वक्ष्ये दमनकारोहविधिं पूर्ववदाचरेत । हरकोपात पुरा जातो भैरवो दमिताः सुराः ।।

vakṣye damanakārohavidhiṃ pūrvavadācaret | harakopāt purā jāto bhairavo damitāḥ surāḥ ||

तेनाथ शप्तो विटपो भवेति त्रिपुरारिणा । प्रसन्नेनेरितं चेदं पूजयिष्यन्ति ये नराः ।।

tenātha śapto viṭapo bhaveti tripurāriṇā | prasanneneritaṃ cedaṃ pūjayiṣyanti ye narāḥ ||

परिपूर्णफलं तेषां नान्यथा ते भविष्यति । सप्तम्यां वा त्रयोदश्यां दमनं संहितात्मभिः ।।

paripūrṇaphalaṃ teṣāṃ nānyathā te bhaviṣyati | saptamyāṃ vā trayodaśyāṃ damanaṃ saṃhitātmabhiḥ ||

सम्पूज्य बोधयेद्वृक्षं भववाक्येन मन्त्रवित । हरप्रसादसंभूत त्वमत्र सन्निधीभव ।।

sampūjya bodhayedvṛkṣaṃ bhavavākyena mantravit | haraprasādasaṃbhūta tvamatra sannidhībhava ||

शिवकार्यं समुद्दिश्य नेतव्यो ऽसि शिवाज्ञया । गृहे ऽप्यामन्त्रणं कुर्यात सायाह्ने चाधिवासनं ।।

śivakāryaṃ samuddiśya netavyo 'si śivājñayā | gṛhe 'pyāmantraṇaṃ kuryāt sāyāhne cādhivāsanaṃ ||

यथाविधि समभ्यर्च्य सूर्यशङ्करपावकान । देवस्य पश्चिमे मूलं दद्यात्तस्य मृदा युतं ।।

yathāvidhi samabhyarcya sūryaśaṅkarapāvakān | devasya paścime mūlaṃ dadyāttasya mṛdā yutaṃ ||

वामेन शिरसा वाथ नालं धात्रीं तथोत्तरे । दक्षिणे भग्नपत्रञ्च प्राच्यां पुष्पञ्च धारणं ।।

vāmena śirasā vātha nālaṃ dhātrīṃ tathottare | dakṣiṇe bhagnapatrañca prācyāṃ puṣpañca dhāraṇaṃ ||

पुटिकास्थं फलं मूलमथैशान्यां यजेच्छिवं । पञ्चाङ्गमञ्जलौ कृत्वा आमन्त्र्य शिरसि न्यसेत ।।

puṭikāsthaṃ phalaṃ mūlamathaiśānyāṃ yajecchivaṃ | pañcāṅgamañjalau kṛtvā āmantrya śirasi nyaset ||

आमन्त्रितो ऽसि देवेश प्रातःकाले मया प्रभो । कर्तव्यस्तपसो लाभः पूर्णं सर्वं तवाज्ञया ।।

āmantrito 'si deveśa prātaḥkāle mayā prabho | kartavyastapaso lābhaḥ pūrṇaṃ sarvaṃ tavājñayā ||

मूलेन शेषं पात्रस्थं पिधायाथ पवित्रकं । प्रातः स्नात्वा जगन्नाथं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत ।।

mūlena śeṣaṃ pātrasthaṃ pidhāyātha pavitrakaṃ | prātaḥ snātvā jagannāthaṃ gandhapuṣpādibhiryajet ||

नित्यं नैमित्तिकं कृत्वा दमनैः पूजयेत्ततः । शेषमञ्जलिमादाय आत्मविद्याशिवात्मभिः ।।

nityaṃ naimittikaṃ kṛtvā damanaiḥ pūjayettataḥ | śeṣamañjalimādāya ātmavidyāśivātmabhiḥ ||

मूलाद्यैर ईश्वरान्तैश च चतुर्थाञ्जलिना ततः । ओं हौं मखेश्वराय मखं पूरय शूलपाणये नमः । शिवं वह्निं च सम्पूज्य गुरुं प्रार्च्याथ बोधयेत ।।

mūlādyair īśvarāntaiś ca caturthāñjalinā tataḥ | oṃ hauṃ makheśvarāya makhaṃ pūraya śūlapāṇaye namaḥ | śivaṃ vahniṃ ca sampūjya guruṃ prārcyātha bodhayet ||

भगवन्नतिरिक्तं वा हीनं वा यन्मया कृतं । सर्वं तदस्तु सम्पूर्णं यच्च दामनकं मम । सकलं चैत्रमासोत्थं फलं प्राप्य दिवं व्रजेत ।।

bhagavannatiriktaṃ vā hīnaṃ vā yanmayā kṛtaṃ | sarvaṃ tadastu sampūrṇaṃ yacca dāmanakaṃ mama | sakalaṃ caitramāsotthaṃ phalaṃ prāpya divaṃ vrajet ||