दीपदानव्रतं वक्ष्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकं । देवद्विजातिकगृहे दीपदो ऽब्दं स सर्वभाक ।।

dīpadānavrataṃ vakṣye bhuktimuktipradāyakaṃ | devadvijātikagṛhe dīpado 'bdaṃ sa sarvabhāk ||

चतुर्मासं विष्णुलोकी कार्त्तिके स्वर्गलोक्यपि । दीपदानात परं नास्ति न भूतं न भविष्यति ।।

caturmāsaṃ viṣṇulokī kārttike svargalokyapi | dīpadānāt paraṃ nāsti na bhūtaṃ na bhaviṣyati ||

दीपेनायुष्यचक्षुष्मान्दीपाल्लक्ष्मीसुतादिकं । सौभाग्यं दीपदः प्राप्य स्वर्गलोके नहीयते ।।

dīpenāyuṣyacakṣuṣmāndīpāllakṣmīsutādikaṃ | saubhāgyaṃ dīpadaḥ prāpya svargaloke nahīyate ||

विदर्भराजदुहिता ललिता दीपदात्मभाक । चारुधर्मक्ष्मापपत्नी शतभार्याधिकाभवत ।।

vidarbharājaduhitā lalitā dīpadātmabhāk | cārudharmakṣmāpapatnī śatabhāryādhikābhavat ||

ददौ दीपसहस्रं सा विष्णोरायतने सती । पृष्टा सा दीपमाहात्म्यं सपत्नीभ्य उवाच ह ।।

dadau dīpasahasraṃ sā viṣṇorāyatane satī | pṛṣṭā sā dīpamāhātmyaṃ sapatnībhya uvāca ha ||

सौवीरराजस्य पुरा मैत्रेयो ऽभूत पुरोहितः । तेन चायतनं विष्णोः कारितं देविकातटे ।।

sauvīrarājasya purā maitreyo 'bhūt purohitaḥ | tena cāyatanaṃ viṣṇoḥ kāritaṃ devikātaṭe ||

कार्त्तिके दीपकस्तेन दत्तः सम्प्रेरितो मया । वक्त्रप्रान्तेन नश्यन्त्या मार्जारस्य तदा भयात ।।

kārttike dīpakastena dattaḥ samprerito mayā | vaktraprāntena naśyantyā mārjārasya tadā bhayāt ||

निर्वाणवान प्रदीप्तो ऽभूद्वर्त्या मूषिकया तदा । मृता राजात्मजा जाता राजपत्नी शताधिका ।।

nirvāṇavān pradīpto 'bhūdvartyā mūṣikayā tadā | mṛtā rājātmajā jātā rājapatnī śatādhikā ||

असङ्कल्पितमप्यस्य प्रेरणं यत कृतं मया । विष्णायतनदीपस्य तस्येदं भुज्यते फलं ।।

asaṅkalpitamapyasya preraṇaṃ yat kṛtaṃ mayā | viṣṇāyatanadīpasya tasyedaṃ bhujyate phalaṃ ||

जातिस्मरा ह्य अतो दीपान प्रयच्छामि त्वहर निशं । एकदश्यां दीपदो वै विमाने दिवि मोदते ।।

jātismarā hy ato dīpān prayacchāmi tvahar niśaṃ | ekadaśyāṃ dīpado vai vimāne divi modate ||

जायते दीपहर्ता तु मूको वा जड एव च । अन्धे तमसि दुष्पारे नरके पतते किल ।।

jāyate dīpahartā tu mūko vā jaḍa eva ca | andhe tamasi duṣpāre narake patate kila ||

विक्रोशमानांश च नरान यमकिङ्कराहतान । विलापैर अलमत्रापि किं वो विलपिते फलं ।।

vikrośamānāṃś ca narān yamakiṅkarāhatān | vilāpair alamatrāpi kiṃ vo vilapite phalaṃ ||

यदा प्रमादिभिः पूर्वमत्यन्तसमुपेक्षितः । जन्तुर्जन्मसहस्रेभ्यो ह्य एकस्मिन मानुषो यदि ।।

yadā pramādibhiḥ pūrvamatyantasamupekṣitaḥ | janturjanmasahasrebhyo hy ekasmin mānuṣo yadi ||

तत्राप्यतिविमूढात्मा किं भोगानभिधावति । स्वहितं विषयास्वादैः क्रन्दनं तदिहागतं ।।

tatrāpyativimūḍhātmā kiṃ bhogānabhidhāvati | svahitaṃ viṣayāsvādaiḥ krandanaṃ tadihāgataṃ ||

भुज्यते च कृतं पूर्वमेतत किं वो न चिन्तितं । परस्त्रीषु कुचाभ्यङ्गं प्रीतये दुःखदं हि वः ।।

bhujyate ca kṛtaṃ pūrvametat kiṃ vo na cintitaṃ | parastrīṣu kucābhyaṅgaṃ prītaye duḥkhadaṃ hi vaḥ ||

मुहूर्तविषयास्वादो ऽनेककोट्यव्ददुःखदः । परस्त्रीहारियद्गीतं हा मातः किं विलप्यते ।।

muhūrtaviṣayāsvādo 'nekakoṭyavdaduḥkhadaḥ | parastrīhāriyadgītaṃ hā mātaḥ kiṃ vilapyate ||

को ऽतिभारो हरेर्नाम्नि जिह्वया परिकीर्तने । वर्तितैले ऽल्पमूल्ये ऽपि यदग्निर्लभ्यते सदा ।।

ko 'tibhāro harernāmni jihvayā parikīrtane | vartitaile 'lpamūlye 'pi yadagnirlabhyate sadā ||

दानाशक्तैर हरेर्दीपो हृतस्तद्वो ऽस्ति दुःखदं । इदानीं किं विलापेन सहध्वं यदुपागतं ।।

dānāśaktair harerdīpo hṛtastadvo 'sti duḥkhadaṃ | idānīṃ kiṃ vilāpena sahadhvaṃ yadupāgataṃ ||

ललितोक्तञ्च ताः श्रुत्वा दीपदानाद्दिवं ययुः । तस्माद्दीपप्रदानेन व्रतानामधिकं फलं ।।

lalitoktañca tāḥ śrutvā dīpadānāddivaṃ yayuḥ | tasmāddīpapradānena vratānāmadhikaṃ phalaṃ ||