अथ प्रातः समुत्थाय कृतस्नानः समाहितः । कृतसन्ध्यार्चनो मन्त्री प्रविश्य मखमण्डपं ।।

atha prātaḥ samutthāya kṛtasnānaḥ samāhitaḥ | kṛtasandhyārcano mantrī praviśya makhamaṇḍapaṃ ||

समादाय पवित्राणि अविसर्जितदैवतः । ऐशान्यां भाजने शुद्धे स्थापयेत कृतमण्डले ।।

samādāya pavitrāṇi avisarjitadaivataḥ | aiśānyāṃ bhājane śuddhe sthāpayet kṛtamaṇḍale ||

ततो विसर्ज्य देवेशं निर्माल्यमपनीय च । पूर्ववद भूतले शुद्धेकृत्वाह्निकमथ द्वयं ।।

tato visarjya deveśaṃ nirmālyamapanīya ca | pūrvavad bhūtale śuddhekṛtvāhnikamatha dvayaṃ ||

आदित्यद्वारदिक्पालकुम्भेशानौ शिवे ऽनले । नैमित्तिकीं सविस्तरां कुर्यात पूजां विशेषतः ।।

ādityadvāradikpālakumbheśānau śive 'nale | naimittikīṃ savistarāṃ kuryāt pūjāṃ viśeṣataḥ ||

मन्त्राणां तर्पणं प्रायश्चित्तहोमं शरात्मना । अष्टोत्तरशतं कृत्वा दद्यात पूर्णाहुतिं शनैः ।।

mantrāṇāṃ tarpaṇaṃ prāyaścittahomaṃ śarātmanā | aṣṭottaraśataṃ kṛtvā dadyāt pūrṇāhutiṃ śanaiḥ ||

पवित्रं भानवे दत्वा समाचम्य ददीत च । द्वारमालादिदिक्पालकुम्भवर्धनिकादिषु ।।

pavitraṃ bhānave datvā samācamya dadīta ca | dvāramālādidikpālakumbhavardhanikādiṣu ||

सन्निधाने ततः शम्भोरुपविश्य निजासने । पवित्रमात्मने दद्याद्गणाय गुरुवह्नये ।।

sannidhāne tataḥ śambhorupaviśya nijāsane | pavitramātmane dadyādgaṇāya guruvahnaye ||

ओं कालात्मना त्वया देव यद्दिष्टं मामके विधौ । कृतं ।।

oṃ kālātmanā tvayā deva yaddiṣṭaṃ māmake vidhau | kṛtaṃ ||

तदस्तु क्लिष्टमक्लिष्टं कृतं क्लिष्टमसंस्कृतं । सर्वात्मनामुना शम्भो पवित्रेण त्वदिच्छया ।।

tadastu kliṣṭamakliṣṭaṃ kṛtaṃ kliṣṭamasaṃskṛtaṃ | sarvātmanāmunā śambho pavitreṇa tvadicchayā ||

ओं पूरयमखव्रतं नियमेश्वराय स्वाहा । आत्मतत्त्वे प्रकृत्यन्ते पालिते पद्मयोनिना ।।

oṃ pūrayamakhavrataṃ niyameśvarāya svāhā | ātmatattve prakṛtyante pālite padmayoninā ||

मूलं लयान्तमुच्चार्य पवित्रेणार्चयेच्छिवं । विद्यातत्त्वे च विद्यान्ते विष्णुकारणपालिते ।।

mūlaṃ layāntamuccārya pavitreṇārcayecchivaṃ | vidyātattve ca vidyānte viṣṇukāraṇapālite ||

ईश्वरान्तं समुच्चार्य पवित्रमधिरोपयेत । शिवान्ते शिवतत्त्वे च रुद्रकारणपालिते ।।

īśvarāntaṃ samuccārya pavitramadhiropayet | śivānte śivatattve ca rudrakāraṇapālite ||

शिवान्तं मन्त्रमुच्चार्य तस्मै देयं पवित्रकं । सर्वकारणपालेषु शिवमुच्चार्य सुव्रतः ।।

śivāntaṃ mantramuccārya tasmai deyaṃ pavitrakaṃ | sarvakāraṇapāleṣu śivamuccārya suvrataḥ ||

मूलं लयान्तमुच्चार्य दद्याद्गङ्गावतारकं । आत्मविद्याशिवैः प्रोक्तं मुमुक्षूणां पवित्रकं ।।

mūlaṃ layāntamuccārya dadyādgaṅgāvatārakaṃ | ātmavidyāśivaiḥ proktaṃ mumukṣūṇāṃ pavitrakaṃ ||

विनिर्दिष्टं बुभुक्षूणां शिवतत्त्वात्मभिः क्रमात । स्वाहान्तं वा नमो ऽन्तं वा मन्त्रमेषामुदीरयेत ।।

vinirdiṣṭaṃ bubhukṣūṇāṃ śivatattvātmabhiḥ kramāt | svāhāntaṃ vā namo 'ntaṃ vā mantrameṣāmudīrayet ||

नत्वा गङ्गावतारन्तु प्रार्थयेत्तं कृताञ्जलिः । त्वङ्गतिः सर्वभूतानां संस्थितिस्त्वञ्चराचरे ।।

natvā gaṅgāvatārantu prārthayettaṃ kṛtāñjaliḥ | tvaṅgatiḥ sarvabhūtānāṃ saṃsthitistvañcarācare ||

अन्तश्चारेण भूतानां द्रष्टा त्वं परमेश्वर । कर्मणा मनसा वाचा त्वत्तो नान्या गतिर्मम ।।

antaścāreṇa bhūtānāṃ draṣṭā tvaṃ parameśvara | karmaṇā manasā vācā tvatto nānyā gatirmama ||

मन्त्रहीनं क्रियाहीनं द्रव्यहीनञ्च यत कृतं । जपहोमार्चनैर हीनं कृतं नित्यं मया तव ।।

mantrahīnaṃ kriyāhīnaṃ dravyahīnañca yat kṛtaṃ | japahomārcanair hīnaṃ kṛtaṃ nityaṃ mayā tava ||

अकृतं वाक्यहीनं च तत पूरय महेश्वरं । सुपूतस्त्वं परेशान पवित्रं पापनाशनं ।।

akṛtaṃ vākyahīnaṃ ca tat pūraya maheśvaraṃ | supūtastvaṃ pareśāna pavitraṃ pāpanāśanaṃ ||

त्वया पवित्रितं सर्वं जगत स्थावरजङ्गमं । खण्डितं यन्मया देव व्रतं वैकल्पयोगतः ।।

tvayā pavitritaṃ sarvaṃ jagat sthāvarajaṅgamaṃ | khaṇḍitaṃ yanmayā deva vrataṃ vaikalpayogataḥ ||

एकीभवतु तत सर्वं तवाज्ञासूत्रगुम्फितं । जपं निवेद्य देवस्य भक्त्या स्तोत्रं विधाय च ।।

ekībhavatu tat sarvaṃ tavājñāsūtragumphitaṃ | japaṃ nivedya devasya bhaktyā stotraṃ vidhāya ca ||

नत्वा तु गुरुणादिष्टं गृह्णीयान्नियमन्नरः । चतुर्मासं त्रिमासं वा त्र्यहमेकाहमेव च ।।

natvā tu guruṇādiṣṭaṃ gṛhṇīyānniyamannaraḥ | caturmāsaṃ trimāsaṃ vā tryahamekāhameva ca ||

प्रणम्य क्षमयित्वेशं गत्वा कुण्डान्तिकं व्रती । पावकस्थे शिवे ऽप्येवं पवित्राणां चतुष्टयं ।।

praṇamya kṣamayitveśaṃ gatvā kuṇḍāntikaṃ vratī | pāvakasthe śive 'pyevaṃ pavitrāṇāṃ catuṣṭayaṃ ||

समारोप्य समभ्यर्च्य पुष्पधूपाक्षतादिभिः । अन्तर्बलिं पवित्रञ्च रुद्रादिभ्यो निवेदयेत ।।

samāropya samabhyarcya puṣpadhūpākṣatādibhiḥ | antarbaliṃ pavitrañca rudrādibhyo nivedayet ||

प्रविश्यान्तः शिवं स्तुत्वा सप्रणामं क्षमापयेत । प्रायश्चित्तकृतं होमं कृत्वा हुत्वा च पायसं ।।

praviśyāntaḥ śivaṃ stutvā sapraṇāmaṃ kṣamāpayet | prāyaścittakṛtaṃ homaṃ kṛtvā hutvā ca pāyasaṃ ||

शनैः पूर्णाहुतिं दत्वा वह्निस्थं विसृजेच्छिवं । होमं व्याहृतिभिः कृत्वा रुन्ध्यान्निष्ठुरयानलं ।।

śanaiḥ pūrṇāhutiṃ datvā vahnisthaṃ visṛjecchivaṃ | homaṃ vyāhṛtibhiḥ kṛtvā rundhyānniṣṭhurayānalaṃ ||

अग्न्यादिभ्यस्ततो दद्यादाहुतीनां चतुष्टयं । दिक्पतिभ्यस्ततो दद्यात सपवित्रं वहिर्बलिं ।।

agnyādibhyastato dadyādāhutīnāṃ catuṣṭayaṃ | dikpatibhyastato dadyāt sapavitraṃ vahirbaliṃ ||

सिद्धान्तपुस्तके दद्यात सप्रमाणं पवित्रकं । होमं व्याहृतिभिः कृत्वा दत्वा.अहुतिचतुष्टयं ।।

siddhāntapustake dadyāt sapramāṇaṃ pavitrakaṃ | homaṃ vyāhṛtibhiḥ kṛtvā datvā.ahuticatuṣṭayaṃ ||

गुरुं शिवमिवाभ्यर्च्य वस्त्रभूषादिविस्तरैः । समग्रं सफलं तस्य क्रियाकाण्डादि वार्षिकं ।।

guruṃ śivamivābhyarcya vastrabhūṣādivistaraiḥ | samagraṃ saphalaṃ tasya kriyākāṇḍādi vārṣikaṃ ||

यस्य तुष्टो गुरुः सम्यगित्याह परमेश्वरः । इत्थं गुरोः समारोप्य हृदालम्बिपवित्रकं ।।

yasya tuṣṭo guruḥ samyagityāha parameśvaraḥ | itthaṃ guroḥ samāropya hṛdālambipavitrakaṃ ||

द्विजातीन भोजयित्वा तु भक्त्या वस्त्रादिकं ददेत । दानेनानेन देवेश प्रीयतां मे सदा शिवः ।।

dvijātīn bhojayitvā tu bhaktyā vastrādikaṃ dadet | dānenānena deveśa prīyatāṃ me sadā śivaḥ ||

भक्त्या स्नानादिकं प्रातः कृत्वा शम्भोः समाहरेत । पवित्राण्यष्टपुष्पैस्तं पूजयित्वा विसर्जयेत ।।

bhaktyā snānādikaṃ prātaḥ kṛtvā śambhoḥ samāharet | pavitrāṇyaṣṭapuṣpaistaṃ pūjayitvā visarjayet ||

नित्यं नैमित्तिकं कृत्वा विस्तरेण यथा पुरा । पवित्राणि समारोप्य प्रणम्याग्नौ शिवं यजेत ।।

nityaṃ naimittikaṃ kṛtvā vistareṇa yathā purā | pavitrāṇi samāropya praṇamyāgnau śivaṃ yajet ||

प्रायश्चित्तं ततो ऽस्त्रेण हुत्वा पूर्णाहुतिं यजेत । भुक्तिकामः शिवायाथ कुर्यात कर्मसमर्पणं ।।

prāyaścittaṃ tato 'streṇa hutvā pūrṇāhutiṃ yajet | bhuktikāmaḥ śivāyātha kuryāt karmasamarpaṇaṃ ||

त्वत्प्रसादेन कर्मेदं मास्तु फलसाधकं । मुक्तिकामस्तु कर्मेदं मास्तु मे नाथ बन्धकं ।।

tvatprasādena karmedaṃ māstu phalasādhakaṃ | muktikāmastu karmedaṃ māstu me nātha bandhakaṃ ||

वह्निस्थं नाडीयोगेन शिवं संयोजयेछिवे । हृदि न्यस्याग्निसङ्घातं पावकं च विसर्जयेत ।।

vahnisthaṃ nāḍīyogena śivaṃ saṃyojayechive | hṛdi nyasyāgnisaṅghātaṃ pāvakaṃ ca visarjayet ||

समाचम्य प्रविश्यान्तः कुम्भानुगतसंवरान । शिवे संयोज्य साक्षेपं क्षमस्वेति विसर्जयेत ।।

samācamya praviśyāntaḥ kumbhānugatasaṃvarān | śive saṃyojya sākṣepaṃ kṣamasveti visarjayet ||

विसृज्य लोकपालादीनादायेशात पवित्रकं । सति चण्डेश्वरे पूजां कृत्वा दत्वा पवित्रकं ।।

visṛjya lokapālādīnādāyeśāt pavitrakaṃ | sati caṇḍeśvare pūjāṃ kṛtvā datvā pavitrakaṃ ||

तन्निर्माल्यादिकं तस्मै सपवित्रं समर्पयेत । अथवा स्थण्डिले चण्डं विधिना पूर्ववद्यजेत ।।

tannirmālyādikaṃ tasmai sapavitraṃ samarpayet | athavā sthaṇḍile caṇḍaṃ vidhinā pūrvavadyajet ||

यत किञ्चिद्वार्षिकं कर्म कृतं न्यूनाधिकं मया । तदस्तु परिपूर्णं मे चण्ड नाथ तवाज्ञया ।।

yat kiñcidvārṣikaṃ karma kṛtaṃ nyūnādhikaṃ mayā | tadastu paripūrṇaṃ me caṇḍa nātha tavājñayā ||

इति विज्ञाप्य देवेशं नत्वा स्तुत्वा विसर्जयेत । त्यक्तनिर्माल्यकः शुद्धः स्नापयित्वा शिवं यजेत । पञ्चयोजनसंस्थो ऽपि पवित्रं गुरुसन्निधौ ।।

iti vijñāpya deveśaṃ natvā stutvā visarjayet | tyaktanirmālyakaḥ śuddhaḥ snāpayitvā śivaṃ yajet | pañcayojanasaṃstho 'pi pavitraṃ gurusannidhau ||