चूलके ध्वजदण्डे च ध्वजे देवकुले तथा । प्रतिष्ठा च यथोद्दिष्टा तथा स्कन्द वदामि ते ।।

cūlake dhvajadaṇḍe ca dhvaje devakule tathā | pratiṣṭhā ca yathoddiṣṭā tathā skanda vadāmi te ||

तडागार्धप्रवेशाद्वा यद्वा सवार्धवेशनात । ऐष्टके दारुजः शूलः शैलजे धाम्नि शैलजः ।।

taḍāgārdhapraveśādvā yadvā savārdhaveśanāt | aiṣṭake dārujaḥ śūlaḥ śailaje dhāmni śailajaḥ ||

वैष्णवादौ च चक्राढ्यः कुम्भः स्यान्मूर्तिमानतः । स च त्रिशूलयुक्तस्तु अग्रचूलाभिधो मतः ।।

vaiṣṇavādau ca cakrāḍhyaḥ kumbhaḥ syānmūrtimānataḥ | sa ca triśūlayuktastu agracūlābhidho mataḥ ||

ईशशूलः समाख्यातो मूर्ध्नि लिङ्गसमन्वितः । वीजपूरकयुक्तो वा शिवशास्त्रेषु तद्विधः ।।

īśaśūlaḥ samākhyāto mūrdhni liṅgasamanvitaḥ | vījapūrakayukto vā śivaśāstreṣu tadvidhaḥ ||

चित्रो ध्वजश च जङ्घातो यथा जङ्गार्धतो भवेत । भवेद्वा दण्डमानस्तु यदि वा तद्यदृच्छया ।।

citro dhvajaś ca jaṅghāto yathā jaṅgārdhato bhavet | bhavedvā daṇḍamānastu yadi vā tadyadṛcchayā ||

महाध्वजः समाख्यातो यस्तु पीठस्य वेष्टकः । शक्रैर ग्रहै रसैवापि हस्तैर दण्डस्तु सम्भितः ।।

mahādhvajaḥ samākhyāto yastu pīṭhasya veṣṭakaḥ | śakrair grahai rasaivāpi hastair daṇḍastu sambhitaḥ ||

उत्तमादिक्रमेणैव विज्ञेयः शूरिभिस्ततः । वंशजः शालजातिर्वा स दण्डः सर्वकामदः ।।

uttamādikrameṇaiva vijñeyaḥ śūribhistataḥ | vaṃśajaḥ śālajātirvā sa daṇḍaḥ sarvakāmadaḥ ||

अयमारोप्यमाणस्तु भङ्गमायाति वै यदि । राज्ञोनिष्टं विजानीयाद्यजमानस्य वा तथा ।।

ayamāropyamāṇastu bhaṅgamāyāti vai yadi | rājñoniṣṭaṃ vijānīyādyajamānasya vā tathā ||

मन्त्रेण बहुरूपेण पूर्ववच्छान्तिमाचरेत । द्वारपालादिपूजाञ्च मन्त्राणान्तर्प्यणन्तथा ।।

mantreṇa bahurūpeṇa pūrvavacchāntimācaret | dvārapālādipūjāñca mantrāṇāntarpyaṇantathā ||

विधाय चूलकं दण्डं स्नापयेदस्त्रमन्त्रतः । अनेनैव तु मन्त्रेण ध्वजं सम्प्रोक्ष्य देशिकः ।।

vidhāya cūlakaṃ daṇḍaṃ snāpayedastramantrataḥ | anenaiva tu mantreṇa dhvajaṃ samprokṣya deśikaḥ ||

मृदु कषायादिभिः स्नानं प्रासादङ्कारयेत्ततः । विलिप्य रसमाच्छाद्य शय्यायां न्यस्य पूर्ववत ।।

mṛdu kaṣāyādibhiḥ snānaṃ prāsādaṅkārayettataḥ | vilipya rasamācchādya śayyāyāṃ nyasya pūrvavat ||

चूडके लिङ्गवणन्यासो न च ज्ञानं न च क्रिया । विशेषार्था चतुर्थी च न कुण्डस्य कल्पना ।।

cūḍake liṅgavaṇanyāso na ca jñānaṃ na ca kriyā | viśeṣārthā caturthī ca na kuṇḍasya kalpanā ||

दण्डे तयार्थतत्त्वञ्च विद्यातत्त्वं द्वितीयकं । सद्योजातानि वक्राणि शिवतत्त्वं पुनर्ध्वजे ।।

daṇḍe tayārthatattvañca vidyātattvaṃ dvitīyakaṃ | sadyojātāni vakrāṇi śivatattvaṃ punardhvaje ||

निष्कलञ्च शिवन्तत्र न्यस्याङ्गानि प्रपूजयेत । चूडके च ततो मन्त्रो सान्निध्ये सहिताणुभिः ।।

niṣkalañca śivantatra nyasyāṅgāni prapūjayet | cūḍake ca tato mantro sānnidhye sahitāṇubhiḥ ||

होमयेत प्रतिभागञ्च ध्वजे तैस्तु फडन्तिकैः । अन्यथापि कृतं यच्च ध्वजसंस्कारणं क्वचित ।।

homayet pratibhāgañca dhvaje taistu phaḍantikaiḥ | anyathāpi kṛtaṃ yacca dhvajasaṃskāraṇaṃ kvacit ||

अस्त्रयागविधावेवं तत्सर्वमुपदर्शितं । प्रासादे कारिते स्थाने स्रग्वस्त्रादिविभूषिते ।।

astrayāgavidhāvevaṃ tatsarvamupadarśitaṃ | prāsāde kārite sthāne sragvastrādivibhūṣite ||

जङ्घा वेदी तदूर्ध्वे तु त्रितत्त्वादि निवेश्य च । होमादिकं विधायाथ शिवं सम्पूज्य पूर्ववत ।।

jaṅghā vedī tadūrdhve tu tritattvādi niveśya ca | homādikaṃ vidhāyātha śivaṃ sampūjya pūrvavat ||

सर्वतत्त्वमयं ध्यात्वा शिवञ्च व्यापकं न्यसेत । अनन्तं कालरुद्रञ्च विभाव्य च पदाम्बुजे ।।

sarvatattvamayaṃ dhyātvā śivañca vyāpakaṃ nyaset | anantaṃ kālarudrañca vibhāvya ca padāmbuje ||

कुष्माण्डहाटकौ पीठे पातालनरकैः सह । भुवनैर लोकपालैश च शतरुद्रादिभिर्वृतं ।।

kuṣmāṇḍahāṭakau pīṭhe pātālanarakaiḥ saha | bhuvanair lokapālaiś ca śatarudrādibhirvṛtaṃ ||

ब्रह्माण्दकमिदं ध्यात्वा जङ्घाताञ्च विभावयेत । वारितेजोनिलव्योमपञ्चाष्टकसमन्वितं ।।

brahmāṇdakamidaṃ dhyātvā jaṅghātāñca vibhāvayet | vāritejonilavyomapañcāṣṭakasamanvitaṃ ||

सर्वावरणसञ्ज्ञञ्च वृद्धयोन्यवृकान्वितं । योगाष्टकसमायुक्तं नाशाविधि गुणत्रयं ।।

sarvāvaraṇasañjñañca vṛddhayonyavṛkānvitaṃ | yogāṣṭakasamāyuktaṃ nāśāvidhi guṇatrayaṃ ||

पटस्थं पुरुषं सिंहं वामञ्च परिभावयेत । मञ्जरीवेदिकायाञ्च विद्यादिकचतुष्टयं ।।

paṭasthaṃ puruṣaṃ siṃhaṃ vāmañca paribhāvayet | mañjarīvedikāyāñca vidyādikacatuṣṭayaṃ ||

कण्ठे मायां सरुद्राञ्च विद्याश्चामलसारके । कलसे चेश्वरं विन्दुं विद्येश्वरसमन्वितं ।।

kaṇṭhe māyāṃ sarudrāñca vidyāścāmalasārake | kalase ceśvaraṃ vinduṃ vidyeśvarasamanvitaṃ ||

जटाजूटञ्च तं विद्याच्छूलं चन्द्रार्धरूपकं । शक्तित्रयं च तत्रैव दण्डे नादं विभाव्य च ।।

jaṭājūṭañca taṃ vidyācchūlaṃ candrārdharūpakaṃ | śaktitrayaṃ ca tatraiva daṇḍe nādaṃ vibhāvya ca ||

ध्वजे च कुण्डलीं शक्तिमिति धाम्नि विभावयेत । जगत्या वाथ सन्धाय लिङ्गं पिण्डिकयाथवा ।।

dhvaje ca kuṇḍalīṃ śaktimiti dhāmni vibhāvayet | jagatyā vātha sandhāya liṅgaṃ piṇḍikayāthavā ||

समुत्थाप्य सुमन्त्रैश च विन्यस्ते शक्तिपङ्कजे । न्यस्तरत्नादिके तत्र स्वाधारे विनिवेशयेत ।।

samutthāpya sumantraiś ca vinyaste śaktipaṅkaje | nyastaratnādike tatra svādhāre viniveśayet ||

यजमानो ध्वजे लग्ने बन्धुमित्रादिभिः सह । धाम प्रदक्षिणीकृत्य लभते फलमीहितं ।।

yajamāno dhvaje lagne bandhumitrādibhiḥ saha | dhāma pradakṣiṇīkṛtya labhate phalamīhitaṃ ||

गुरुः पाशुपतं ध्यायन स्थिरमन्त्राधिपैर युतं । अधिपान शस्त्रयुक्तांश च रक्षणाय निबोधयेत ।।

guruḥ pāśupataṃ dhyāyan sthiramantrādhipair yutaṃ | adhipān śastrayuktāṃś ca rakṣaṇāya nibodhayet ||

न्यूनादिदोषशान्त्यर्थं हुत्वा दत्वा च दिग्बलिं । गुरवे दक्षिणां दद्याद यजमानो दिवं व्रजेत ।।

nyūnādidoṣaśāntyarthaṃ hutvā datvā ca digbaliṃ | gurave dakṣiṇāṃ dadyād yajamāno divaṃ vrajet ||

प्रतिमालिङ्गवेदीनां यावन्तः परमाणवः । तावद्युगसहस्राणि कर्तुर्भोगभुजः फलं ।।

pratimāliṅgavedīnāṃ yāvantaḥ paramāṇavaḥ | tāvadyugasahasrāṇi karturbhogabhujaḥ phalaṃ ||