||

दासीं दत्त्वा द्विजेन्द्राय अप्सरोलोकमाप्नुयात । दत्त्वा ताम्रमयीं स्थालीं पलानां पञ्चभिः शतैः ।।

dāsīṃ dattvā dvijendrāya apsarolokamāpnuyāt | dattvā tāmramayīṃ sthālīṃ palānāṃ pañcabhiḥ śataiḥ ||

अर्धैस्तदर्धैर अर्धैर वा भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । शकटं वृषसंयुक्तं दत्त्वा यानेन नाकभाक ।।

ardhaistadardhair ardhair vā bhuktimuktimavāpnuyāt | śakaṭaṃ vṛṣasaṃyuktaṃ dattvā yānena nākabhāk ||

वस्त्रदानाल्लभेदायुरारोग्यं स्वर्गमक्षयं । धान्यगोधूमकलमयवादीन स्वर्गभाग ददत ।।

vastradānāllabhedāyurārogyaṃ svargamakṣayaṃ | dhānyagodhūmakalamayavādīn svargabhāg dadat ||

आसनं तैजसं पात्रं लवणं गन्धचन्दनं । धूपं दीपञ्च ताम्वूलं लोहं रूप्यञ्च रत्नकं ।।

āsanaṃ taijasaṃ pātraṃ lavaṇaṃ gandhacandanaṃ | dhūpaṃ dīpañca tāmvūlaṃ lohaṃ rūpyañca ratnakaṃ ||

दिव्यानि नानाद्रव्याणि दत्त्वा स्याद भुक्तिमुक्तिभाक । तिलांश च तिलपात्रञ्च दत्त्वा स्वर्गमवाप्नुयात ।।

divyāni nānādravyāṇi dattvā syād bhuktimuktibhāk | tilāṃś ca tilapātrañca dattvā svargamavāpnuyāt ||

अन्नदानात परं नास्ति न भूतं न भविष्यति । हस्त्यश्वरथदानानि दासीदासगृहाणि च ।।

annadānāt paraṃ nāsti na bhūtaṃ na bhaviṣyati | hastyaśvarathadānāni dāsīdāsagṛhāṇi ca ||

अन्नदानस्य सर्वाणि कलां नार्हन्ति षोडशीं । कृत्वापि सुमहत्पापं यः पश्चादन्नदो भवेत ।।

annadānasya sarvāṇi kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīṃ | kṛtvāpi sumahatpāpaṃ yaḥ paścādannado bhavet ||

सर्वपापविनिर्मुक्तो लोकानाप्नोति चाक्षयान । पानीयञ्च प्रपान्दत्त्वा भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात ।।

sarvapāpavinirmukto lokānāpnoti cākṣayān | pānīyañca prapāndattvā bhuktimuktimavāpnuyāt ||

अग्निं काष्ठञ्च मार्गादौ दत्त्वा दीप्त्यादिमाप्नुयात । देवगन्धर्वनारीभिर्विमाने सेव्यते दिवि ।।

agniṃ kāṣṭhañca mārgādau dattvā dīptyādimāpnuyāt | devagandharvanārībhirvimāne sevyate divi ||

घृतं तैकञ्च लवणं दत्त्वा सर्वमवाप्नुयात । छत्रोपानहकाष्ठादि दत्त्वा स्वर्गे सुखी वसेत ।।

ghṛtaṃ taikañca lavaṇaṃ dattvā sarvamavāpnuyāt | chatropānahakāṣṭhādi dattvā svarge sukhī vaset ||

प्रतिपत्तिथिमुख्येषु विष्कुम्भादिकयोगके । चैत्रादौ वत्सरादौ च अश्विन्यादौ हरिं हरं ।।

pratipattithimukhyeṣu viṣkumbhādikayogake | caitrādau vatsarādau ca aśvinyādau hariṃ haraṃ ||

ब्रह्माणं लोकपालादीन प्रार्च्य दानं महाफलं । वृक्षारामान भोजनादीन मार्गसंवाहनादिकान ।।

brahmāṇaṃ lokapālādīn prārcya dānaṃ mahāphalaṃ | vṛkṣārāmān bhojanādīn mārgasaṃvāhanādikān ||

पादाभ्यङ्गादिकं दत्त्वा भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । त्रीणि तुल्यफलानीह गावः पृथ्वी सरस्वती ।।

pādābhyaṅgādikaṃ dattvā bhuktimuktimavāpnuyāt | trīṇi tulyaphalānīha gāvaḥ pṛthvī sarasvatī ||

व्राह्मीं सरस्वतीन्दत्त्वा निर्मलो ब्रह्मलोकभाक । सप्तद्वीपमहीदः स ब्रह्मज्ञानं ददाति यः ।।

vrāhmīṃ sarasvatīndattvā nirmalo brahmalokabhāk | saptadvīpamahīdaḥ sa brahmajñānaṃ dadāti yaḥ ||

अभयं सर्वभूतेभ्यो यो दद्यात सर्वभाङ नरः । पुराणं भारतं वापि रामायणमथापि वा ।।

abhayaṃ sarvabhūtebhyo yo dadyāt sarvabhāṅ naraḥ | purāṇaṃ bhārataṃ vāpi rāmāyaṇamathāpi vā ||

लिखित्वा पुस्तकं दत्त्वा भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । वेदशास्त्रं नृत्यगीतं यो ऽध्यापयति नाकभाक ।।

likhitvā pustakaṃ dattvā bhuktimuktimavāpnuyāt | vedaśāstraṃ nṛtyagītaṃ yo 'dhyāpayati nākabhāk ||

वित्तं दद्यादुपाध्याये छात्राणां भोजनादिकं । किमदत्तं भवेत्तेन धर्मकामादिदर्शिना ।।

vittaṃ dadyādupādhyāye chātrāṇāṃ bhojanādikaṃ | kimadattaṃ bhavettena dharmakāmādidarśinā ||

वाजपेयसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत फलं । तत्फलं सर्वमाप्नोति विद्यादानन्न संशयः ।।

vājapeyasahasrasya samyagdattasya yat phalaṃ | tatphalaṃ sarvamāpnoti vidyādānanna saṃśayaḥ ||

शिवालये विष्णुगृहे सूर्यस्य भवने तथा । सर्वदानप्रदः स स्यात पुस्तकं वाचयेत्तु यः ।।

śivālaye viṣṇugṛhe sūryasya bhavane tathā | sarvadānapradaḥ sa syāt pustakaṃ vācayettu yaḥ ||

त्रैलोक्ये चतुरो वर्णाश चत्वारश्चाश्रमाः पृथक । ब्रह्माद्या देवताः सर्वा विद्यादाने प्रतिष्ठताः ।।

trailokye caturo varṇāś catvāraścāśramāḥ pṛthak | brahmādyā devatāḥ sarvā vidyādāne pratiṣṭhatāḥ ||

विद्या कामदुघा धेनुर्विद्या चक्षुरनुत्तमं । उपवेदप्रदानेन गन्धर्वैः सह मोदते ।।

vidyā kāmadughā dhenurvidyā cakṣuranuttamaṃ | upavedapradānena gandharvaiḥ saha modate ||

वेदाङ्गानाञ्च दानेन स्वर्गलोकमवाप्नुयात । धर्मशास्त्रप्रदानेन धर्मेण सह मोदते ।।

vedāṅgānāñca dānena svargalokamavāpnuyāt | dharmaśāstrapradānena dharmeṇa saha modate ||

सिद्धान्तानां प्रदानेन मोक्षमाप्नोत्यसंशयं । विद्यादानमवाप्नोति प्रदानात पुस्तकस्य तु ।।

siddhāntānāṃ pradānena mokṣamāpnotyasaṃśayaṃ | vidyādānamavāpnoti pradānāt pustakasya tu ||

शास्त्राणि च पुराणानि दत्त्वा सर्वमवाप्नुयात । शिष्यांश च शिक्षयेद्यस्तु पुण्डलीकफलं लभेत ।।

śāstrāṇi ca purāṇāni dattvā sarvamavāpnuyāt | śiṣyāṃś ca śikṣayedyastu puṇḍalīkaphalaṃ labhet ||

येन जीवति तद्दत्त्वा फलस्यान्तो न विद्यते । लोके स्रेष्ठतमं सर्वमात्मनश्चापि यत प्रियं ।।

yena jīvati taddattvā phalasyānto na vidyate | loke sreṣṭhatamaṃ sarvamātmanaścāpi yat priyaṃ ||

सर्वं पितॄणां दातव्यं तेषामेवाक्षयार्थिना । विष्णुं रुद्रं पद्मयोनिं देवीविघ्नेश्वरादिकान ।।

sarvaṃ pitṝṇāṃ dātavyaṃ teṣāmevākṣayārthinā | viṣṇuṃ rudraṃ padmayoniṃ devīvighneśvarādikān ||

पूजयित्वा प्रदद्याद्यः पूजाद्रव्यं स सर्वभाक । देवालयं च प्रतिमां कारयत सर्वमाप्नुयात ।।

pūjayitvā pradadyādyaḥ pūjādravyaṃ sa sarvabhāk | devālayaṃ ca pratimāṃ kārayat sarvamāpnuyāt ||

सम्मार्जनं चोपलेपं कुर्वन स्यान्निर्मलः पुमान । नानामण्डलकार्यग्रे मण्डलाधिपतिर्भवेत ।।

sammārjanaṃ copalepaṃ kurvan syānnirmalaḥ pumān | nānāmaṇḍalakāryagre maṇḍalādhipatirbhavet ||

गन्धं पुष्पं धूपदीपं नैवेद्यञ्च प्रदक्षिणं । घण्टाध्वजवितानञ्च प्रेक्षणं वाद्यगौतकं ।।

gandhaṃ puṣpaṃ dhūpadīpaṃ naivedyañca pradakṣiṇaṃ | ghaṇṭādhvajavitānañca prekṣaṇaṃ vādyagautakaṃ ||

वस्त्रादिदत्त्वादेवाय भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । कस्तूरिकां शिह्लकञ्च श्रीखण्डमगुरून्तथा ।।

vastrādidattvādevāya bhuktimuktimavāpnuyāt | kastūrikāṃ śihlakañca śrīkhaṇḍamagurūntathā ||

कर्पूरञ्च तथामुस्तं गुग्गुलुं विजयं ददेत । घृतप्रस्थेन संस्थाप्य सङ्क्रान्त्यादौ स सर्वभाक ।।

karpūrañca tathāmustaṃ gugguluṃ vijayaṃ dadet | ghṛtaprasthena saṃsthāpya saṅkrāntyādau sa sarvabhāk ||

स्नानं पलशतं ज्ञेयमभ्यङ्गं पञ्चविंशतिः । पलानान्तु सहस्रेण महास्नानं प्रकीर्तितं ।।

snānaṃ palaśataṃ jñeyamabhyaṅgaṃ pañcaviṃśatiḥ | palānāntu sahasreṇa mahāsnānaṃ prakīrtitaṃ ||

दशापराधास्तोयेन क्षीरेण स्नापनाच्छतं । सहस्रं पयसा दध्ना घृतेनायुतमिष्यते ।।

daśāparādhāstoyena kṣīreṇa snāpanācchataṃ | sahasraṃ payasā dadhnā ghṛtenāyutamiṣyate ||

दासीदासमलङ्कारं गोभूम्यश्वगजादिकं । देवाय दत्त्वा सौभाग्यं धनायुष्मान व्रजेद्दिवं ।।

dāsīdāsamalaṅkāraṃ gobhūmyaśvagajādikaṃ | devāya dattvā saubhāgyaṃ dhanāyuṣmān vrajeddivaṃ ||