संस्कृतस्यासंस्कृतस्य स्वर्गो मोक्षो हरिम्मृतेः । अस्थ्नाङ्गङ्गाम्भसि क्षेपात प्रेतस्याभ्युदयो भवेत ।।

saṃskṛtasyāsaṃskṛtasya svargo mokṣo harimmṛteḥ | asthnāṅgaṅgāmbhasi kṣepāt pretasyābhyudayo bhavet ||

गङ्गातोये नरस्यास्थि यावत्तावद्दिवि स्थतिः । आत्मनस्त्यागिनां नास्ति पतितानां तथा क्रिया ।।

gaṅgātoye narasyāsthi yāvattāvaddivi sthatiḥ | ātmanastyāgināṃ nāsti patitānāṃ tathā kriyā ||

तेषामपि तथा गाङ्गे तोये ऽस्थ्नां पतनं हितं । तेषां दत्तं जलं चान्नं गगने तत प्रलीयते ।।

teṣāmapi tathā gāṅge toye 'sthnāṃ patanaṃ hitaṃ | teṣāṃ dattaṃ jalaṃ cānnaṃ gagane tat pralīyate ||

अनुग्रहेण महता प्रेतस्य पतितस्य च । नारायणबलिः कार्यस्तेनानुग्रहमश्नुते ।।

anugraheṇa mahatā pretasya patitasya ca | nārāyaṇabaliḥ kāryastenānugrahamaśnute ||

अक्षयः पुण्डरीकाक्षस्तत्र दत्तं न नश्यति । पतनात्रायते यस्मात तस्मात पात्रं जनार्दनः ।।

akṣayaḥ puṇḍarīkākṣastatra dattaṃ na naśyati | patanātrāyate yasmāt tasmāt pātraṃ janārdanaḥ ||

पततां भुक्तिमुक्त्यादिप्रद एको हरिर्ध्रुवं । दृष्ट्वा लोकान म्रियमाणान सहायं धर्ममाचरेत ।।

patatāṃ bhuktimuktyādiprada eko harirdhruvaṃ | dṛṣṭvā lokān mriyamāṇān sahāyaṃ dharmamācaret ||

मृतो ऽपि बान्धवः शक्तो नानुगन्तुं नरं मृतं । जायावर्जं हि सर्वस्य याम्यः पन्था विभिद्यते ।।

mṛto 'pi bāndhavaḥ śakto nānugantuṃ naraṃ mṛtaṃ | jāyāvarjaṃ hi sarvasya yāmyaḥ panthā vibhidyate ||

धर्म एको व्रजत्येनं यत्र क्वचन गामिनं । श्वः कार्यमद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकं ।।

dharma eko vrajatyenaṃ yatra kvacana gāminaṃ | śvaḥ kāryamadya kurvīta pūrvāhṇe cāparāhṇikaṃ ||

न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतः वास्य न वा कृतं । क्षेत्रापणगृहासक्तमन्यत्रगतमानसं ।।

na hi pratīkṣate mṛtyuḥ kṛtaḥ vāsya na vā kṛtaṃ | kṣetrāpaṇagṛhāsaktamanyatragatamānasaṃ ||

वृकीवीरणमासाद्य मृत्युरादाय गच्छति । न कालस्य प्रियः कश्चिद द्वेष्यश्चास्य न विद्यते ।।

vṛkīvīraṇamāsādya mṛtyurādāya gacchati | na kālasya priyaḥ kaścid dveṣyaścāsya na vidyate ||

आयुष्ये कर्मणि क्षीणे प्रसह्य हरिते जनं । नाप्राप्तकालो म्रियते बिद्धः शरशतैर अपि ।।

āyuṣye karmaṇi kṣīṇe prasahya harite janaṃ | nāprāptakālo mriyate biddhaḥ śaraśatair api ||

कुशाग्रेणापि संस्पृष्टः प्राप्तकालो न जीवति । औषधानि न मन्त्राद्यास्त्रायन्ते मृत्युनान्वितं ।।

kuśāgreṇāpi saṃspṛṣṭaḥ prāptakālo na jīvati | auṣadhāni na mantrādyāstrāyante mṛtyunānvitaṃ ||

वत्सवत प्राकृतं कर्म कर्तारं विन्दति ध्रुवं । अव्यक्तादि व्यक्तमध्यमव्यक्तनिधनं जगत ।।

vatsavat prākṛtaṃ karma kartāraṃ vindati dhruvaṃ | avyaktādi vyaktamadhyamavyaktanidhanaṃ jagat ||

कौमारादि यथा देहे तथा देहान्तरागमः । नवमन्यद्यथा वस्त्रं गृह्णात्येवं शरीरिकं ।।

kaumārādi yathā dehe tathā dehāntarāgamaḥ | navamanyadyathā vastraṃ gṛhṇātyevaṃ śarīrikaṃ ||

देही नित्यमबध्यो ऽयं यतः शोकं ततस्त्यजेत //15 ।।

dehī nityamabadhyo 'yaṃ yataḥ śokaṃ tatastyajet //15 ||