अगस्त्यो भगवान्विष्णुस्तमभ्यर्च्याप्नुयाद्धरिं । अप्राप्ते भास्करे कन्यां सत्रिभागैस्त्रिभिर्दिनैः ।।

agastyo bhagavānviṣṇustamabhyarcyāpnuyāddhariṃ | aprāpte bhāskare kanyāṃ satribhāgaistribhirdinaiḥ ||

अर्घ्यं दद्यादगस्त्याय पूजयित्वा ह्य उपोषितः । काशपुष्पमयीं मूर्तिं प्रदोषे विन्यसेद घटे ।।

arghyaṃ dadyādagastyāya pūjayitvā hy upoṣitaḥ | kāśapuṣpamayīṃ mūrtiṃ pradoṣe vinyased ghaṭe ||

मुनेर्यजेत्तां कुम्भस्थां रात्रौ कुर्यात प्रजागरं । अगस्त्य मिनिशार्दूल तेजोराशे महामते ।।

muneryajettāṃ kumbhasthāṃ rātrau kuryāt prajāgaraṃ | agastya miniśārdūla tejorāśe mahāmate ||

इमां मम कृतां पूजां गृह्णीष्व प्रियया सह । आवाह्यार्घ्ये च सम्मुख्यं प्रार्चयेच्चन्दनादिना ।।

imāṃ mama kṛtāṃ pūjāṃ gṛhṇīṣva priyayā saha | āvāhyārghye ca sammukhyaṃ prārcayeccandanādinā ||

जलाशयसमीपे तु प्रातर्नीत्वार्घ्यमर्पयेत । काशपुष्पप्रतीकाश अग्निमारुतसम्भव ।।

jalāśayasamīpe tu prātarnītvārghyamarpayet | kāśapuṣpapratīkāśa agnimārutasambhava ||

मित्रावरुणयोः पुत्र कुम्भयोने नमो ऽस्तु ते । आतापिर्भक्षितो येन वातापिश च महासुरः ।।

mitrāvaruṇayoḥ putra kumbhayone namo 'stu te | ātāpirbhakṣito yena vātāpiś ca mahāsuraḥ ||

समुद्रः शोषितो येन सो ऽगस्त्यः सम्मुखो ऽस्तु मे । अगस्तिं प्रार्थयिष्यामि कर्मणा मनसा गिरा ।।

samudraḥ śoṣito yena so 'gastyaḥ sammukho 'stu me | agastiṃ prārthayiṣyāmi karmaṇā manasā girā ||

अर्चयिस्याम्यहं मैत्रं परलोकाभिकाङ्क्षया । द्वीपान्तरसमुत्पन्नं देवानां परमं प्रियं ।।

arcayisyāmyahaṃ maitraṃ paralokābhikāṅkṣayā | dvīpāntarasamutpannaṃ devānāṃ paramaṃ priyaṃ ||

राजानं सर्ववृक्षाणां चन्दनं प्रतिगृह्यतां । धर्मार्थकाममोक्षाणां भाजनी पापनाशनी ।।

rājānaṃ sarvavṛkṣāṇāṃ candanaṃ pratigṛhyatāṃ | dharmārthakāmamokṣāṇāṃ bhājanī pāpanāśanī ||

सौभाग्यारोग्यलक्ष्मीदा पुष्पमाला प्रगृह्यतां । धूपो ऽयं गृह्यतां देव भक्तिं मे ह्य अचलाङ्कुरु ।।

saubhāgyārogyalakṣmīdā puṣpamālā pragṛhyatāṃ | dhūpo 'yaṃ gṛhyatāṃ deva bhaktiṃ me hy acalāṅkuru ||

ईप्सितं मे वरं देहि परत्र च शुभाङ्गतिं । सुरासुरैर्मुनिश्रेष्ठ सर्वकामफलप्रद ।।

īpsitaṃ me varaṃ dehi paratra ca śubhāṅgatiṃ | surāsurairmuniśreṣṭha sarvakāmaphalaprada ||

वस्त्रव्रीहिफलैर्हेम्ना दत्तस्त्वर्घ्यो ह्य अयं मया । अगस्त्यं बोधयिष्यामि यन्मया मनसोद्धृतं ।।

vastravrīhiphalairhemnā dattastvarghyo hy ayaṃ mayā | agastyaṃ bodhayiṣyāmi yanmayā manasoddhṛtaṃ ||

फलैरर्घ्यं प्रदास्यामि गृहाणार्घ्यं महामुने । बलमीहमानः । जगाम ।।

phalairarghyaṃ pradāsyāmi gṛhāṇārghyaṃ mahāmune | balamīhamānaḥ | jagāma ||

राजपुत्रि नमस्तुभ्यं मुनिपत्नी महाव्रते । अर्घ्यं गृह्णीष्व देवेशि लोपामुद्रे यशस्विनि ।।

rājaputri namastubhyaṃ munipatnī mahāvrate | arghyaṃ gṛhṇīṣva deveśi lopāmudre yaśasvini ||

पञ्चरत्नसमायुक्तं हेमरूप्यसमन्वितं । सप्तधान्यवृतं पात्रं दधिचन्दनसंयुतं ।।

pañcaratnasamāyuktaṃ hemarūpyasamanvitaṃ | saptadhānyavṛtaṃ pātraṃ dadhicandanasaṃyutaṃ ||

अर्घ्यं दद्यादगस्त्याय स्त्रीशूद्राणामवैदिकं । अगस्त्य मुनिशार्दूल तेजोराशे च सर्वद ।।

arghyaṃ dadyādagastyāya strīśūdrāṇāmavaidikaṃ | agastya muniśārdūla tejorāśe ca sarvada ||

इमां मम कृतां पूजां गृहीत्वा व्रज शान्तये । त्यजेदगस्त्र्यमुद्दिश्य धान्यमेकं फलं रसं ।।

imāṃ mama kṛtāṃ pūjāṃ gṛhītvā vraja śāntaye | tyajedagastryamuddiśya dhānyamekaṃ phalaṃ rasaṃ ||

ततो ऽन्नं भोजयेद्विप्रान घृतपायसमोदकान । गां वासांसि सुवर्णञ्च तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणां ।।

tato 'nnaṃ bhojayedviprān ghṛtapāyasamodakān | gāṃ vāsāṃsi suvarṇañca tebhyo dadyācca dakṣiṇāṃ ||

घृतपायसयुक्तेन पात्रेणाच्छादिताननं । सहिरण्यञ्च तं कुम्भं ब्राह्मणायोपकल्पयेत ।।

ghṛtapāyasayuktena pātreṇācchāditānanaṃ | sahiraṇyañca taṃ kumbhaṃ brāhmaṇāyopakalpayet ||

सप्तवर्षाणि दत्वार्घ्यं सर्वे सर्वमवाप्नुयुः । नीरा पुत्रांश च सौभाग्यं पतिं कन्या नृपोद्भवं ।।

saptavarṣāṇi datvārghyaṃ sarve sarvamavāpnuyuḥ | nīrā putrāṃś ca saubhāgyaṃ patiṃ kanyā nṛpodbhavaṃ ||