स्नात्वा नित्यद्वयं कृत्वा प्रणवार्घकरो गुरुः । सहायैर मूर्तिपैर विप्रैः सह गच्छेन्मखालयं ।।

snātvā nityadvayaṃ kṛtvā praṇavārghakaro guruḥ | sahāyair mūrtipair vipraiḥ saha gacchenmakhālayaṃ ||

क्षान्त्यादितोरणांस्तत्र पूर्ववत पूजयेत क्रमात । प्रदक्षिणक्रमादेषां शाखायां द्वारपालकान ।।

kṣāntyāditoraṇāṃstatra pūrvavat pūjayet kramāt | pradakṣiṇakramādeṣāṃ śākhāyāṃ dvārapālakān ||

प्राचि नन्दिमहाकालौ याम्ये भृङ्गिविनायकौ । वारुणे वृषभस्कन्दौ देवीचण्डौ ततोत्तरे ।।

prāci nandimahākālau yāmye bhṛṅgivināyakau | vāruṇe vṛṣabhaskandau devīcaṇḍau tatottare ||

तच्छाखामूलदेशस्थौ प्रशान्तशिशिरौ घटौ । पर्जन्याशोकनामानौ भूतं सञ्जीवनामृतौ ।।

tacchākhāmūladeśasthau praśāntaśiśirau ghaṭau | parjanyāśokanāmānau bhūtaṃ sañjīvanāmṛtau ||

धनदश्रीप्रदौ द्वौ द्वौ पूजयेदनुपूर्वशः । स्वनामभिश चतुर्थ्यन्तैः प्रणवादिनमोन्तगैः ।।

dhanadaśrīpradau dvau dvau pūjayedanupūrvaśaḥ | svanāmabhiś caturthyantaiḥ praṇavādinamontagaiḥ ||

लोकग्रहवसुद्वाःस्थस्रवन्तीनां द्वयं द्वयं । भानुत्रयं युगं वेदो लक्ष्मीर्गणपतिस तथा ।।

lokagrahavasudvāḥsthasravantīnāṃ dvayaṃ dvayaṃ | bhānutrayaṃ yugaṃ vedo lakṣmīrgaṇapatis tathā ||

इति देवामखागारे तिष्ठन्ति प्रतितोरणं । विघ्नसङ्घापनोदाय क्रतोः संरक्षणाय च ।।

iti devāmakhāgāre tiṣṭhanti pratitoraṇaṃ | vighnasaṅghāpanodāya kratoḥ saṃrakṣaṇāya ca ||

गदां । त्रिशूलं चक्रमम्भोजम्पताकास्वर्चयेत क्रमात ।।

gadāṃ | triśūlaṃ cakramambhojampatākāsvarcayet kramāt ||

कुमुदः कुमुदाक्षश च पुण्डरीकोथ वामनः । शङ्कुकर्णः सर्वनेत्रः सुमुखः सुप्रतिष्ठितः ।।

kumudaḥ kumudākṣaś ca puṇḍarīkotha vāmanaḥ | śaṅkukarṇaḥ sarvanetraḥ sumukhaḥ supratiṣṭhitaḥ ||

ध्वजाष्टदेवताः पूज्याः पूर्वादौ भूतकोटिभिः । ओं कौं कुमुदाय नम इत्य आदिमन्त्रैः ।।

dhvajāṣṭadevatāḥ pūjyāḥ pūrvādau bhūtakoṭibhiḥ | oṃ kauṃ kumudāya nama ity ādimantraiḥ ||

हेतुकं त्रिपुरघ्नञ्च शक्त्याख्यं यमजिह्वकं । कालं करालिनं षष्ठमेकाङ्घ्रिम्भीममष्टकं ।।

hetukaṃ tripuraghnañca śaktyākhyaṃ yamajihvakaṃ | kālaṃ karālinaṃ ṣaṣṭhamekāṅghrimbhīmamaṣṭakaṃ ||

तथैव पूजयेद दिक्षु क्षेत्रपालाननुक्रमात । बलिभिः कुसुमैर धूपैः सन्तुष्टान परिभावयेत ।।

tathaiva pūjayed dikṣu kṣetrapālānanukramāt | balibhiḥ kusumair dhūpaiḥ santuṣṭān paribhāvayet ||

कम्बलास्तृतेषु वर्णेषु वंशस्थूणास्वनुक्रमात । पञ्च क्षित्यादितत्त्वानि सद्योजातादिभिर्यजेत ।।

kambalāstṛteṣu varṇeṣu vaṃśasthūṇāsvanukramāt | pañca kṣityāditattvāni sadyojātādibhiryajet ||

सदाशिवपदव्यापि मण्डपं धाम शाङ्करं । पताकाशक्तिसंयुक्तं तत्त्वदृष्ट्यावलोकयेत ।।

sadāśivapadavyāpi maṇḍapaṃ dhāma śāṅkaraṃ | patākāśaktisaṃyuktaṃ tattvadṛṣṭyāvalokayet ||

दिव्यान्तरिक्षभूमिष्ठविघ्नानुत्सार्य पूर्ववत । प्रविशेत पश्चिमद्वारा शेषद्वाराणि दर्शयेत ।।

divyāntarikṣabhūmiṣṭhavighnānutsārya pūrvavat | praviśet paścimadvārā śeṣadvārāṇi darśayet ||

प्रदक्षिणक्रमाद्गत्वा निविष्टोवेदिदक्षिणे । उत्तराभिमुखः कुर्याद भूतशुद्धिं यथा पुरा ।।

pradakṣiṇakramādgatvā niviṣṭovedidakṣiṇe | uttarābhimukhaḥ kuryād bhūtaśuddhiṃ yathā purā ||

अन्तर्यागं विशेषार्घ्यं मन्त्रद्रव्यादिशोधनं । कुर्वीत आत्मनः पूजां पञ्चगव्यादि पूर्ववत ।।

antaryāgaṃ viśeṣārghyaṃ mantradravyādiśodhanaṃ | kurvīta ātmanaḥ pūjāṃ pañcagavyādi pūrvavat ||

साधारङ्कलसन्तस्मिन विन्यसेत्तदनन्तरं । विशेषाच्छिवतत्त्वाय तत्त्वत्रयमनुक्रमात ।।

sādhāraṅkalasantasmin vinyasettadanantaraṃ | viśeṣācchivatattvāya tattvatrayamanukramāt ||

ललाटस्कन्धपादान्तं शिवविद्यात्मकं परं । रुद्रनारायणब्रह्मदैवतं निजसञ्चरैः ।।

lalāṭaskandhapādāntaṃ śivavidyātmakaṃ paraṃ | rudranārāyaṇabrahmadaivataṃ nijasañcaraiḥ ||

मूर्तीस्तदीश्वरांस्तत्र पूर्ववद्विनिवेशयेत । तद्व्यापकं शिवं साङ्गं शिवहस्तञ्च मूर्धनि ।।

mūrtīstadīśvarāṃstatra pūrvavadviniveśayet | tadvyāpakaṃ śivaṃ sāṅgaṃ śivahastañca mūrdhani ||

ब्रह्मरन्ध्रप्रविष्टेन तेजसा वाह्यसान्तरं । तमःपटलमाधूय प्रद्योतितदिगन्तरं ।।

brahmarandhrapraviṣṭena tejasā vāhyasāntaraṃ | tamaḥpaṭalamādhūya pradyotitadigantaraṃ ||

आत्मानं मूर्तिपैः सार्धं स्रग्वस्त्रकुसुमादिभिः । भूषयित्वा शिवोस्मीति ध्यात्वा बोघासिमुद्धरेत ।।

ātmānaṃ mūrtipaiḥ sārdhaṃ sragvastrakusumādibhiḥ | bhūṣayitvā śivosmīti dhyātvā boghāsimuddharet ||

चतुष्पदान्तसंस्कारैः संस्कुर्यान्मखमण्डपं । विक्षिप्य विकिरादीनि कुशकूर्चोपसंहरेत ।।

catuṣpadāntasaṃskāraiḥ saṃskuryānmakhamaṇḍapaṃ | vikṣipya vikirādīni kuśakūrcopasaṃharet ||

आसनीकृत्य वर्धन्यां वास्त्वादीन पूर्ववद्यजेत । शिवकुम्भास्त्रवर्धन्यौ पूजयेच्च स्थिरासने ।।

āsanīkṛtya vardhanyāṃ vāstvādīn pūrvavadyajet | śivakumbhāstravardhanyau pūjayecca sthirāsane ||

स्वदिक्षु कलशारूढांल्लोकपालाननुक्रमात । वाहायुधादिसंयुक्तान पूजयेद्विधिना यथा ।।

svadikṣu kalaśārūḍhāṃllokapālānanukramāt | vāhāyudhādisaṃyuktān pūjayedvidhinā yathā ||

ऐरावतगजारूढं स्वर्णवर्णं किरीटिनं । सहस्रनयनं शक्रं वज्रपाणिं विभावयेत ।।

airāvatagajārūḍhaṃ svarṇavarṇaṃ kirīṭinaṃ | sahasranayanaṃ śakraṃ vajrapāṇiṃ vibhāvayet ||

सप्तार्चिषं च विभ्राणमक्षमालां कमण्डलुं । ज्वालामालाकुलं रक्तं शक्तिहस्तमजासनं ।।

saptārciṣaṃ ca vibhrāṇamakṣamālāṃ kamaṇḍaluṃ | jvālāmālākulaṃ raktaṃ śaktihastamajāsanaṃ ||

महिषस्थं दण्डहस्तं यमं कालानलं स्मरेत । रक्तनेत्रं स्वरारूढं खड्गहस्तञ्च नैरृतं ।।

mahiṣasthaṃ daṇḍahastaṃ yamaṃ kālānalaṃ smaret | raktanetraṃ svarārūḍhaṃ khaḍgahastañca nairṛtaṃ ||

वरुणं मकरे श्वेतं नागपाशधरं स्मरेत । वायुं च हरिणे नीलं कुवेरं मेघसंस्थितं ।।

varuṇaṃ makare śvetaṃ nāgapāśadharaṃ smaret | vāyuṃ ca hariṇe nīlaṃ kuveraṃ meghasaṃsthitaṃ ||

त्रिशूलिनं वृषे चेशं कूर्मेनन्तन्तु चक्रिणं । ब्राह्माणं हंसगं ध्यायेच्चतुर्वक्त्रं चतुर्भुजं ।।

triśūlinaṃ vṛṣe ceśaṃ kūrmenantantu cakriṇaṃ | brāhmāṇaṃ haṃsagaṃ dhyāyeccaturvaktraṃ caturbhujaṃ ||

स्तम्भमूलेषु कुम्भेषु वेद्यां धर्मादिकान यजेत । दिक्षु कुम्भेष्वनन्तादीन पूजयन्त्यपि केचन ।।

stambhamūleṣu kumbheṣu vedyāṃ dharmādikān yajet | dikṣu kumbheṣvanantādīn pūjayantyapi kecana ||

शिवाज्ञां श्रावयेत कुम्भं भ्रामयेदात्मपृष्ठगं । पूर्ववत स्थापयेदादौ कुम्भं तदनु वर्धनीं ।।

śivājñāṃ śrāvayet kumbhaṃ bhrāmayedātmapṛṣṭhagaṃ | pūrvavat sthāpayedādau kumbhaṃ tadanu vardhanīṃ ||

शिवं स्थिरासनं कुम्भे शस्त्रार्थञ्च ध्रुवासनं । पूजयित्वा यथापूर्वं स्पृशेदुद्भवमुद्रया ।।

śivaṃ sthirāsanaṃ kumbhe śastrārthañca dhruvāsanaṃ | pūjayitvā yathāpūrvaṃ spṛśedudbhavamudrayā ||

निजयागं जगन्नाथ रक्ष भक्तानुकम्पया । एभिः संश्राव्य रक्षार्थं कुम्भे खड्गं निवेशयेत ।।

nijayāgaṃ jagannātha rakṣa bhaktānukampayā | ebhiḥ saṃśrāvya rakṣārthaṃ kumbhe khaḍgaṃ niveśayet ||

दीक्षास्थापनयोः कुम्भे स्थण्डिले मण्डले ऽथवा । मण्डलेभ्यर्च्य देवेशं व्रजेद्वै कुण्डसन्निधौ ।।

dīkṣāsthāpanayoḥ kumbhe sthaṇḍile maṇḍale 'thavā | maṇḍalebhyarcya deveśaṃ vrajedvai kuṇḍasannidhau ||

कुण्डनाभिं पुरस्कृत्य निनिष्ठा मूर्तिधारिणः । गुरोरादेशतः कुर्युर निजकुण्डेषु संस्कृतिं ।।

kuṇḍanābhiṃ puraskṛtya niniṣṭhā mūrtidhāriṇaḥ | gurorādeśataḥ kuryur nijakuṇḍeṣu saṃskṛtiṃ ||

जपेयुर्जापिनः सङ्ख्यं मन्त्रमन्ये तु संहितां । पठेयुर्ब्राह्मणाः शान्तिं स्वशाखावेदपारगाः ।।

japeyurjāpinaḥ saṅkhyaṃ mantramanye tu saṃhitāṃ | paṭheyurbrāhmaṇāḥ śāntiṃ svaśākhāvedapāragāḥ ||

श्रीसूक्तं पावमानीश च मैत्रकञ्च वृषाकपिं । ऋग्वेदी सर्वदिग्भागे सर्वमेतत समुच्चरेत ।।

śrīsūktaṃ pāvamānīś ca maitrakañca vṛṣākapiṃ | ṛgvedī sarvadigbhāge sarvametat samuccaret ||

देवव्रतन्तु भारुण्डं ज्येष्ठसाम रथन्तरं । पुरुषं गीतिमेतानि सामवेदी तु दक्षिणे ।।

devavratantu bhāruṇḍaṃ jyeṣṭhasāma rathantaraṃ | puruṣaṃ gītimetāni sāmavedī tu dakṣiṇe ||

रुद्रं पुरुषसूक्तञ्च श्लोकाध्यायं विशेषतः । ब्राह्मणञ्च यजुर्वेदी पश्चिमायां समुच्चरेत ।।

rudraṃ puruṣasūktañca ślokādhyāyaṃ viśeṣataḥ | brāhmaṇañca yajurvedī paścimāyāṃ samuccaret ||

नीलरुद्रं तथाथर्वी सूक्ष्मासूक्ष्मन्तथैव च । उत्तरे ऽथर्वशीर्षञ्च तत्परस्तु समुद्धरेत ।।

nīlarudraṃ tathātharvī sūkṣmāsūkṣmantathaiva ca | uttare 'tharvaśīrṣañca tatparastu samuddharet ||

आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्य प्रतिकुण्डं प्रदापयेत । वह्नेः पूर्वादिकान भागान पूर्वकुण्डादितः क्रमात ।।

ācāryaścāgnimutpādya pratikuṇḍaṃ pradāpayet | vahneḥ pūrvādikān bhāgān pūrvakuṇḍāditaḥ kramāt ||

धूपदीपचरूणाञ्च ददीताग्निं समुद्धरेत । पूर्ववच्छिवमभ्यर्च्य शिवाग्नौ मन्त्रतर्पणं ।।

dhūpadīpacarūṇāñca dadītāgniṃ samuddharet | pūrvavacchivamabhyarcya śivāgnau mantratarpaṇaṃ ||

देशकालादिसम्पत्तौ दुर निमित्तप्रशान्तये । होमङ्कृत्वा तु मन्त्रज्ञः पूर्णां दत्त्वा शुभावहां ।।

deśakālādisampattau dur nimittapraśāntaye | homaṅkṛtvā tu mantrajñaḥ pūrṇāṃ dattvā śubhāvahāṃ ||

पूर्ववच्चरुकं कृत्वा प्रतिकुण्डं निवेदयेत । यजमानालङ्कृतास्तु व्रजेयुः स्नानमण्डपं ।।

pūrvavaccarukaṃ kṛtvā pratikuṇḍaṃ nivedayet | yajamānālaṅkṛtāstu vrajeyuḥ snānamaṇḍapaṃ ||

भद्रपीठे निधायेशं ताडयित्वावगुण्ठयेत । स्नापयेत पूजयित्वा तु मृदा काषायवारिणा ।।

bhadrapīṭhe nidhāyeśaṃ tāḍayitvāvaguṇṭhayet | snāpayet pūjayitvā tu mṛdā kāṣāyavāriṇā ||

गोमूत्रैर गोमयेनापि वारिणा चान्तरान्तरा । भस्मना गन्धतोयेन फडन्तास्त्रेण वारिणा ।।

gomūtrair gomayenāpi vāriṇā cāntarāntarā | bhasmanā gandhatoyena phaḍantāstreṇa vāriṇā ||

देशिको मूर्तिपैः सार्धं कृत्वा कारणशोधनं । धर्मजप्तेन सञ्छाट्य पीतवर्णेन वाससा ।।

deśiko mūrtipaiḥ sārdhaṃ kṛtvā kāraṇaśodhanaṃ | dharmajaptena sañchāṭya pītavarṇena vāsasā ||

सम्पूज्य सितपुष्पैश च नयेदुत्तरवेदिकां । तत्र दत्तासनायाञ्च शय्यायां सन्निवेश्य च ।।

sampūjya sitapuṣpaiś ca nayeduttaravedikāṃ | tatra dattāsanāyāñca śayyāyāṃ sanniveśya ca ||

कुङ्कुमालिप्तसूत्रेण विभज्य गुरुरालिखेत । शलाकया सुवर्णस्य अक्षिणी शस्त्रकर्मणा ।।

kuṅkumāliptasūtreṇa vibhajya gururālikhet | śalākayā suvarṇasya akṣiṇī śastrakarmaṇā ||

अञ्जयेल्लक्ष्मकृत पश्चाच्छास्त्रदृष्टेन कर्मणा । कृतकर्मा च शस्त्रेण लक्ष्मी शिल्पी समुत्क्षिपेत ।।

añjayellakṣmakṛt paścācchāstradṛṣṭena karmaṇā | kṛtakarmā ca śastreṇa lakṣmī śilpī samutkṣipet ||

त्र्यंशादर्धोथ पादार्धादर्धाया । सर्वकामप्रसिद्ध्यर्थं शुभं लक्ष्मावतारणं ।।

tryaṃśādardhotha pādārdhādardhāyā | sarvakāmaprasiddhyarthaṃ śubhaṃ lakṣmāvatāraṇaṃ ||

लिङ्गदीर्घविकारांशे त्रिभक्तं भागवर्णनात । विस्तारो लक्ष्म देहस्य भवेल्लिङ्गस्य सर्वतः ।।

liṅgadīrghavikārāṃśe tribhaktaṃ bhāgavarṇanāt | vistāro lakṣma dehasya bhavelliṅgasya sarvataḥ ||

यवस्य नवभक्तस्य भागैर अष्टाभिरावृता । हस्तिके लक्ष्मरेखा च गाम्भीर्याद विस्तरादपि ।।

yavasya navabhaktasya bhāgair aṣṭābhirāvṛtā | hastike lakṣmarekhā ca gāmbhīryād vistarādapi ||

एवमष्टांशवृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके । भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरात्र च हास्तिके ।।

evamaṣṭāṃśavṛddhyā tu liṅge sārdhakarādike | bhavedaṣṭayavā pṛthvī gambhīrātra ca hāstike ||

एवमष्टांश वृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके । भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरान्नवहास्तिके ।।

evamaṣṭāṃśa vṛddhyā tu liṅge sārdhakarādike | bhavedaṣṭayavā pṛthvī gambhīrānnavahāstike ||

शाम्भवेषु च लिङ्गेषु पादवृद्धेषु सर्वतः । लक्ष्म देहस्य विष्कम्भो भवेद्वै यववर्धनात ।।

śāmbhaveṣu ca liṅgeṣu pādavṛddheṣu sarvataḥ | lakṣma dehasya viṣkambho bhavedvai yavavardhanāt ||

गम्भीरत्वष्टयुवाभ्यां रेखापि त्र्यंशवृद्धितः । सर्वेषु च भवेत सूक्ष्मां लिङ्गमस्तकमस्तकं ।।

gambhīratvaṣṭayuvābhyāṃ rekhāpi tryaṃśavṛddhitaḥ | sarveṣu ca bhavet sūkṣmāṃ liṅgamastakamastakaṃ ||

लक्ष्मक्षेत्रेष्टधाभक्ते मूर्ध्निभागद्वये शुभे । षड्भागपरिवर्तनमुक्त्वा भागद्वयन्त्वधः ।।

lakṣmakṣetreṣṭadhābhakte mūrdhnibhāgadvaye śubhe | ṣaḍbhāgaparivartanamuktvā bhāgadvayantvadhaḥ ||

रेखात्रयेण सम्बद्धं कारयेत पृष्टदेशगं । रत्नजे लक्षणोद्धारो यवौ हेमसमुद्भवे ।।

rekhātrayeṇa sambaddhaṃ kārayet pṛṣṭadeśagaṃ | ratnaje lakṣaṇoddhāro yavau hemasamudbhave ||

स्वरूपं लक्षणन्तेषां प्रभा रत्नेषु निर्मला । नयनोन्मीलनं वक्त्रे सान्निध्याय च लक्ष्म तत ।।

svarūpaṃ lakṣaṇanteṣāṃ prabhā ratneṣu nirmalā | nayanonmīlanaṃ vaktre sānnidhyāya ca lakṣma tat ||

लक्ष्मणोद्धाररेखाञ्च घृतेन मधुना तथा । मृत्युञ्जयेन सम्पूज्य शिल्पिदोषनिवृत्तये ।।

lakṣmaṇoddhārarekhāñca ghṛtena madhunā tathā | mṛtyuñjayena sampūjya śilpidoṣanivṛttaye ||

अर्चयेच्च ततो लिङ्गं स्नापयित्वा मृदादिभिः । शिल्पिनन्तोषयित्वा तु दद्याद्गां गुरवे ततः ।।

arcayecca tato liṅgaṃ snāpayitvā mṛdādibhiḥ | śilpinantoṣayitvā tu dadyādgāṃ gurave tataḥ ||

लिङ्गं धूपादिभिः प्राच्यं गायेयुर्भर्तृगास्त्रयः । सव्येन चापसव्येन सूत्रेणाथ कुशेन वा ।।

liṅgaṃ dhūpādibhiḥ prācyaṃ gāyeyurbhartṛgāstrayaḥ | savyena cāpasavyena sūtreṇātha kuśena vā ||

स्मृत्वा च रोचनं दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकं । गुडलवणधान्याकदानेन विसृजेच्च ताः ।।

smṛtvā ca rocanaṃ datvā kuryānnirmañjanādikaṃ | guḍalavaṇadhānyākadānena visṛjecca tāḥ ||

गुरुमूर्तिधरैः सार्धं हृदा वा प्रणवेन वा । मृत्स्नागोमयगोमूत्रभस्मभिः सलिलान्तरं ।।

gurumūrtidharaiḥ sārdhaṃ hṛdā vā praṇavena vā | mṛtsnāgomayagomūtrabhasmabhiḥ salilāntaraṃ ||

स्नापयेत पञ्चगव्येन पञ्चामृतपुरःसरं । विरूक्षणं कषायैश च सर्वौषधिजलेन वा ।।

snāpayet pañcagavyena pañcāmṛtapuraḥsaraṃ | virūkṣaṇaṃ kaṣāyaiś ca sarvauṣadhijalena vā ||

शुभ्रपुष्पफलस्वर्णरत्नशृङ्गयवोदकैः । तथा धारासहस्रेण दिव्यौषधिजलेन च ।।

śubhrapuṣpaphalasvarṇaratnaśṛṅgayavodakaiḥ | tathā dhārāsahasreṇa divyauṣadhijalena ca ||

तीर्थोदकेन गाङ्गेन चन्दनेन च वारिणा । क्षीरार्णवादिभिः कुम्भैः शिवकुम्भजलेन च ।।

tīrthodakena gāṅgena candanena ca vāriṇā | kṣīrārṇavādibhiḥ kumbhaiḥ śivakumbhajalena ca ||

विरूक्षणं विलेपञ्च सुगन्धैश चन्दनादिभिः । सम्पूज्य ब्रह्मभिः पुष्पैर वर्मणा रक्तचीवरैः ।।

virūkṣaṇaṃ vilepañca sugandhaiś candanādibhiḥ | sampūjya brahmabhiḥ puṣpair varmaṇā raktacīvaraiḥ ||

रक्तरूपेण नीराज्य रक्षातिलकपूर्वकं । घृतौषधैर जलदुग्धैश च कुशाद्यैर अर्घ्यसूचितैः ।।

raktarūpeṇa nīrājya rakṣātilakapūrvakaṃ | ghṛtauṣadhair jaladugdhaiś ca kuśādyair arghyasūcitaiḥ ||

द्रव्यैः स्तुत्यादिभिस्तुष्टमर्चयेत पुरुषाणुना । समाचम्य हृदा देवं ब्रूयादुत्थीयतां प्रभो ।।

dravyaiḥ stutyādibhistuṣṭamarcayet puruṣāṇunā | samācamya hṛdā devaṃ brūyādutthīyatāṃ prabho ||

देवं ब्रह्मरथेनैव क्षिप्रं द्रव्याणि तन्नयेत । मण्डपे पश्चिमद्वारे शय्यायां विनिवेशयेत ।।

devaṃ brahmarathenaiva kṣipraṃ dravyāṇi tannayet | maṇḍape paścimadvāre śayyāyāṃ viniveśayet ||

शक्त्यादिशक्तिपर्यन्ते विन्यसेदासने शुभे । पश्चिमे पिण्डिकान्तस्य न्यसेद्ब्रह्मशलान्तदा ।।

śaktyādiśaktiparyante vinyasedāsane śubhe | paścime piṇḍikāntasya nyasedbrahmaśalāntadā ||

शस्त्रमस्त्र शतालब्धनिद्राकुम्भध्रुवासनं । प्रकल्प्य शिवकोणे च दत्वार्घ्यं हृदयेन तु ।।

śastramastra śatālabdhanidrākumbhadhruvāsanaṃ | prakalpya śivakoṇe ca datvārghyaṃ hṛdayena tu ||

उत्थाप्योक्तासने लिङ्गं शिरसा पूर्वमस्तकं । समारोप्य न्यसेत्तस्मिन सृष्ट्या धर्मादिवन्दनं ।।

utthāpyoktāsane liṅgaṃ śirasā pūrvamastakaṃ | samāropya nyasettasmin sṛṣṭyā dharmādivandanaṃ ||

दद्याद्धूपञ्च सम्पूज्य तथा वासांसि वर्मणा । गृहोपकृतिनैवेद्यं हृदा दद्यात स्वशक्तितः ।।

dadyāddhūpañca sampūjya tathā vāsāṃsi varmaṇā | gṛhopakṛtinaivedyaṃ hṛdā dadyāt svaśaktitaḥ ||

घृतक्षौद्रयुतं पात्रमभ्यङ्गाय पदान्तिके । देशिकश च स्थितस्तत्र षट्त्रिंशत्तत्त्वसञ्चयं ।।

ghṛtakṣaudrayutaṃ pātramabhyaṅgāya padāntike | deśikaś ca sthitastatra ṣaṭtriṃśattattvasañcayaṃ ||

शक्त्यादिभूमिपर्यन्तं स्वतत्त्वाधिपसंयुतं । विन्यस्य पुष्पमालाभिस्त्रिखण्डं परिकल्पयेत ।।

śaktyādibhūmiparyantaṃ svatattvādhipasaṃyutaṃ | vinyasya puṣpamālābhistrikhaṇḍaṃ parikalpayet ||

मायापदेशशक्त्यन्तन्तुर्याशाष्टांशवर्तुलं । तत्रात्मतत्त्वविद्याख्यं शिवं सृष्टिक्रमण तु ।।

māyāpadeśaśaktyantanturyāśāṣṭāṃśavartulaṃ | tatrātmatattvavidyākhyaṃ śivaṃ sṛṣṭikramaṇa tu ||

एकशः प्रतिभागेषु ब्रह्मविष्णुहराधिपान । विन्यस्य मूर्तिमूर्तीशान पूर्वादिक्रमतो यथा ।।

ekaśaḥ pratibhāgeṣu brahmaviṣṇuharādhipān | vinyasya mūrtimūrtīśān pūrvādikramato yathā ||

क्ष्मावह्निर्यजमानार्कजलवायुनिशाकरान । आकाशमूर्तिरूपांस्तान न्यसेत्तदधिनायकान ।।

kṣmāvahniryajamānārkajalavāyuniśākarān | ākāśamūrtirūpāṃstān nyasettadadhināyakān ||

सर्वं पशुपतिं चोग्रं रुद्रं भवमखेश्वरं । महादेवञ्च भीमञ्च मन्त्रास्तद्वाचका इमे ।।

sarvaṃ paśupatiṃ cograṃ rudraṃ bhavamakheśvaraṃ | mahādevañca bhīmañca mantrāstadvācakā ime ||

लवशषचयसाश च हकारश च त्रिमात्रिकः । प्रणवो हृदयार्णुर्वा मूलमन्त्रो ऽथवा क्वचित ।।

lavaśaṣacayasāś ca hakāraś ca trimātrikaḥ | praṇavo hṛdayārṇurvā mūlamantro 'thavā kvacit ||

पञ्चकुण्डात्मके यागे मूर्तीः पञ्चाथवा न्यसेत । पृथिवीजलतेजांसि वायुमाकाशमेव च ।।

pañcakuṇḍātmake yāge mūrtīḥ pañcāthavā nyaset | pṛthivījalatejāṃsi vāyumākāśameva ca ||

क्रमात्तदधिपान पञ्च ब्रह्माणं धरणोधरं । रुद्रमीशं सदाख्यञ्च सृष्टिन्यायेन मन्त्रवित ।।

kramāttadadhipān pañca brahmāṇaṃ dharaṇodharaṃ | rudramīśaṃ sadākhyañca sṛṣṭinyāyena mantravit ||

मुमुक्षोर्वा निवृत्ताद्याः अजाताद्यास्तदीश्वराः । त्रितत्त्वं वाथ सर्वत्र न्यसेद्व्याप्त्यात्मकारणं ।।

mumukṣorvā nivṛttādyāḥ ajātādyāstadīśvarāḥ | tritattvaṃ vātha sarvatra nyasedvyāptyātmakāraṇaṃ ||

शुद्धे चात्मनि विद्येशा अशुद्धे लोकनायकाः । द्रष्टव्या मूर्तिपाश चैव भोगिनी मन्त्रनायकाः ।।

śuddhe cātmani vidyeśā aśuddhe lokanāyakāḥ | draṣṭavyā mūrtipāś caiva bhoginī mantranāyakāḥ ||

पञ्चविंशत्तथैवाष्टपञ्चत्रीणि यथाक्रमं । एषान्तत्त्वं तदीशानामिन्द्रादीनां ततो यथा ।।

pañcaviṃśattathaivāṣṭapañcatrīṇi yathākramaṃ | eṣāntattvaṃ tadīśānāmindrādīnāṃ tato yathā ||

नाभिकन्दात्समुच्चार्य घण्टानादविसर्पणं । ब्रह्मादिकारणत्यागाद द्वादशान्तसमाश्रितं ।।

nābhikandātsamuccārya ghaṇṭānādavisarpaṇaṃ | brahmādikāraṇatyāgād dvādaśāntasamāśritaṃ ||

मन्त्रञ्च मनसा भिन्नं प्राप्तानन्दरसोपमं । द्वादशान्तात्समानीय निष्कलं व्यापकं शिवं ।।

mantrañca manasā bhinnaṃ prāptānandarasopamaṃ | dvādaśāntātsamānīya niṣkalaṃ vyāpakaṃ śivaṃ ||

अष्टत्रिंशत्कलोपेतं सहस्रकिरणोज्ज्वलं । सर्वशक्तिमयं साङ्गं ध्यात्वा लिङ्गे निवेशयेत ।।

aṣṭatriṃśatkalopetaṃ sahasrakiraṇojjvalaṃ | sarvaśaktimayaṃ sāṅgaṃ dhyātvā liṅge niveśayet ||

जीवन्यासो भवेदेवं लिङ्गे सर्वार्थसाधकः । पिण्डिकादिषु तु न्यासः प्रोच्यते साम्प्रतं यथा ।।

jīvanyāso bhavedevaṃ liṅge sarvārthasādhakaḥ | piṇḍikādiṣu tu nyāsaḥ procyate sāmprataṃ yathā ||

पिण्डिकाञ्च कृतस्नानां विलिप्ताञ्चन्दनादिभिः । सद्वस्त्रैश च समाच्छाद्य रन्ध्रे च भगलक्षणे ।।

piṇḍikāñca kṛtasnānāṃ viliptāñcandanādibhiḥ | sadvastraiś ca samācchādya randhre ca bhagalakṣaṇe ||

पञ्चरत्नादिसंयुक्तां लिङ्गस्योत्तरतः स्थितां । लिङ्गवत्कृतविन्यासां विधिवत्सम्प्रपूजयेत ।।

pañcaratnādisaṃyuktāṃ liṅgasyottarataḥ sthitāṃ | liṅgavatkṛtavinyāsāṃ vidhivatsamprapūjayet ||

कृतस्नानादिकान्तत्र लिङ्गमूले शिलां न्यसेत । कृतस्नानादिसंस्कारं शक्त्यन्तं वृषभं तथा ।।

kṛtasnānādikāntatra liṅgamūle śilāṃ nyaset | kṛtasnānādisaṃskāraṃ śaktyantaṃ vṛṣabhaṃ tathā ||

प्रणवपूर्वं हुं पूं ह्रीं मध्यादन्यतमेन च । क्रियाशक्तियुतां पिण्डीं शिलामाधररूपिणीं ।।

praṇavapūrvaṃ huṃ pūṃ hrīṃ madhyādanyatamena ca | kriyāśaktiyutāṃ piṇḍīṃ śilāmādhararūpiṇīṃ ||

भस्मदर्भतिलैः कुर्यात प्राकारत्रितयन्ततः । रक्षायै लोकपालांश च सायुधान्याजयेद्वहिः ।।

bhasmadarbhatilaiḥ kuryāt prākāratritayantataḥ | rakṣāyai lokapālāṃś ca sāyudhānyājayedvahiḥ ||

धारिकां दीप्तिमत्युग्रा ज्योत्स्ना चैता बलोत्कटाः । तथा धात्री विधात्री च न्यसेद्वा पञ्चनायिकाः ।।

dhārikāṃ dīptimatyugrā jyotsnā caitā balotkaṭāḥ | tathā dhātrī vidhātrī ca nyasedvā pañcanāyikāḥ ||

वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना बेधा तिस्रीथवा न्यसेत । क्रियाज्ञाना तथेच्छा च पूर्ववच्छान्तिमूर्तिषु ।।

vāmā jyeṣṭhā kriyā jñānā bedhā tisrīthavā nyaset | kriyājñānā tathecchā ca pūrvavacchāntimūrtiṣu ||

तमो मोहा क्षमी निष्ठा मृत्युर्मायाभवज्वराः । पञ्च चाथ महामोहा घोरा च त्रितयज्वरा ।।

tamo mohā kṣamī niṣṭhā mṛtyurmāyābhavajvarāḥ | pañca cātha mahāmohā ghorā ca tritayajvarā ||

तिस्रोथवा क्रियाज्ञाना तथा बाधाधिनायिका । आत्मादित्रिषु तत्त्वेषु तीव्रमूर्तिषु विन्यसेत ।।

tisrothavā kriyājñānā tathā bādhādhināyikā | ātmāditriṣu tattveṣu tīvramūrtiṣu vinyaset ||

अत्रापि पिण्डिका ब्रह्मशिलादिषु यथाविधि । गौर्यादिसंवरैर एव पूर्ववत सर्वमाचरेत ।।

atrāpi piṇḍikā brahmaśilādiṣu yathāvidhi | gauryādisaṃvarair eva pūrvavat sarvamācaret ||

एवं विधाय विन्यासं गत्वा कुण्डान्तिकं ततः । कुण्डमध्ये महेशानं मेखलासु महेश्वरं ।।

evaṃ vidhāya vinyāsaṃ gatvā kuṇḍāntikaṃ tataḥ | kuṇḍamadhye maheśānaṃ mekhalāsu maheśvaraṃ ||

क्रियाशक्तिं तथान्यासु नादमोष्ठे च विन्यसेत । घटं स्थण्डिलवह्नीशैः नाडीसन्धानकन्ततः ।।

kriyāśaktiṃ tathānyāsu nādamoṣṭhe ca vinyaset | ghaṭaṃ sthaṇḍilavahnīśaiḥ nāḍīsandhānakantataḥ ||

पद्मतन्तुसमां शक्तिमुद्वातेन समुद्यतां । विशन्ती सूर्यमार्गेण निःसरन्तीं समुद्गतां ।।

padmatantusamāṃ śaktimudvātena samudyatāṃ | viśantī sūryamārgeṇa niḥsarantīṃ samudgatāṃ ||

पुनश च शून्यमार्गेण विशतीं स्वस्य चिन्तयेत । एवं सर्वत्र सन्धेयं मूर्तिपैश च परस्परं ।।

punaś ca śūnyamārgeṇa viśatīṃ svasya cintayet | evaṃ sarvatra sandheyaṃ mūrtipaiś ca parasparaṃ ||

सम्पूज्य धारिकां शक्तिं कुण्डे सन्तर्प्य च क्रमात । तत्त्वतत्त्वेश्वरा मुर्तीर्मूर्तीर्शांश च घृतादिभिः ।।

sampūjya dhārikāṃ śaktiṃ kuṇḍe santarpya ca kramāt | tattvatattveśvarā murtīrmūrtīrśāṃś ca ghṛtādibhiḥ ||

सम्पूज्य तर्पयित्वा तु सन्निधौ संहिताणुभिः । शतं सहस्रमर्धं वा पूर्णया सह होमयेत ।।

sampūjya tarpayitvā tu sannidhau saṃhitāṇubhiḥ | śataṃ sahasramardhaṃ vā pūrṇayā saha homayet ||

तत्त्वतत्त्वेश्वरा मूर्तिर्मूर्तीशांश च करेणुकान । तथा सन्तर्प्य सान्निध्ये जुहुयुर्मूर्तिपा अपि ।।

tattvatattveśvarā mūrtirmūrtīśāṃś ca kareṇukān | tathā santarpya sānnidhye juhuyurmūrtipā api ||

ततो ब्रह्मभिरङ्गैश च द्रव्यकालानुरोधतः । सन्तर्प्य शक्तिं कुम्भाम्भःप्रोक्षिते कुशमूलतः ।।

tato brahmabhiraṅgaiś ca dravyakālānurodhataḥ | santarpya śaktiṃ kumbhāmbhaḥprokṣite kuśamūlataḥ ||

लिङ्गमूलं च संस्पृश्य जपेयुर्होमसङ्ख्यया । सन्निधानं हृदा कुर्युर्वर्मणा चावगुण्ठनं ।।

liṅgamūlaṃ ca saṃspṛśya japeyurhomasaṅkhyayā | sannidhānaṃ hṛdā kuryurvarmaṇā cāvaguṇṭhanaṃ ||

एवं संशोध्य ब्रह्मादि विष्ण्वन्तादि विशुद्धये । विधाय पूर्ववत्सर्वं होमसङ्ख्याजपादिकम ।।

evaṃ saṃśodhya brahmādi viṣṇvantādi viśuddhaye | vidhāya pūrvavatsarvaṃ homasaṅkhyājapādikam ||

कुशमध्याग्रयोगेन लिङ्गमध्याग्रकं स्पृशेत । यथा यथा च सन्धानं तदिदानीमिहोच्यते ।।

kuśamadhyāgrayogena liṅgamadhyāgrakaṃ spṛśet | yathā yathā ca sandhānaṃ tadidānīmihocyate ||

एवञ्च यजमानादिमूर्तिभिरभिसन्धेयं । पञ्चमूर्त्यात्मकेप्येवं सन्धानं हृदयादिभिः ।।

evañca yajamānādimūrtibhirabhisandheyaṃ | pañcamūrtyātmakepyevaṃ sandhānaṃ hṛdayādibhiḥ ||

मूलेन स्वीयवीजैर वा ज्ञेयन्तत्त्वत्रयात्मके । शिलापिण्डो वृषेष्वेवं पूर्णाछिन्नं सुसंवरैः ।।

mūlena svīyavījair vā jñeyantattvatrayātmake | śilāpiṇḍo vṛṣeṣvevaṃ pūrṇāchinnaṃ susaṃvaraiḥ ||

भागाभागविशुद्ध्यर्थं होमं कुर्याच्छतादिकं । न्यूनादिदोषमोषाय शिवेनाष्टाधिकं शतं ।।

bhāgābhāgaviśuddhyarthaṃ homaṃ kuryācchatādikaṃ | nyūnādidoṣamoṣāya śivenāṣṭādhikaṃ śataṃ ||

हुत्वाथ यत कृतं कर्म शिवश्रोत्रे निवेदयेत । एतत्समन्वितं कर्म त्वच्छक्तौ च मया प्रभो ।।

hutvātha yat kṛtaṃ karma śivaśrotre nivedayet | etatsamanvitaṃ karma tvacchaktau ca mayā prabho ||

ओं नमः भगवते रुद्राय रुद्र नमोस्तु ते । विधिपूर्णमपूर्णं वा स्वशक्त्यापूर्य गृह्यतां ।।

oṃ namaḥ bhagavate rudrāya rudra namostu te | vidhipūrṇamapūrṇaṃ vā svaśaktyāpūrya gṛhyatāṃ ||

ओं ह्रीं शाङ्करि पूरय स्वाहा इति पिण्डिकायां । अथ लिङ्गे न्यसेज ज्ञानी क्रियाख्यं पीठविग्रहे ।।

oṃ hrīṃ śāṅkari pūraya svāhā iti piṇḍikāyāṃ | atha liṅge nyasej jñānī kriyākhyaṃ pīṭhavigrahe ||

आधाररूपिणीं शक्तिं न्यसेद ब्रह्मशिलोपरि । निबध्य सप्तरात्रं वा पञ्चरात्रं त्रिरात्रकं ।।

ādhārarūpiṇīṃ śaktiṃ nyased brahmaśilopari | nibadhya saptarātraṃ vā pañcarātraṃ trirātrakaṃ ||

एकरात्रमथो वापि यद्वा सद्योधिवासनं । विनाधिवासनं यागः कृतो ऽपि फलप्रदः ।।

ekarātramatho vāpi yadvā sadyodhivāsanaṃ | vinādhivāsanaṃ yāgaḥ kṛto 'pi phalapradaḥ ||

स्वमन्त्रैः प्रत्यहं देयमाहुतीनां शतं शतं । शिवकुम्भादिपूजाञ्च दिग्बिलञ्च निवेदयेत ।।

svamantraiḥ pratyahaṃ deyamāhutīnāṃ śataṃ śataṃ | śivakumbhādipūjāñca digbilañca nivedayet ||

गुर्वादिसहितो वासो रात्रौ नियमपूर्वकम । अधिवासः स वसतेवधेर्भावः समीरितः ।।

gurvādisahito vāso rātrau niyamapūrvakam | adhivāsaḥ sa vasatevadherbhāvaḥ samīritaḥ ||